نظم در نگاه کنگره ۶۰ یعنی هماهنگی انسان با قوانین هستی

به نام قدرت مطلق الله. نظم در نگاه کنگره ۶۰ یعنی هماهنگی انسان با قوانین هستی. هستی بر پایه‌ی نظم و حساب دقیق بنا شده است و هرجا بی‌نظمی باشد، آشفتگی و نابسامانی نیز ظاهر می‌شود. فردی که سال‌ها درگیر اعتیاد بوده، به‌طور طبیعی نظم زندگی‌اش از بین رفته است؛ خواب و خوراکش نامرتب شده، روابطش آسیب دیده و حتی فکر و ذهنش از بی‌نظمی رنج می‌برد. در کنگره ۶۰، اولین گام برای بازگشت به تعادل، یادگیری نظم است: حضور به‌موقع در جلسات، مرتب نوشتن سی‌دی‌ها، رعایت ساعت خواب و بیداری، و حتی نظم در ظاهر و پوشش.

نظم فقط در ظاهر خلاصه نمی‌شود، بلکه در گفتار و اندیشه نیز خود را نشان می‌دهد. وقتی فرد یاد می‌گیرد با دقت گوش دهد و سپس به نوبت سخن بگوید، در حقیقت نظم ذهنی و رفتاری را تجربه می‌کند. چنین نظمی سبب می‌شود فرد اعتمادبه‌نفس پیدا کند و آرامش بیشتری را در زندگی احساس کند.

اگر نظم بیشتر جنبه‌ی بیرونی داشته باشد، انضباط یک نیروی درونی است. انضباط یعنی پایبندی به اصول و قوانینی که خود فرد آن‌ها را پذیرفته است. در کنگره ۶۰ کسی به‌زور فردی را مجبور به انجام تکالیف نمی‌کند، بلکه این خودِ فرد است که باید با خواست قلبی و آگاهی، تکالیفش را انجام دهد. گوش دادن به سی‌دی‌ها، نوشتن مطالب آموزشی، عمل کردن به دستورات راهنما، حضور مرتب در جلسات و حتی مراقبت از رفتارها، همه نمونه‌هایی از انضباط هستند.
انضباط یعنی فرد حتی وقتی کسی او را نمی‌بیند، باز هم مسیر درست را انتخاب کند. این ویژگی به‌تدریج باعث می‌شود شخص در برابر وسوسه‌ها و سختی‌ها مقاوم شود و توانایی ایستادگی در برابر مشکلات را پیدا کند. در حقیقت انضباط نیرویی است که فرد را در مسیر رهایی نگه می‌دارد و از بازگشت به تاریکی جلوگیری می‌کند.

احترام از ارزش‌های بنیادین کنگره ۶۰ است. محیط کنگره جایی است که افراد از هر قشر و سنی در کنار هم جمع می‌شوند و تنها چیزی که آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد، رعایت اصول انسانی است. احترام در این فضا نقشی اساسی دارد. احترام به معنای توجه به حقوق دیگران، رعایت ادب در کلام، گوش‌دادن بدون قطع‌کردن صحبت دیگران، سلام‌کردن و رعایت آداب اجتماعی است.
اما احترام در کنگره فقط به دیگران محدود نمی‌شود. فرد می‌آموزد ابتدا به خودش احترام بگذارد؛ به جسمش، به روانش، به زمانش و به زندگی‌اش. سپس احترام به قوانین، به راهنما، به هم‌سفر و حتی به مکان کنگره اهمیت پیدا می‌کند. همین احترام متقابل باعث می‌شود محیطی امن، دوستانه و آرام ایجاد گردد که زمینه‌ی رشد همه‌ی اعضا را فراهم می‌کند.

پیوند میان نظم، انضباط و احترام

این سه اصل جدایی‌ناپذیرند. نظمی که با احترام همراه نباشد، خشک و بی‌روح است. انضباطی که از روی اجبار باشد، پایدار نمی‌ماند. احترام واقعی هم بدون نظم و انضباط معنایی ندارد. در کنگره ۶۰ این سه اصل در کنار هم قرار می‌گیرند تا راه رسیدن به تعادل هموار شود. فردی که به این اصول پایبند است، نه‌تنها در مسیر درمان موفق خواهد شد، بلکه در زندگی اجتماعی، خانوادگی و شغلی نیز رشد خواهد کرد.

نظم، انضباط و احترام تنها قوانینی برای جلسات کنگره نیستند، بلکه ابزاری برای ساختن یک زندگی متعادل به شمار می‌روند. این اصول به افراد کمک می‌کنند تا گذشته‌ی تاریک خود را پشت سر بگذارند و آینده‌ای روشن بسازند. تجربه‌ی کنگره ۶۰ نشان داده است که رعایت این سه اصل، زمینه‌ساز رهایی هزاران انسان از اعتیاد بوده است. اگر این ارزش‌ها در زندگی هر فرد جاری شود، جامعه‌ای سالم‌تر، آرام‌تر و انسانی‌تر خواهیم داشت.

^{منابع: سی دی وظایف رهجو و آموزه های کنگره۶۰
نویسنده: مسافر علی لژیون ۱۵
عکاس: مسافر اهورا لژیون ۱۶
تنظیم و ارسال مطلب: مسافر جاوید، خدمتگزار سایت نمایندگی}