نقش وراثت در اعتیاد پررنگ نیست

نقش وراثت در اعتیاد پررنگ نیست

وراثت در اعتیاد دخالت دارد ولی هیچ گاه نمی توان به طور قطع گفت که چند درصد وراثت در اعتیاد نقش دارد.

امروز در بعضی محافل علمی و یا غیر علمی حوزه اعتیاد، گاهی اوقات از ارثی بودن و نقش ژنتیک در انتقال بیماری اعتیاد سخن گفته می شود و این که اعتیاد از طریق وراثت و ژن، از نسلی به نسل دیگر و یا از والدین به فرزندان و یا به تعبیر دیگر تا جایی که ژن های حامل خصوصیات مورثی قدرت پیش روی دارند، منتقل می شود.

آنچه که مسیر زندگی ما را تعیین می کند ژنتیک نیست بلکه خواسته های ما و سطح دانایی و تکامل ماست که به صورت پنهان است. پس اعتیاد بیماری نیست که از طریق وراثت و ژنتیک از فردی به فرد دیگر منتقل شود.
چه بسا افرادی که در خانواده و اطرافیان آن ها اثری از اعتیاد نبوده و نیست، اما سخت درگیر اعتیاد شده و چه بسا افرادی که مصرف کنندگان بیشمار مواد مخدر در اطرافیان، طایفه و خانواده آن ها دیده می شود، اما هرگز به مصرف مواد مخدر روی نیاورده اند.
وراثت انتقال صفات از والدین به اولاد است. بیشترین وراثت پذیری مربوط به توانایی های هوشی سپس شخصیت و از همه کمتر مربوط به عقاید دینی، سیاسی و علایق شغلی است.
البته ژن ها به تنهایی عمل نمی کنند، بلکه محیط نیز تاثیر قابل ملاحظه ای روی عمل آن ها دارد. با وجود این، محیط عامل مهمی در هر یک از این صفات فرد به خصوص اعتیاد به شمار می رود.
نمی توان آماری از نقش وراثت در اعتیاد ارائه داد
سعید صفاتیان، مدیر کل درمان و بازپروری ستاد مبارزه با مواد مخدر در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی برنا بیان کرد: وراثت در اعتیاد دخالت دارد ولی هیچ گاه نمی توان به طور قطع گفت که چند درصد وراثت در اعتیاد نقش دارد.
صفاتیان در ادامه اظهار داشت: ممکن است نزدیکان شخص از نظر ژنتیک مستعد این مشکل باشند ولی تاکنون این استعداد به ظهور نرسیده و استفاده مواد مخدر را تجربه نکرده باشد چرا که اعتیاد به مواد مخدر فقط ژنتیکی نیست و تیپ شخصی افراد نیز نقش تعیین کننده در این مورد دارد.
وی با اشاره به این که به طور کلی نمی توان گفت هر شخصی می تواند مستعد اعتیاد به مواد مخدر باشد یا نه، اظهار کرد: وراثت در اعتیاد نقش دارد ولی نمی توان آمار مشخصی در این زمینه ارائه داد.