همسفر کسی است که در کنار مسافر قرار می‌گیرد

سلام دوستان مریم هستم همسفر

یکی از دستور جلسات هفتگی کارگاه‌های آموزشی در تمام شعب، نقش خانواده و همسفر در درمان اعتیاد است. در کنگره به هر یک از اعضاء خانواده مثل همسر، والدین و فرزند که فرد مصرف‌کننده را همراهی می‌کنند همسفر می‌گویند. یک همسفر در کنگره تحت آموزش زیر نظر راهنمای خود قرار می‌گیرد و با دانش و آگاهی خود به عنوان مهم‌ترین نهاد اجتماعی در پروسه درمان نقش به‌سزایی دارد. نکته مهمی که در این‌جا حائز اهمیت است این است که دوست داشتن و عشق ورزیدن به فردی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کند از دردناک‌ترین و سخت‌ترین تجربیات عاطفی است که فرد در میان طوفانی از احساسات متناقض گرفتار شده است و آن را تجربه می‌کند. عشق، خشم، ترس، امید و درماندگی از یک‌سو و از سوی دیگر احساس بی‌نتیجه ماندن تلاش‌هایتان است که این سردرگمی کاملاً طبیعی است و تنها چیزی که باید بدانید این است که نباید مسافر را در این سفرِ  به مراتب سخت و دشوار تنها گذاشت و باید راهکارهای علمی، سازنده و مناسبی برای درمان او به کار برد. همسفر به بال پرواز مسافر تشبیه شده است و حامی مسافر می‌باشد و این حمایت می‌تواند شامل حمایت مالی، روانی و اجتماعی باشد و با ارتباط سالم و احترام به مسافر و هم‌چنین با حمایت عاطفی، مانند: ابراز عشق، علاقه، درک و همدلی نیز نقش به‌سزایی در درمان اعتیاد بر عهده دارد. من به عنوان یک همسفر به خود می‌بالم که واژه همسفر به من داده شده است تا مسافرم را با عشق و علاقه همراهی کنم و دست در دست هم یک زندگی سالم و پر از شور و شوق همراه با رضایت‌مندی را در کنار فرزندانمان تجربه کنیم.

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر

نقش همسفران خیلی پررنگ است و در ابتدای سفر، همسفر به‌ عنوان کمک به مسافر وارد کنگره می‌شود؛ ولی بعد از ورود متوجه می‌شود که خودش بیشتر نیاز به کنگره دارد و با آموزش‌ها، دانش، آگاهی، صبر و بردباری او بالا می‌رود و اگر این اتفاق نیفتد همسفر تبدیل به یک عضو مخرب شده و تخریب ایجاد می‌کند؛ بنابراین باید مراقب باشیم، برای خودمان سفر کنیم و کاری به مسافر نداشته باشیم تا خودمان به تعادل برسیم؛ چون به عنوان یک انسان حق تعادل و زندگی داریم. آقای مهندس می‌‌گویند: اعتیاد یک علم است اگر ما بخواهیم به یک شخص مصرف‌کننده کمک کنیم باید علمش را داشته باشیم و همسفر برای این‌که آموزش بگیرد باید اول قبول کند که هیچ‌چیز در مورد اعتیاد نمی‌داند، بپذیرد که نمی‌داند، وقتی با ظرف خالی آمد و در لژیون نشست؛ آن‌جاست که آموزش می‌گیرد. ما همسفران باید در مرحله اول هر دانش یا هر مقامی که داریم را پشت درب کنگره بگذاریم و بعد وارد شویم. اگر همسفر نقش خود را خوب بازی کند به مسافرش کمک می‌کند تا از لبه پرتگاه نجات پیدا کند؛ اما گاهی اوقات همسفر نقش خود را بد بازی می‌کند و مسافرش را از لبه پرتگاه به پایین پرتاب می‌کند. همسفر باید همراه مسافر و یا حتی جلوتر از مسافر حرکت کند تا بتواند به او کمک کند. اکثر همسفران فکر می‌کنند چون مسافر آنها مصرف‌کننده بوده‌ فقط آنها مشکل دارند؛ اما این طور نیست، همسفر بیشتر از نظر روحی و روانی از تعادل خارج شده است؛ چون آنها شاهد رفتارهای نادرست مسافران بوده‌اند و بیشتر آسیب دیده‌اند، پس آنها هم نیاز به آموزش دارند. همسفر باید بال پرواز مسافر خود باشد کمک کند تا مسافر از تاریکی که سال‌ها در آن بوده بیرون بیاید و همسفر باید با صبر و عشق  در کنار مسافر بماند تا رهایی اتفاق بیفتد و سهم همه از باران محفوظ است.

سلام دوستان پونام هستم همسفر

درمان اعتیاد یک مسیر دشوار و پیچیده است که تنها با اراده فرد مصرف‌کننده به نتیجه نمی‌رسد. تجربه نشان داده است که حضور خانواده و اطرافیان، به‌ویژه همسفر، نقش اساسی در موفقیت این مسیر دارد. همسفر کسی است که در کنار مسافر قرار می‌گیرد و با حمایت عاطفی، ایجاد انگیزه و همراهی در تغییر جهان‌بینی، روند رهایی را آسان‌تر می‌کند.‌ اعتیاد تنها یک بیماری جسمی نیست؛ بلکه یک مشکل چند بعدی است که جسم، روان و جهان‌بینی فرد را درگیر می‌کند. به همین دلیل، درمان آن نیازمند یک نگاه جامع است. در این نگاه، همسفران به‌عنوان ستون‌های اصلی حمایت، وظیفه دارند با آموزش و تغییر نگرش خود، مسیر درمان را برای مسافر هموار کنند. اگر همسفر آگاه باشد، می‌تواند باورهای غلط را اصلاح کند، از سرزنش و فشار بی‌جا پرهیز کند و به جای ناامیدی، امید و آرامش را وارد زندگی کند. ‌ نقش همسفر فقط در حمایت عاطفی خلاصه نمی‌شود. او می‌تواند در ایجاد نظم روزانه، حضور در جلسات درمانی، مراقبت‌های جسمی و حتی مدیریت مسائل مالی و اجتماعی نقش داشته باشد. وقتی مسافر احساس کند تنها نیست و کسی در کنارش ایستاده، انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر پیدا می‌کند. این همراهی باعث می‌شود احتمال لغزش و بازگشت به مصرف کاهش یابد.  ‌از سوی دیگر، همسفر خود نیز نیازمند تغییر است. او باید یاد بگیرد که اعتیاد یک بیماری است، نه یک ضعف اخلاقی، باید درک کند که درمان نیازمند زمان، صبر و آموزش است. همسفر با رشد شخصی خود، نه‌تنها به مسافر کمک می‌کند؛ بلکه زندگی خودش را نیز متحول می‌سازد. در واقع درمان اعتیاد یک مسیر مشترک است که هم مسافر هم همسفر باید در آن حرکت کنند.‌ اگر خانواده و نزدیکان در این مسیر حضور فعال داشته باشند، درمان پایدارتر خواهد بود؛ اما اگر همسفر آموزش ندیده باشد و با روش‌های غلط مثل سرزنش، تهدید یا اجبار برخورد کند، روند درمان سخت‌تر می‌شود. بنابراین، آموزش همسفران و حضور آگاهانه آن‌ها در جلسات و برنامه‌های درمانی، شرط اصلی موفقیت است. ‌در نهایت باید گفت که اعتیاد یک مشکل فردی نیست؛ بلکه یک مسئله خانوادگی و اجتماعی است. همان‌طور که جامعه باید برای درمان اعتیاد مسئولیت‌پذیر باشد، خانواده و همسفران نیز باید نقش فعال خود را ایفا کنند. همسفر بودن؛ یعنی مسئولیت، یعنی عشق، یعنی صبر و یعنی امید. بدون حضور همسفر، مسیر درمان پرلغزش و دشوار خواهد بود؛ اما با حضور آگاهانه و عاشقانه او رهایی امکان‌پذیر و پایدار می‌شود.

رابط خبری: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر ساناز (لژیون ششم)
ویرایش: راهنمای تازه واردین همسفر زهره (دبیر اول سایت)
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نجمه ( لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان