لازمه‌ی همسفرِ خوب شدن صبر است

جلسه نهم از دوره یازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی ایران به استادی ایجنت همسفر الهام، نگهبانی همسفر فرزانه و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه « هفته‌ی همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» روز دوشنبه 8 دی‌ماه  ۱۴۰۴ ساعت 15:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

قبل از همه خدای خودم را شاکر و سپاسگزارم که‌ توفیق داد یک جشن همسفر دیگر به عنوان‌ یک همسفر در کنگره حضور داشته باشم و در اين جشن شرکت نمایم و آموزش بگيرم. از راهنمای خوبم، خانم مریم تشکر می‌کنم که زحمات و عشق بی‌پایان ایشان بوده که من الان در این جایگاه قرار گرفته‌ام و از آموزش‌ها استفاده می‌کنم. به نوبه‌ی خود جشن همسفر را خدمت شما عزیزان تبریک عرض می‌کنم. خدمت اولین همسفر کنگره۶۰ خانم آنی تبریک می‌گویم. امیدوارم هميشه سایه ایشان بالای سر خانواده‌شان و هم‌چنین روی سر ما مستدام باشد. خدمت آقای مهندس و اعضای خانواده محترمشان تبریک می‌گویم. خدمت تمامی همسفران کنگره۶۰ و خصوصاً اعضای نمایندگی ايران تاکستان تبریک عرض می‌نمایم. ان‌شالله که یک هفته شاد و پرانرژی و پر از آموزش برای تک‌تک ما باشد و یک جشن خوب وعالی کنار هم داشته باشیم. در مورد دستور جلسه‌ که چرا اصلاً من کنگره آمدم و چرا نقش همسفر را به دادند. همسفر یعنی؛ کسی که سابقه مصرف موادمخدر را نداشته و ندارد. این مهم‌ترین نکته در مورد همسفر است که باعث می‌شود ما او را در کنگره۶۰ پذیرش و قبول نماییم. همسفر می‌تواند مادر، همسر، برادر، خواهر و پدر شخص باشد. قبلاً فامیل‌های با نسبت دورتر و یا دوست شخص مصرف‌کننده می‌توانست همسفر وی شود؛ ولی الان جزء قوانین کنگره۶۰ است که‌ فقط فامیل درجه یک می‌توانند همسفر باشند. همسفربودن هم سخت و هم سهل است. استاد امین در سخنان خود به موضوعی اشاره کردند که چند روزی است مرا به تفکر وا داشته است. ایشان فرمودند: اگر همسفر بخواهد با ماهیتش برای کمک‌کردن به کنگره بیاید و در کنار این کمک، خودش را هم پيدا کند می‌تواند یک همسفر موفق باشد؛ یعنی همسفر، اول برای کمک به مسافرش به کنگره بیاید و سپس در ادامه بتواند خودِ وجودی‌اش را هم پیدا کند آن‌وقت می‌تواند یک همسفر موفق باشد؛ اما اگر همسفر از همان روز اول بگويد: من فقط می‌خواهم روی خودم کار کنم و اصلاً با مسافرم کاری ندارم، او نمی تواند. چرا؟ زيرا فقط فکر کمک به‌ خودش است؛ ولی ما در این‌جا، این را نمی‌خواهیم.گاهی خودِ من هم اشتباه می‌کنم. بیرون از کنگره اگر بخواهم به کسی مشاوره بدهم می‌گویم: تو بیا حال خودت را خوب کن، کاری با مسافرت نداشته باش که بخواهد بیاید يا نیاید. این سخن من اشتباه است. چرا ما می‌گوییم همسفری را پذیرش می‌کنيم که مسافر داشته باشد؟ به این دليل که همسفر باید برای کمک به مسافرش وارد کنگره بشود؛ زیرا ماهیت و رسالت او این است که‌ به‌ مسافرش کمک نماید تا به‌ رهایی وحال خوش برسد و در کنار او به آموزش‌گرفتن بپردازد تا خود را پیدا کند. در ادامه خانم شانی بیان کردند که اگر یک همسفر، جایگاه خود را به عنوان‌ يک مادر، یک دختر، یک زن داداش، یک عروس بداند می تواند موفق باشد؛ یعنی همان چند بعدی زندگی‌کردن. این‌طور نباشد که‌ وقتی منِ همسفر وارد کنگره شدم‌ فقط به جايگاه همسفری بچسبم؛ یا به خودم بچسبم و برایم مهم نباشد که پدر ومادر یا فرزندانم چه در خواستی از من دارند؛ یا زندگی و فرزندانم را فدای خود کنم؛ یا بگویم می‌خواهم شوهر و بچه‌هایم را ول کنم و فقط خودم عشق و حال کنم. تا به حال زندگی نکرده‌ام از این به بعد می‌خواهم زندگی کنم. این‌ها اشتباهاتی است که می‌خواهند در مغز ما خانم‌ها فرو کنند که‌ باعث متزلزل شدن پایه و اساس زندگی می‌شود. یک زن، يک همسفر، یک خانم خانه،  موظف و مسئول است تا زندگی خود را اداره نماید و درکنارش حال خوب داشته باشد، کينه نداشته باشد تا هم حال وی خوب باشد و هم کینه نداشته‌ باشد. نباید فقط به خودش و به تفریحات خود بپردازد یا چيزهايی که اکنون درجامعه وجود دارد ( رهایش کن، به خودت بچسب). ما در کنگره می‌گوییم رها کن؛ ولی نباید اين موضوعات با هم اشتباه گرفته شود. وقتی می‌گوئیم "رها کن"؛ یعنی از ذهن خود رها کن؛ یعنی مصرف‌کردن یا مصرف‌نکردن این آقا برایت مهم نباشد؛ زیرا در کنگره باید به روش کنگره، به روش DST و به راهنمای مسافر ايمان داشته باشید. ايمان چیزی است که به انسان امید می‌دهد. وقتی شما ايمان را داشته باشید ناخودآگاه کارهای مسافر از ذهنت بیرون می‌رود. وقتی برایمان مشکلی پیش می‌آید می‌گوییم ،"توکل بر خدا" و ناگهان مشکلمان آسان می‌شود؛ زیرا ايمان داريم یکی هست که‌ هوای ما را دارد و خیالمان راحت می‌شود. کنگره هم این‌گونه است، وقتی که ایمان دارید دغدغه‌های ذهنی‌ات کم می‌شود و می‌دانی کسی حواسش به تو است و ایمان داری که کسی کمکت می‌کند و به این طریق دلت گرم وخیالت راحت‌تر می‌شود و می‌دانی که در این‌جا حال مسافرت خوب می‌شود. سی‌دی‌های بسیاری از استاد امین و جناب مهندس برای روز همسفر وجود دارد که می‌توانید در این هفته گوش نماییدو این را بدانید که ما همسفران آمده‌‌ایم تا بال پرواز مسافران خود باشیم؛ نه این که باعث آزار واذیت آنان باشیم.
ما به این‌جا آمده‌ایم تا زندگی خود، همسر و فرزندان خود را نجات‌ دهیم؛ نه این‌که تا کمی فهمیدم جهان‌بینی چیست به او سرکوفت بزنم که تو نمیدانی جهان‌بینی چیست؟ تو بلد نیستی، پس تو در آن‌جا چه چیزی یاد می‌گیری؟ یا خانوا‌ده و خودش را زیر سؤال ببرم وباعث شوم وظیفه‌ای که باید یک همسفر داشته‌ باشد را نداشته باشم. آقای مهندس در پیامی گفته بود: همسفر با تمام سلول‌های خودش صبر را  حس کرده است ولازمه همسفر خوب شدن "صبر" است؛ یعنی در صبر خودت بی‌صبری نکنی که نوبت باران محفوظ است. بالاخره نوبت رهایی وخدمت‌های شما هم می‌شود. ما حالا حالاها درکنگره نیاز به آموزش داریم؛ حتی خود من. هر چقدر که جلوتر می‌رویم آموزش‌ها وسیع‌تر می‌شود و من تشنه‌تر به این نتیجه می‌رسم که چیزی بلد نیستم. در این هفته از راهنمای خود خصوصیات یک همسفر خوب را بپرسید و سعی کنید مشارکت‌ها و مقالات مربوط به دستور جلسات را مطالعه نمایید، به سايت‌های مختلف کنگره نگاه بیندازید، سخنان استادان را بخوانید تا بار علمی همسفر بودنتان بالا برود، تا بتوانید هم به مسافرتان و هم به‌ خودتان کمک کنید. ان‌شالله که یک همسفر خوب و پایه در این سفر ده، یازده ماهه باشید و اگر سفر دومی هستید یک همسفر پایه‌تر باشید؛ زیرا درسفر دوم کارتان سخت‌تر می‌شود و احتیاج به نقطه تحمل‌ بیشتری دارید. امیدوارم هم بتوانید به خوبی چالش های‌روزانه را از سر بگذرانید و هم آموزش‌هایی که نیاز هست را از این هستی بگیرید و آن‌ها را کاربردی نمایید تا بتوانید با آموزش‌های بیشتری وارد جهان‌ها و بعدهای دیگر شوید

مرزبانان کشیک: همسفر پروانه، مسافر مجید
تایپیست: همسفر مروارید رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون دوم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایران