یادداشت از سی‌دی آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی

همسفر صغری
آقای مهندس می‌فرمایند: درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است. تعادل یعنی به پایداری رسیدن و عدالت هم از همین لغت گرفته شده است. مشکلی که در حال حاضر وجود دارد این است که انسان‌ها ذره‌ذره از تعادل خارج شده‌اند و این مربوط به قشر مصرف‌کننده نیست؛ بلکه مربوط به همه انسان‌ها است و ممکن است همه قشرها و مقام‌ها از تعادل خارج شوند و موجب رنجش و عذاب اطرافیان خود شوند. وقتی فردی از مرحله حیوانی وارد مرحله انسانی می‌شود باید آداب‌ معاشرت و روش‌های آن‌ را به‌درستی اجرا کند؛ مانند غذاخوردن که چه میزان و چگونه غذا بخوریم. کسی که این آداب‌ را به جا بیاورد باادب و کسی که به جا نیاورد بی‌ادب است. راه‌رفتن هم آداب دارد. اگر آداب راه‌رفتن را رعایت نکنید ممکن است آرتروز گردن بگیرید. انسان باید روی حرفی که می‌زند کنترل داشته باشد برای مثال؛ یک‌مرتبه حرف زشتی از دهانش بیرون نیاورد، در حرف دیگران نپرد، موقع غذاخوردن حرف نزند و... از آداب غذاخوردن در میهمانی هم این است که میهمان تا صاحب‌سفره شروع به غذا کشیدن نکرده نباید غذا بکشد و بخورد و صاحب‌سفره اولین کسی است که غذا را می‌کشد و آخرین نفری است که از سر سفره بلند می‌شود و اینکه وقتی چند نوع غذا هست یک نوع را انتخاب کند و بخورد. از آداب صحبت‌کردن با دیگران يکی این است که آقایان وقتی با خانم‌ها صحبت می‌کنند نباید ضمیر مفرد استفاده کنند به جهت احترام، ما در فارسی از ضمیر شما استفاده می‌کنیم.  در زمان رانندگی بوق‌زدن زیاد، تند رفتن و آشغال ریختن از پنجره بی‌ادبی محسوب می‌شود. مراجعه به ادارات نیز اصولی دارد مثل؛ نشستن بر روی صندلی باید با اجازه باشد، احترام به حقوق دیگران، رعایت‌کردن فاصله، دخالت و تجسس‌نکردن در کار دیگران و....  هر انسانی یک حریم شخصی دارد چه مذکر چه مونت، چه بچه چه‌ بزرگ و باید این حریم حفظ شود. وقت‌شناسی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین میزان ادب است. به‌طورکلی هیچ انسانی بد نیست و اگر بدی می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده است و همه بدبختی بشر از جهل و نادانی او است. ما بایستی با دانش، آگاهی و تجربه ذره‌ذره دانش خود را بالا ببریم و اگر این تفکر را داشته باشیم که اگر انسان‌ها بدی می‌کنند در اثر عدم آگاهی و عدم‌ دانش آنها است یک مقدار از درد و رنج خودمان کم می‌شود.

همسفر اقدس
کنگره ۶۰ دانشگاه ادب، معاشرت و تعادل است. هر کس بیشتر در این دانشگاه قرار می‌گیرد بیشتر از تعادل و آداب و معاشرت برخوردار می‌شود. آقای مهندس به نکات بسیار ریز و حساسی در مورد آداب و معاشرت اشاره کرده‌اند. آقای مهندس در مورد مسائل رفتاری و گفتاری، خوردن و آشامیدن، خوابیدن، پوشش، سلام‌کردن، دست‌دادن، قطع‌کردن حرف دیگران، پریدن بین حرف دیگران و مسائل دیگر که در سی دی آداب و معاشرت کاملاً توضیح داده‌اند. ادب و معاشرت در فرهنگ ما جایگاه بالایی دارد و تمامی انسان‌ها و خرد جهانی ادب را دوست دارند و کسانی که بی‌حرمتی و بی‌ادبی می‌کنند جایگاهی ندارد و به‌مرورزمان از جایگاهشان رانده می‌شوند. درمان اعتیاد صرفاً این نیست که مواد مخدر قطع شود و سیستم ایکس راه‌اندازی شود؛ بلکه دانستن طریقه درست زندگی‌کردن خود یک قسمت از پروسه درمان است. هر چه صبرمان بیشتر باشد به تعادل نزدیک‌تر می‌شویم. بی‌ادبی این نیست که حتماً حرف رکیکی زده باشیم، بی‌ادبی می‌تواند دروغ گفتن و تجسس‌کردن باشد. من با  آموزش‌های کنگره فهمیدم باید بیشتر به حریم خانواده احترام گذاشت. به‌عنوان‌مثال سرزده وارد اتاق کسی نشوم، گوشی همسرم را چک نکنم؛ چون بدتر حال خودم خراب می‌شود. کسی که مصرف‌کننده مواد مخدر بوده است و به رهایی رسیده است باید به پایداری و تعادل رسیده باشد در غیر این صورت درمانی صورت نگرفته است. فرزندانمان هر آنچه ما می‌خواهیم نمی‌شوند؛ بلکه هر آنچه هستیم می‌شوند.

همسفر زهرا
ادب، معاشرت، تعادل و بی‌تعادلی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار هستند. جناب آقای مهندس دژاکام بنیان کنگره ۶۰ به نکات بسیار ریزی در این مورد اشاره کرده‌اند و از اهمیت و توجه به این مسائل در زندگی تأکید زیادی داشتند. ایشان در مورد سلام‌علیک، ادب فرزندان، خوردن و آشامیدن، برخورد با بزرگ‌ترها، آداب دست‌دادن و...  به نکته‌های مهمی اشاره نمودند. اینکه اگر فرزندی آداب معاشرت را نمی‌داند مسئول آن پدر و مادرش هستند. در مقابل بزرگ‌تر باید کوچک‌تر اقدام به سلام‌کردن و دست‌دادن کند. باید از دروغگویی و دورویی پرهیز کرد. باتوجه‌به صحبت‌های آقای مهندس و آموزش‌هایی که در کنگره آموخته‌ام که چقدر در خود من این آموزش‌ها جز به جز تأثیرات به سزایی به وجود آورده است. همه‌جا آقای مهندس تأکید دارند که از ضدارزش‌ها دوری کنیم، این باعث‌ می‌شود ما در جامعه و در خانواده کم‌کم تبدیل به فردی شویم که ناخودآگاه از هر بدی و زشتی بیزار می‌شویم. اینها هدایایی است که کنگره به ما می‌دهد و ما را به صراط مستقیم رهنمون می‌کند و چه چیز زیباتر از اینکه در راهی روانه هستیم که رهرو پاکان و خوبان عالم خواهد بود که هم خدا از ما راضی خواهد بود و هم بنده خدا. در پایان خدا را شاکر هستم که توفیق شاگردی استاد بزرگ، مهندس دژاکام را دارم و امیدوارم این دانشمند بزرگ به دست‌نیافتنی‌های زیادی در علم و دانش هستی برسند و سالم و تندرست باشند.

سپاس از راهنما همسفر خدیجه و رهجویان گرامیشان (لژیون دوم)

ویرایش و ارسال: همسفر پریسا (خدمتگزار سایت)
همسفران نمایندگی البرز (کرج)