English Version
This Site Is Available In English

گوهر همسفر بودن محبت و دوستی واقعی است

گوهر همسفر بودن محبت و دوستی واقعی است

سلام دوستان سهیلا هستم همسفر 

امیدوارم در مسیر درست و پرنوری که قدم نهاده‌ایم، با تلاش و پشتکار ادامه دهیم، هر روز آموزش بیشتری کسب کنیم و بتوانیم خانواده و جامعه‌مان را یاری کنیم. استاد امین می‌فرمایند: من معمولاً در روز جشن همسفران و جلسات مخصوص ایشان، خود را همسفر معرفی می‌کنم و در جلسات مسافران، خود را مسافر. جشن همسفر را به همه‌ همسفران تبریک می‌گویم و آرزو دارم این جشن همیشه برقرار و پایدار باشد. وجود همسفران در کنگره‌‌۶۰ نعمتی بزرگ و برکتی پرارزش است، که رنگ و لعاب کنگره را تغییر داده و فضایی دل‌نشین و آرامش‌بخش به آن بخشیده‌اند. استاد در ادامه می‌فرمایند که بین خورشید و مهتاب تفاوت وجود دارد؛ وقتی شخصی سالم است، همچون خورشید است؛ نوری دارد که نیروهای حیاتی و تمام انرژی‌های لازم برای زندگی را در درون خود دارا می‌باشد. اما فرد مصرف‌کننده فرقی نمی‌کند پدر، فرزند یا همسر باشد؛ پس از مدتی در اثر اعتیاد، خورشید وجودش به مهتاب تبدیل می‌شود. رنگ چهره و حال درونی او مهتابی می‌شود، زیرا بخشی از نور وجودش را اعتیاد جذب کرده است. به همین دلیل، بسیاری از همسران یا خانواده‌ها که وارد کنگره می‌شوند، خودشان نیز دچار نوعی بیماری روحی و روانی هستند؛ چون به علت کمبود آن نور و انرژی که از مسافرشان دریافت نمی‌کنند، با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند. پس لازم است که بیایند، آموزش ببینند و از تعلیمات جهان‌بینی بهره‌مند شوند تا خود نیز به تعادل و آرامش برسند محبت یعنی چه؟ محبت؛ یعنی این‌که کسی را دوست داشته باشی و از خواسته‌های خود بگذری تا خواسته‌های او برآورده شود؛ نه اینکه اگر کسی خواسته ما را انجام داد او را دوست بدانیم و اگر انجام نداد، او را آدم بد یا دشمن خود تصور کنیم. این نوع نگاه اشتباه، ما را وارد «مثلث تاریکی» می‌کند؛ یعنی جایی که انسان خواسته‌های نامعقول را انجام می‌دهد و در مقابل خواسته‌های معقول می‌ایستد. در مسیر محبت، باید این مثلث اصلاح شود. اگر در هم‌سفر بودن، محبت به‌درستی اجرا شود، اتفاقات خوبی رخ خواهد داد.  نکته مهم این است که بفهمیم ما انسان‌ها چگونه می‌اندیشیم و گوهر حقیقی همسفر بودن چیست. گوهر هم‌سفر بودن، محبت است. محبت یعنی دوست داشتن واقعی.  بسیاری از ما معنای واقعی دوست داشتن را نمی‌فهمیم و تصور می‌کنیم دوست داشتن؛ یعنی این‌که کسی که خواسته ما را انجام می‌دهد، ما را دوست دارد؛ اما در حقیقت، کسانی در مسیر همسفر شدن به نتیجه رسیده‌اند که این اصول را رعایت کرده‌اند.  وقتی به کنگره می‌آییم، به ما گفته می‌شود: «دوربین را روی خودت بینداز»، یعنی به جای دیدن عیب‌های دیگران، به درون خود نگاه کن. چرا که وقتی محبت باشد، عیب ها دیده نمی‌شود. محبت همیشه وجود داشته و دارد؛ اما گاهی چیزی مانع جریان آن می‌شود؛ مانند چشمه‌ای که سنگی بزرگ جلوی راه آبش را گرفته باشد. در چنین وضعی، گرچه آب هست؛ اما نمی‌توان از آن استفاده کرد. در رابطه هم همین‌گونه است؛ محبت میان شما وجود دارد؛ اما انتقال پیدا نمی‌کند. همسفر باید به کنگره بیاید نه فقط به خاطر حضور مسافر و درمان او، بلکه برای خودش و برای رشد و آرامش درونی‌اش. وقتی همسفر با این دیدگاه وارد کنگره شود، می‌تواند رابطه‌اش را با مسافر حفظ کند و در شرایط سخت پشتیبان او باشد. شرط اصلی آن است که همسفر خود را بشناسد، آموزش ببیند و از روی عشق و آگاهی به مسافرش کمک کند؛ نه از روی وابستگی یا ترحم. همسفری که هم مسافر خود را دوست دارد و هم خودش را پذیرفته است؛ باید قدرت آن را داشته باشد که در لحظه‌های بدِ مسافر، بتواند او را آرام کند، نه این‌که نمک بر زخم او بپاشد. نقش همسفر همچون نقش بازیگرِ مکمل در یک نمایش است؛ زیرا گاهی ممکن است آن‌قدر بد بازی کند که مسافر را از لب پرتگاه به درون دره پرتاب نماید و گاهی می‌تواند آن‌قدر خوب بازی کند که با خواست و اراده‌ی خود مسافر، او را از عمق دره بالا بیاورد. بنابراین، نخستین و مهم‌ترین نکته این است که ما به عنوان یک همسفر، باید نقش خود را خیلی جدی بگیریم. گوهرِ همسفر بودن، محبت و دوستیِ واقعی است و این دوست داشتن؛ یعنی گذشتن از خواسته‌های شخصی در برابر خواسته‌های معقولِ کسی که دوستش داریم و خودداری از انجام خواسته‌های نامعقولِ او استاد امین می‌فرمایند: اگر ما برای همسفران جشن می‌گیریم، به خاطر فداکاری‌ است که انجام شده است. ما همسفران، در زمان سفر؛ باید به مسافران محبت کنیم تا پس از درمان، به ما کمک کنند.

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر

در کنگره۶۰ به شخص همراه مسافر، همسفر گفته می‌شود که اکثر آن‌ها مادر، خواهر و همسر هستند. همسفران در پیشرفت مسافر خود نقش بسیار تعیین کننده‌ای دارند. در کنگره۶۰ همسفران نقش لاستیک زاپاس را ندارند و باید همسفران نقش خود را جدی بگیرند. باید از سیاهی لشکر به نقش مکمل تبدیل شوند. نقش همسفران مانند نقش مکمل بازیگر در فیلم هست که اگر بد بازی کند مسافر به داخل دره پرت می‌شود؛ ولی اگر خوب بازی کند می‌تواند مسافر را از داخل دره بیرون بیاورد. اولین مطلب این است که به عنوان همسفر نقش خودمان را جدی بگیریم. همسفران در کنگره باید جدای از مسافر خود باشند و برای خودشان و حال خوب خودشان به کنگره بیایند. ما همسفران به کنگره می‌آییم تا به آرامش و حال خوب برسیم؛ وقتی که این اتفاق افتاد آن‌وقت می‌توانیم به عزیزانمان هم کمک کنیم. باید به عنوان یک همسفر خودمان را باور کنیم. مهم‌ترین شرط همسفر بودن این است که شخصی را که می‌خواهیم به او کمک کنیم دوست داشته باشیم و خودمان را قبول داشته باشیم. یک همسفر باید این قدرت را داشته باشد که اگر جایی مسافرش از تعادل خارج شد و به جنون رسید بتواند او را آرام کند. حضور همسفران در کنگره به درمان اعتیاد کمک زیادی کرد و آموزش‌های کنگره باعث شد که مسافر و همسفر حرف یکدیگر را بفهمند و زبان یکدیگر را متوجه شوند. به گفته آقای مهندس حضور همسفران باعث نظم و نزاکت بیشتر در قسمت مسافران شد، لباس پوشیدن و فن بیان مسافران بهتر شد و به همین دلیل به همسفران بال پرواز گفته شد. در هفته همسفر خدمات و امورات بر عهده همسفران می‌باشد.

رابط خبری: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر نرگس ( لژیون هفتم)
ویرایش: راهنمای تازه واردین همسفر زهره (دبیر اول سایت)
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نجمه ( لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .