بهنام خدایی که مسیر رشد را با خدمت هموار میکند؛ گاهی شنیدن تجربهی یک همسفر، میتواند نوری باشد برای مسیر خودمان. در این مصاحبه همراه میشویم با خانم مرضیه، همسفری که خدمت را نه یک وظیفه، بلکه فرصتی برای رشد، نظم و مسئولیتپذیری میداند. گفتوگویی صمیمی از مسیر درمان، خدمت و آموختههایی که در عمل زندگی شدهاند دعوتی برای مکثتأمل و همراهی.
همسفر مرضیه، به همراه مسافر حمیدرضا، با بیش از چند سال تخریب وارد کنگره شدند. آخرین آنتیایکس مصرفی، شیشه و هروئین بود. روش درمان DST و داروی درمان، شربت OT بود. ایشان به مدت یازده ماه سفر کردند، به راهنمایی همسفر مبینا. اکنون، به لطف خدا چهار سال است که آزاد و رها هستند.
خانم مرضیه چیشد که مسئولیت مرزبانی را پذیرفتید و وارد این مسیر شدید؟
در کنگره یاد گرفتم که خدمت کردن فقط یک جایگاه نیست، بلکه فرصتی برای رشد است. زمانی که پیشنهاد مرزبانی مطرح شد، احساس کردم این مسئولیت میتواند تمرینی جدی برای نظم، عدالت و گذشتن از خواستههای شخصی باشد. مرزبانی را پذیرفتم، چون میخواستم آنچه را از کنگره آموختهام در عمل زندگی کنم.
مرزبانی چه تغییری در نگاه شما به «مسئولیتپذیری» ایجاد کرد؟
قبل از مرزبانی مسئولیتپذیری را بیشتر در حد انجام وظیفه میدیدم؛ اما مرزبانی به من یاد داد که مسئولیت یعنی مراقبت از حال جمع حتی زمانی که دیده نمیشوی یا کاری برایت سخت است. فهمیدم مسئولیتپذیری یعنی ثبات، عدالت و حفظ حرمت است.
به نظر شما کمک کردن در کنگره فقط مالی است یا شکلهای دیگری هم دارد؟
به نظر من کمک مالی فقط یکی از شکلهای کمک است. کمک واقعی میتواند حضور بهموقع، احترام به قوانین، انتقال حس خوب، یا حتی یک برخورد درست باشد. گاهی یک رفتار صحیح از بزرگترین کمکهای مالی هم اثرگذارتر است.
.jpeg)
در مسیر خدمت، آیا زمانی بوده که احساس خستگی یا تردید کنید؟ چطور از آن عبور کردید؟
بله، طبیعی است که در مسیر خدمت گاهی خستگی یا تردید پیش بیاید؛ اما هر بار با یادآوری اینکه این مسیر برای رشد خودم است، نه فقط دیگران، دوباره انگیزه گرفتم. آموزشها، حضور در لژیون و اعتماد به ساختار کنگره کمک کرد که از این لحظات عبور کنم.
کنگره چطور به شما یاد داد که در شرایط سخت، درست تصمیم بگیرید؟
کنگره به من یاد داد عجله نکنم، احساسات را کنار بگذارم و بر اساس آموزش و عقل جمعی تصمیم بگیرم. یاد گرفتم که تصمیم درست همیشه تصمیم آسان نیست، اما آرامش بعد از آن نشان میدهد مسیر درست انتخاب شده است.
خاطرهای دارید که در آن احساس کرده باشید «کمک کردن» حالِ خودتان را بهتر کرده است؟
بله، بارها. لحظههایی بوده که فقط با گوش دادن یا برخورد درست با یک همسفر یا مسافر، هم حال او بهتر شده و هم حال خودم. همانجا فهمیدم کمک کردن قبل از هر کسی خودِ انسان را درمان میکند.
شما شخصاً فکر میکنید مهمترین کمکی که به کنگره کردهاید چه بوده است؟
فکر میکنم مهمترین کمک من، تلاش برای حفظ نظم، احترام به قوانین و انتقال حس آرامش در جایگاهی بوده که به من سپرده شده است. سعی کردم نمایندهٔ آموزشهای کنگره باشم؛ نه فقط در گفتار بلکه در رفتار.
اگر قرار باشد یک جمله به عنوان یادگار این مصاحبه بگویید، آن جمله چیست؟
خدمت در کنگره، مسیری است که انسان در آن بیشتر از آنچه میبخشد دریافت میکند.
مصاحبهکننده: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم)
عکاس: همسفر انسیه رهجو راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ارسال: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پردیس
- تعداد بازدید از این مطلب :
97