بلبلی که در کوه آوازی سر دهد، پاسخش هرگز بانگ کلاغ نخواهد بود؛ بلکه پژواک صدای خودش را از دل هستی خواهد شنید. این قانون زندگی است که هر چه میکاری، همان را درو میکنی؛ اگر نیکی بیافرینی، جهان پاسخت را با نیکی میدهد و اگر در دل تاریکی، اندیشههای روشن بیافرینی، روزنه نور بر چشمانت گشوده میشود. زندگی، اقیانوسی بیانتها از نعمتها و زیباییهاست؛ اما کمتر کسی میتواند عمق این شگفتی را درک کند. ما اغلب در بیرون جستوجو میکنیم، غافل از آنکه سرچشمه نعمتها در درون ما است و دریا در دل خود ما است؛ اگر شناوری آگاه بشویم و از امواج نادانـی بالا برویم، غرق و یا گم نمیشویم.
مسیر دستیابی به نعمت، مسیر شناخت درون است؛ راهی که با فراز و نشیبهایش ما را از غفلت به آگاهی میبرد؛ اگر افکارمان را با امید و ایمان بیاراییم و فرمان خداوند را در عمل جاری سازیم، بازتاب آن، نعمت و آرامش خواهد بود. بسیاری از انسانها میپندارند که نیک میاندیشند؛ در حالی که ذهنشان، درگیر قضاوت و حسادت و ناسپاسی است. اینها همان الهامات اهریمنیاند که آدمی را از مسیر حق منحرف میسازند. ناآگاهی، پوششی است که نور حقیقت را پنهان میکند و تنها با آموزش و شناخت میتوان آن را کنار زد.
زندگی سراسر طوفان است که گاهی اوقات آرام و گاهی پر از رنج و اندوه است؛ اما رنج دشمن نیست، آموزگار است. هر رنجی در دل خود گنجی پنهان دارد. انسان زمانی به شکوه درونش پی میبرد که بتواند از رنجها پل بسازد و از تاریکی به سوی روشنایی عبور کند. کنگره ۶۰ جایی است که این راه را آموزش میدهد و انسان فرا میگیرد که چگونه دردهایش را به قدرت، ناامیدی را به ایمان و اعتیاد را به آزادی تبدیل کند. این مسیر، نیازمند شناخت خود و احترام به نیروی درون است. هر چه بیشتر از ظلمت دور شویم، نور حقیقت نزدیکتر میشود.
وقتی درست میاندیشیم، درست عمل میکنیم و تحت فرمان نیروی الهی هستیم و زندگی ما پر از آرامش و نعمت میشود. این همان بهشت زمینی است. بهشت به معنای تجربه نعمتهای الهی در قالب سلامتی، امنیت، محبت، ثروت و آرامش درون است و جهنم یعنی محرومیت از همه این نعمتهاست. خداوند دو مسیر در وجود انسان قرار داده که اولی، راه نور و دومی، راه ظلمت است؛ اما در میان این دو، هدیهای بزرگ به نام اختیار نهاده است که تا لحظه آخر زندگی فرصت داریم که برگردیم و دوباره آغاز کنیم. هیچ سقوطی پایان نیست؛ حتی کسی که در سیاهی فرو رفته است. او میتواند آرام آرام پردههای ظلمت را کنار بزند تا به نور حق برسد. راه دراز و امید بی پایان است.
منبع: سیدی لنگر کشتی را بکشید
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر حبیبه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بندرعباس
- تعداد بازدید از این مطلب :
397