در حرکت، ساخته می‌شویم

جلسه سوم از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بنیان مشهد به استادی راهنما همسفر منصوره، نگهبانی همسفر نسرین و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «وادی سیزدهم؛ پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است.» روز دوشنبه 6 بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت 14:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ماییم که از باده‌ی بی‌جام خوشیم
هر صبح منوریم و هر شام خوشیم
گویند سرانجام ندارین شما
ماییم که بی‌هیچ سرانجام خوشیم

دستور جلسه امروز وادی سیزدهم است. فصل‌ها را بنگر بهار، تابستان، پاییز و زمستان! طبیعت نیز در نوع خودش این‌گونه تعویض تن دارد و این یعنی پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری‌ است.

این وادی دارای مفهومی بسیار عمیق و همین‌طور قانونی از کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر است. آقای مهندس در این وادی به ما یاد می‌دهند که در این دنیا هر مرحله‌ای که طی می‌کنیم دارای مرحله‌ی دیگری است و هر کاری که به انجام می‌رسانیم، مرحله‌ای دیگر آغاز می‌شود؛ حتی بعد از مرگ هم حیات دیگری ادامه دارد؛ بنابراین هیچ چیزی در این دنیا تمام شدنی نیست؛ حتی یک نفر که می‌میرد یک نفر دیگری به دنیا می‌آید و همچنان این قصه ادامه دارد و مهم این است که در پرتو همین ادامه دادن‌‌ها است که ساخته می‌شوم و دانایی و آگاهی کسب می‌نمایم؛ همانند وقتی که می‌گوییم پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است یعنی من در آن واحد در پایان یک موضوع و شروع یک موضوع دیگری زندگی داشته باشم. همانند یک همسفر و مسافر که در پایان دوره اعتیاد یک مسافر هستند و در شروع زندگی جدید خود هستند. این قانون آن‌قدر مهم است که در نوشتارهای کنگره۶۰ هم آمده و این نوید را به هر فردی می‌دهد که من امروز در هر ضدارزشی که هستم و یا هر حال خرابی که دارم و هر لحظه که خودم بخواهم می‌توانم یک نقطه را ایجاد نمایم و یک شروع جدید داشته باشم؛ اما از این نقطه شروع؛ به‌عنوان مثال: شروع یک جاده تا به ثمر نشستن جاده، تلاش و زحمات زیادی باید باشد تا جاده ساخته شود.

من باید در هر کجا که هستم؛ چه در کنگره۶۰ و چه خارج از کنگره۶۰ از نقطه شروع تا پایان این‌که چه کاری انجام می‌دهم، چه چیزی آموزش می‌گیرم و چه حسی را برای خودم رقم می‌زنم؛ بنابراین مسیر هم مهم است؛ فقط مقصد اهمیت ندارد، همانند طول سفر اول که بسیار مهم است و برای زندگی از تولد تا مرگ، طول زندگی بسیار مهم است به همین دلیل نباید فقط به تمام کردن مراحل و نقطه‌ها فکر نماییم. به قول آقای مهندس باید از زندگی لذت ببریم و از زندگی برخوردار باشیم و هیچ کاری را نباید برای تمام شدن کار دیگری نگه‌ داریم؛ زیرا این قانون برای مشکلات هم صادق می‌باشد. یعنی هر چالشی که پشت‌ سر می‌گذاریم ممکن است چالش دیگری هم در ادامه باشد. نکته مهم همین‌جا است؛ آموزش برای من دقیقاً وسط همین چالش‌ها قرار دارد.

از نقطه‌ها صحبت کردم، برای خود من در این وادی دو موضوع بسیار پر رنگ بود. نقطه‌هایی که دارم تمام می‌کنم در پایان این نقطه‌ها من چه تغییری کرده‌ام؟ در پایان سفر اول چه فرقی کرده‌ام؟ در پایان یک دوره از زندگی، چه فرقی کرده‌ام؟‌ در پایان دوره خدمتی چه تغییری کرده‌ام؟ پایان زمانی قشنگ و لذت‌بخش است که من تغییر کرده باشم؛ در جهت مثبت، تبدیل شده باشم به نسخه بهتری از خودم و به این شکل ترخیص بشوم و دوم این نقاطی را که پشت سر هم‌ قرار می‌دهیم تک به تک خط را تشکیل می‌دهند. خط زندگی من و خط رشد من؛ چگونه خطی است؟ در هر حال این مراحل سپری می‌شوند و این نقاط تمام می‌شوند؛ اما لازمه‌ ادامه دادن این خط‌ها تلاش، امیدواری، همت و در نهایت خسته نشدن است. البته گاهی مواقع بسیار سخت می‌گذرد؛ اما من باید بدانم که به عنوان یک عضو کوچک در هستی که دائم در حال حرکت است، اجازه ندارم متوقف شوم؛ زیرا هیچ چیزی در هستی متوقف نمی‌شود و به همین دلیل است که می‌گویند هیچ وقت برای شروع هیچ چیزی دیر نیست؛ بنابراین باید تلاش کنیم، همانند انسان‌های تک بعدی که در موردش صحبت می‌شود، نباشم که فقط به یک موضوع بپردازم و خودم را در بند یک خط زندگی نگه دارم، بلکه به عنوان اشرف مخلوقات بتوانم در آن واحد به همه‌ی فاکتورهای مهم زندگی‌ام بپردازم. این وادی سه عدد شاه کلید شامل: عقل، عشق و ایمان می‌دهد که می‌توانم به کمک این شاه کلیدها و البته داشتن افکار مثبت و انجام افعال مثبت از خط خمری که خداوند به من عطا کرده بهتر برخوردار شوم و به رشد، آرامش و تعالی که مدنظرم است برسم.

مرزبانان کشیک: همسفر و مسافر
تایپیست: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بنیان مشهد