تغییر نوع نگرش، گام اول درمان سیگار

سلام دوستان مرضیه هستم مسافر نیکوتین

از گذشته تا به امروز در تمام جوامع بشری بسیاری از انسان‌ها به دلیل نداشتن راه‌حل مشکلات، اعم از بیماری‌های جسمی و روانی دست به خودکشی زدند و یا با پیمودن مسیر غلط به مسلخ هدایت شده‌اند. یکی از مشکلات دیرینه بشریت بیماری اعتیاد است. در تمام روش‌های موجود برای ترک، قسمت فیزیولوژی انسان و از کار افتادن سیستم‌های تولید کننده مواد شبه‌افیونی بدن در نظر گرفته نشده است. به همین دلیل افراد پس از ترک با مشکلاتی از جمله برگشت به مواد مخدر، مشکلات جنسی، نیاز همیشگی به مواد مخدر، کمبود انرژی و نداشتن راندمان مناسب و ... دست و پنجه نرم می‌کنند. با ظهور کنگره ۶۰ و نگاه علمی آقای مهندس دژاکام به بیماری اعتیاد و کشف صورت مسئله اعتیاد تمام معادلات به کلی عوض شد. ۱۷ سال محرومیت آقای مهندس دژاکام منجر به محرم شدن ایشان به صورت مسئله اعتیاد شد. ایشان در صورت مسئله اعتیاد به بسیاری از سوال‌های بی‌جواب پاسخ منطقی دادند.

یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین سوال‌های بی‌جواب این است که ریشه درمان این بیماری چیست؟ در صورت مسئله اعتیاد به روشنی به این سوال پاسخ داده شده است. پارامتر مهمی که در بیماری اعتیاد باید در نظر گرفته شود جایگزینی است. در اعتیاد مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد مخدر درونی بدن می‌شود و این امر کم‌کم موجب از کار افتادن سیستم آنالژزی (سیستم ضددرد) بدن می‌شود؛ با از کار افتادن سیستم آنالژزی، بدن نمی‌تواند تحریکات مولد درد را از بین ببرد؛ بنابراین فرد به مصرف مواد خود ادامه می‌دهد و این سیکل معیوب ادامه پیدا می‌کند تا سیستم شبه‌افیونی بدن از کار می‌افتد؛ پس ریشه درمان اعتیاد جسم است. در سی‌دی سیگار و جایگزینی آقای مهندس می‌فرمایند: «ریشه درمان سیگار، جهان‌بینی است؛ یعنی گام اول در درمان سیگار تغییر نوع نگرش است». به دلایلی از جمله: در دسترس بودن سیگار، مصرف راحت آن، ریختن قبح آن در جامعه و به ظاهر تخریب‌های کمتر آن بایستی ابتدا فرد نوع نگرش خود را نسبت به سیگار و درمان آن تغییر دهد و از درون تصویر خود را درمان شده تصور کند تا بتواند آن را در بیرون ترسیم کند.
کنگره ۶۰ معتقد است درمان اعتیاد با درمان سیگار کامل می‌شود؛ زیرا تخریب سیگار در فردی که مصرف مواد مخدر ندارد بسیار بیشتر از فردی است که مصرف مواد مخدر دارد و از لحاظ جهان‌بینی، الگوی رفتاری فرد سیگاری تغییر چندانی نسبت به مصرف کننده مواد مخدر ندارد؛ بنابراین برای درمان کامل لازم است که شخص در تمام سطوح افکار و فیزیولوژی تغییر ایجاد نماید. بیرق اعتیاد زمانی پایین می‌آید که در نفس نیز همانند جسم جایگزینی انجام شود و این کاری است هم سخت و هم سهل؛ اما با توجه به آموزش‌های کنگره ۶٠ و بازبینی الگوها این امر به زیبایی در کنگره ۶٠ به تعالی رسیده است.

سلام دوستان زهرا هستم مسافر نیکوتین

اگر بخواهم از تجربه خود بنویسم، از ابتدای ازدواج تا چند سال اول دوران ازدواج اصلاً نمی‌دانستم مسافر من مصرف‌کننده است و بعد از این‌که متوجه این موضوع شده، بسیار تلاش برای درمان کردم؛ ولی همیشه عقیده داشت سخت است. چندین بار کپسول‌های ترک اعتیاد از ماهواره سفارش داده و مصرف کرد و یکی دو ماه مصرف مواد نداشت؛ ولی مجدد روز از نو روزی از نو و هم‌چنان مصرف‌کننده بود. بالاخره بعد از ۲۰ سال اذن ورود به کنگره ۶۰ برای او صادر و در کنگره ۶۰ سفر کرد و درمان شد. در طول سفر مسافرم و ورود خود به کنگره ۶۰ متوجه شدم تا در جسم، روان و جهان‌بینی شناخت پیدا نکنیم درمانی حاصل نمی‌شود. آقای مهندس دژاکام با شناخت و درمان این سه اصل توانستند به صورت مسئله اعتیاد دست پیدا و اعتیاد را درمان کنند.

ایشان بعد از تحقیقات زیادی که داشتند به این نتیجه رسیدند شخصی که مواد مخدر مصرف می‌کند سیستم شبه‌افیونی و مخدرهای طبیعی بدن دچار مشکل و باعث می‌شوند که سیستم ایکس کار خود را به درستی انجام ندهد. آقای مهندس دژاکام مشخص کرند که اعتیاد یک جایگزینی مزمن است. مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد شبه‌افیونی سیستم ایکس بدن شده است و با روش تدریجی میزان مصرف را کم کردند تا به صفربرسد و درطول ۱۰ الی ۱۱ ماه سیستم ایکس بدن کاملا راه‌اندازی شود. با این راه‌حل انسان‌های زیادی را از نابودی نجات دادند؛ من و خانواده‌های بسیاری مدیون ایشان هستیم. شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که من هم با روش ابداعی آقای مهندس دژاکام سفر نیکوتین را بعد از چندین سال مصرف سیگار که به هیچ روش دیگری نمی‌توانستم مصرف نکنم، شروع کرده و دو ماه دیگر به رهایی می‌رسم. سپاسگزار آقای مهندس دژاکام و راهنمای خود هستم.

سلام دوستان مهین هستم مسافر نیکوتین

در بیرون از کنگره ۶۰ عقیده دارند که اعتیاد یک مسمومیت مزمن است؛ اما جناب آقای مهندس دژاکام این واژه را در مورد اعتیاد نپذیرفته‌ و بینش جدید نسبت به اعتیاد که مواد مخدر برای فرد مصرف‌کننده به منزله دارو است را جایگزین کرد؛ اگر فرد مصرف‌کننده با فقدان دارو مواجه شود از حالت تعادل خارج می‌شود. جناب آقای مهندس دژاکام بینش وسیع‌تری به مسئله اعتیاد دارند و با توضیحات درست و منطقی به من آموزش دادند که برای درمان این بیماری مزمن ۱۱ ماه زمان لازم است. در بیرون از کنگره ۶۰، اعتیاد را به شکل یک معضل نگاه می‌کنند؛ اما در کنگره ۶۰ یاد می‌گیرم برای هر بیماری و مشکلی درمان و راه‌حلی وجود دارد؛ به شرط آن‌که از راه درست وارد مسیر شوم تا حل مسئله سخت‌تر نشود. در حقیقت نوع نگاه و حس من به یک مسئله می‌تواند مسیر را تغییر دهد. از نگاه آقای مهندس دژاکام ما در کنگره ۶۰ تنها اعتیاد را درمان نمی‌کنیم؛ بلکه اساس و ریشه رفتارهای اشتباه فرد مصرف‌کننده را اصلاح می‌کنیم. آن‌چه که در ظاهر امر شاید مشخص نباشد؛ اما در سازمان‌های دیگر ترک اعتیاد به این موضوع توجهی نمی‌شود و تنها به دنبال حذف مواد از بدن فرد مصرف‌کننده هستند.

اگر برای پایه و اساس رفتارهای فرد مصرف‌کننده از مصالح خوب، مهندسی خوب، ابزار و راهکارهای درست استفاده کنیم؛ زمانی‌که به سر منزل نهایی و رهایی مصرف‌کننده می‌رسیم با خاطری آسوده درمی‌یابیم که این راه را درست انتخاب کرده‌ایم. می‌دانیم که مثلث اعتیاد در فرد مصرف‌کننده به بهترین شکل درمان شده است؛ در حالی که بیرون از کنگره ۶۰ بیشتر رهایی جسمی مطرح است. به همین سبب مصرف‌کنندگان در خارج از کنگره ۶۰ بسان ساختمان بدون ستون و مهندسی دقیقی هستند که هر آن هراس فرو ریختن آن را داریم. اینجانب که اکنون صورت مسئله اعتیاد را مکتوب می‌کنم، سال‌ها نیکوتین مصرف کرده و بارها طی یک تصمیم آنی تصمیم به قطع یک‌باره نیکوتین می‌گرفتم؛ اما پس از ورود به کنگره ۶٠ و طی آموزش‌های لازم، زمانی‌که دانستم این مسئله از ضدارزش‌های جامعه است؛ این موضوع  را حلاجی و به کمک راهنمای خود وارد لژیون ویلیام وایت شدم. اکنون در پله یازدهم با روزی دو قطعه آدامس نیکوتین در کنار شما دوستان مسیر خود را روشن می‌بینم؛ ادامه می‌دهم تا به هدف نهایی دست پیدا کرده و لذت رهایی را لمس کنم.

سلام دوستان سارا هستم مسافر نیکوتین

آقای مهندس دژاکام می‌فرمایند: «راه‌حل هر مشکلی درون همان مشکل نهفته است و فقط نیاز است درون صورت مسئله بروی تا بتوانی مشکل را حل کنی». مجدد می‌فرمایند: «من به تجربه فهمیدم هیچ دارویی مناسب‌تر، قوی‌تر، کامل‌تر، ارزان‌تر و مفیدتر از خود تریاک برای درمان اعتیاد یک مصرف‌کننده وجود ندارد». یک روزی تمامی ما همسفران با ناامیدی تمام که کل صفحه زندگی ما را در بر گرفته بود وارد کنگره ۶۰ شدیم و من هم یکی از آن همسفران بودم. ناامیدی، ترس، جهل و نادانی بیشتر وجود من را فراگرفته بود؛ زیرا علاوه بر همسفر بودن، گاهی سیگار و قلیان را تجربه می‌کردم و با خود می‌گفتم با یکی دوبار در ماه که کسی گرفتار نمی‌شود؛ ولی آرام‌آرام رفتار و اخلاق من تغییر کرده بود و فقط بعد از مصرف بهترین حال نصیب من می‌شد.

کم‌کم با علمی که در کنگره ۶۰ جاری است متوجه شدم جزء گروه نامزدهای اعتیاد هستم و اگر اقدامی نکنم برای جایگزینی نیکوتینی که خود باعث شده‌ام، در بدن من بسیار کمتر از قبل تولید شود؛ آرام‌آرام اعتیاد بدی گریبان‌گیر من می‌شود. خدا را شاکرم که در لژیون ویلیام وایت حضور دارم و با آرامش تمام این سفر را آغاز کرده و اکنون روی ۱ قطعه آدامس نیکوتین هستم و ۴ روز دیگر این صورت مسئله به زیبایی از زندگی من پاک خواهد شد.

تایپ: اعضای لژیون ویلیام وایت
رابط خبری: راهنمای ویلیام وایت همسفر وحیده (نمایندگی خواجو)
ویراستاری و ارسال: مسافر نیکوتین همسفر منیره رهجوی راهنمای ویلیام وایت همسفر فریبا (نمایندگی سهروردی اصفهان)
گروه همسفران ویلیام وایت کنگره ۶۰

https://congress60.org/News/347094/%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%D9%86%D9%88%D8%B9-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%DA%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1