کنگره چشمهایم را باز کرد و کاری کرد که بتوانم نعمتهای اطرافم را بهتر ببینم

سومین جلسه از دوره هفتم کارگاهای آموزشی خصوصی مسافران نمایندگی آبیک با استادی مسافر محمدرضا، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر محمدرضا با دستورجلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» روزیکشنبه 14 دیماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: خیلی خوشحالم که امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا در کنار شما عزیزان آموزش کسب کنم ، از نگهبان و مرزبانان عزیز تشکر می کنم که این جایگاه را به من دادند تا بتوانم خدمت کنم، دستور جلسه کمک من به کنگره و کمک‌ کنگره به من . در مورد بخش اول دستور جلسه اگر بخواهم صحبت کنم ، خود آقای مهندس که بنیان کنگره هستند و همه وقت ، خانواده و دارایی خود را در این راه صرف کرده اند، خود ایشان می‌فرمایند که من به کنگره بدهکارم.
بنظر من این مفهوم دیگری دارد که ما بیائیم فکر کنیم و ببینیم چه چیزهایی به دست آورده ایم . و اکنون چه کمکی می توانیم به کنگره بکنیم . انسان بیشتر عادت دارد رنج هایش را بشمارد تا لذت هایش را .
آقا رضا راهنمای عزیزم یک جمله ای دارد که می گوید ، شما پدرتان چندین سال زحمتتان را کشیده ولی اگر یکبار مثلا در سن ده سالگی باشما برخورد سخت کند آن برخورد یادتان می ماند ،ولی این همه زحماتی که برای شما کشیده است تا به این سن رسیده اید را فراموش می‌کنید .

حالا چه کمکی می توانیم بکنیم ، چه کمکی از دستمان برمی آید ؟ بنظرم باید بشینم ببینم که آیا واقعا درست سفر می کنم ،آیا سر وقت می آیم و می رویم؟ آیا حرف گوش کن بوده ام ؟فرمانبردار بوده ام؟ .. بنظرمن اگر اختلالی در نظم کنگره ایجاد نکنم این خودش بزرگترین کمک می تواند باشد . درست سفر کردن می تواند کمک باشد .
اما چیزهایی که کنگره به من داده ،کنگره خانواده ام را به من برگردان کنگره روابط اجتماعی ام را به من برگردان ، در دوران مصرف یک آدم گوشه گیر و منزوی بودم .اصلا چیزی را نمی‌دیدم ، ولی کنگره چشمهایم را باز کرد و کاری کرد که بتوانم نعمتهای اطرافم را بهتر ببینم . امیدوارم با بودن در این مسیر بتوانم اول به خودم کمک کنم بعد به کنگره . از اینکه به صحبتهای من توجه کردید ممنونم.

تایپ: همسفر میثم «لژیون اول»
ویرایش، تنظیم و ارسال: مسافر علی «لژیون اول»