در وادی دوم گفته شده است که هیچ مخلوقی جهت بیهودگی پا به حیات نگذاشته است. جنگنرم، جنگاطلاعات، اندیشه و افکار است، جنگی نیست که سلاح برداریم و با آن بجنگیم. باید تلاش و کوشش کنیم تا از این شهر ویران، یک شهر آباد بسازیم، تلاش کنیم که به یک آدم متعادل تبدیل شویم؛ باید تفکر و کوشش کنیم که کارهایمان به نتیجه برسند و نباید در تواناییهایمان خللی ایجاد شود؛ مثلاً کسی سر راهمان قرار میگیرد و میگوید چرا کلاس کنگره میروی؟ این کلاس به چه دردی میخورد؟ این مسائل، خللی در افکار ما به وجود میآورد؛ باید با تلاش و کوشش خود نگذاریم روحیه ما خراب شود.
راه را باید ادامه داد. هرکجا که نوری را دیدیم، به طرف آن نور برویم و از نقاط مثبت آن استفاده کنیم. تفکر غلط، روی ساختار جسم اثر میگذارد و جسم را مریض میکند یا اینکه مسیر ضدارزشها، میتواند روی ساختار انسان تخریب ایجاد نموده و انسان را ناامید و مریض کند. در نتیجه ما باید فکر کنیم که در این جهان هستی بدون پشتیبان نیستیم و نیروی عظیمی به نام قدرت مطلق یعنی خداوند وجود دارد که میتواند در این راه ما را یاری کند.
بنابراین ما هم باید مسیر ارزشها، یعنی همان صراط مستقیم را طی کنیم تا آنچه را که میتوانیم دریافت نماییم؛ اگر به حرکت خودمان توانایی دهیم، تغییر اساسی در مسیر زندگی ما ایجاد میشود و ما را از وضعیت بدی که در آن گیر کردهایم، به وضعیت متعادل میرساند. خواستههایمان همیشه در جهت ارزشها باشد. کسانی که ناامید هستند، مرتب خودشان را در برابر نابودی محض تسلیم میکنند. برای رهایی باید تا زمانی که زنده هستیم، فرمانروای لایق و باشهامت باشیم و کنترل جسم خودمان به دست بگیریم تا به آرامش برسیم و همیشه بدانیم که «هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم؛ حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.»
منبع: سیدی وادی دوم
نویسنده: همسفر خاطره رهجوی راهنما همسفر اشرف (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر اشرف (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بندرعباس
- تعداد بازدید از این مطلب :
96