تغییر یک‌طرفه کافی نیست

خانواده؛ مسئولیت منِ همسفر در مسیر تعادل

من یک همسفر هستم؛ عضوی از خانواده‌ای که سال‌ها طعم اضطراب، بی‌اعتمادی، ترس و انتظار را چشیده است. خانواده‌ای که نه‌تنها از مصرف یک نفر، بلکه از ناآگاهی همه ما آسیب دید. کنگره ۶۰ به من آموخت که اعتیاد، مشکل یک فرد نیست، بلکه مسئله یک سیستم است و خانواده، قلب تپنده این سیستم به‌شمار می‌آید.

از نگاه مهندس حسین دژاکام، هیچ دردی بدون دلیل و هیچ درمانی بدون آموزش اتفاق نمی‌افتد. همان‌گونه که مصرف‌کننده برای درمان به روش، زمان و نظم نیاز دارد، خانواده نیز برای رسیدن به تعادل، محتاج آموزش، صبر و تغییر نگرش است. منِ همسفر سال‌ها تلاش کردم با اصلاح ظواهر، شرایط را کنترل کنم؛ با نصیحت، تهدید، ترحم، دعوا یا سکوت، اما امروز می‌دانم که این‌ها تنها پرداختن به شاخه‌ها بود و نه ریشه‌ها.

ریشه‌ها در جایی پنهان بودند که من مسئولیت دیگران را به دوش می‌کشیدم، عشق را با فداکاری افراطی اشتباه می‌گرفتم و آرامش خودم را فدای حال خوب دیگران می‌کردم. آموزه‌های کنگره ۶۰ به من فهماند که خانواده سالم از انسان‌های متعادل ساخته می‌شود، نه از فداکاری‌های بی‌حد و مرز و رفتارهای احساسی.

در این مسیر آموختم که نقش همسفر، تنها همراهی ظاهری نیست، بلکه فراهم کردن بستری امن برای رشد و تعادل خانواده است. وقتی آموزش می‌بینم و آگاه می‌شوم، می‌توانم به‌جای واکنش‌های هیجانی، با دانایی رفتار کنم و بپذیرم که درمان زمان‌بر است و تغییر، تدریجی. یاد گرفتم مرزهای سالم ایجاد کنم؛ نه کنترل‌گر باشم و نه بی‌تفاوت، بلکه با بازگرداندن مسئولیت‌ها به صاحبانشان، حمایت واقعی را تجربه کنم.

کنگره ۶۰ به من آموخت که صبر، تحمل رنج نیست، بلکه درک مسیر است؛ این‌که بدانم هر قدم کوچک اما رو به جلو، ارزشمند است. همچنین فهمیدم زمانی که روی خودم کار می‌کنم و به آرامش، تعادل و آگاهی بیشتری می‌رسم، خانواده نیز ناخودآگاه به سمت تعادل حرکت می‌کند. رفتار من، بیش از گفته‌هایم، بر خانواده اثر می‌گذارد و من می‌توانم الگوی رفتاری سالمی باشم.

در کنگره ۶۰ آموخته‌ام که همان‌طور که مسافر من در حال بازسازی جسم و روان خود است، منِ همسفر نیز باید جهان‌بینی‌ام را بازسازی کنم. تغییر یک‌طرفه کافی نیست، زیرا اگر یکی تغییر کند و دیگری نه، خانواده دوباره دچار تنش خواهد شد. خانواده سالم، نتیجه‌ی تغییر هم‌زمان اعضاست و این تغییر، از منِ همسفر آغاز می‌شود.

امروز می‌دانم نقش من در خانواده، نجات دادن دیگران نیست؛ بلکه حفظ تعادل، احترام و عشق آگاهانه است. کنگره ۶۰ به من آموخت که خانواده می‌تواند دوباره جان بگیرد؛ نه با اجبار و نه با ترحم، بلکه با دانایی، صبر و مسئولیت‌پذیری. و من، به‌عنوان یک همسفر، با تغییر خودم، به خانواده‌ام فرصت تولدی دوباره می‌دهم.

منابع:
آموزه‌های مهندس حسین دژاکام و استاد امین دژاکام – سی‌دی‌های آموزشی کنگره

نویسنده:راهنما همسفر وحیده

ویرایش و ارسال: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده ( لژیون پنجم ) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی دامغان