خورشید به همه جا یکسان می‌تابد

باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن، خویش فکر نمی‌کند، ما با شروع زندگی در این وادی برای خود آغازی تازه داریم، آغازی که ما را به سلامت، صلح، آرامش و آسایش برساند. در وادی اول ما تفکر کردن را یاد گرفتیم و در وادی دوم امید و ناامیدی و یاد گرفتیم که ما بیهوده به جهان نیامدیم؛ ولی در وادی سوم خود را برای خروج از تاریکی‌ها و درمان اعتیاد آماده می‌کنیم. وادی‌ها ستون‌ها و پایه‌های آموزش جهان‌بینی هستند. روی ضلع جهان‌بینی فرود می‌آیند تا جهان‌بینی و تفکر و نگرش فرد را درست کنند. در کنگره درمان شامل سه ضلع می‌باشد؛ جسم، روان و جهان‌بینی.

برای اینکه شخص به تعادل و درمان برسد باید هر سه ضلع به تعادل برسند. وادی سوم به ما می‌گوید: «اگر همه انسان‌ها تفکر و جستجو نکنند و با همه‌ کاوشگران ماهر نیز همنشین شوند، نمی‌توانند به موضوع واقعی برسند.» یعنی اگر انسان خود تلاش و کوشش نکند به جایی نمی‌رسد. هر کس برای درمان خودش یا حل مشکلات و مسائل خودش باید حرکت و تلاش کند و راه رهایی را بیابد و برای حل مشکلات بالاترین نقش بر عهده خود ما است. ما نباید مشکلات را تقصیر دیگران بیندازیم.

اگر ما بنشینیم و دست روی دست بگذاریم تا دیگران بیایند و مشکلات ما را حل کنند، سخت در اشتباه هستیم. حل مشکلات بر عهده خود ما می‌باشد و خود ما بایستی بیشترین تفکر‌، کوشش و تلاش را برای حل آن نماییم. اکثر ما انسان‌ها دچار بیماری روحی، روانی و مشکلات جسمی و اقتصادی هستیم و نشان دهنده این است که ما در گذشته درست عمل نکرده‌ایم و دانسته یا ندانسته دچار اشتباه شده‌ایم و این اوضاع و احوال در اثر کاشت بذر‌هایی هستند که ما با دست خودمان در گذشته آن‌ها را کاشته‌ایم و سال‌ها آبیاری نموده‌ایم.

برای خروج از مشکلات یا بن‌بست و حرکت به طرف آسایش، آرامش و سلامتی بایستی، نیروهای تخریبی و بازدارنده را کاملاً بشناسیم و بدانیم که شیطان به زیباترین شکل ممکن و گاهی کاملاً به صورت دلسوزانه وارد افکار و اندیشه ما می‌شود تا گوهر جان ما را شکار نماید. برای حل مشکلات خودمان بایستی، یک نفس عمیق بکشیم، خوب تفکر کنیم و از هیچ‌کس هیچ انتظاری نداشته باشیم و سربلند بایستیم و بگوییم، درختان ایستاده می‌میرند و تا لحظه مرگ از تلاش خود دست برنداریم و با امیدواری و سربلندی تمام به زندگی خود نگاه کنیم.

تا جایی که می‌توانیم از حل مشکلات خود برآییم؛ چون ناامیدی، سیه روزی و غم و اندوه است که مانند؛ موریانه تمامی وجود ما را خواهد خورد. برای برداشتن موانع عقل سلیم حکم می‌کند که به آرامی و به دور از هرگونه تشنج و شتاب زدگی عمل کنیم و نردبانی را که پله پله بالا رفته‌ایم به آرامی و در طول زمان، پله پله پایین بیاییم. این وادی بسان شمشیر برنده‌، بر تفکر فرد مصرف کننده فرود می‌آید و آموزش می‌دهد که هیچ‌کس به جز خودش نمی‌تواند به خویشتن خویش کمک کند. چه بپذیریم و چه نپذیریم این عمل مثل قانون است؛ زیرا اعتیاد درمانگر ندارد، درمانگر خود فرد مصرف کننده می‌باشد.

ما نباید از دیگران هیچ توقعی داشته باشیم و کینه‌ای از کسی در درون ما نباشد، انسانی که در درونش کینه باشد به هیچ عنوان نمی‌تواند بگوید من وادی سوم را یاد گرفته‌ام. اگر از دیگران توقع نداشتیم، کینه‌ای از دیگران در دل ما نبود، می‌توانیم آرام آرام وادی سوم را یاد بگیریم و اجرایی کنیم؛ چون کینه داشتن از انتظار داشتن به وجود می‌آید و باید محبت کردن را در رأس کارهای خود قرار دهیم. مسئولیت و مشکلات خود را بدون چشم داشت از بقیه، خود قبول کنیم و در حل آن تلاش و کوشش کنیم. یکی دیگر از الگوهایی که ما از طبیعت می‌گیریم این است که بدون چشم داشت محبت کنیم.

همانطور که خورشید، به همه جا یکسان می‌تابد و همه را از نور و گرمای خود بهره‌مند می‌کند، پس ما هم باید عشق واقعی داشته باشیم؛ یعنی اگر کاری برای کسی انجام دادیم توقعی نداشته باشیم تا او برایمان جبران کند. وادی سوم به ما می‌گوید: «توانایی‌هایت را به کار بگیر و دنبال تأیید دیگران نباش. خودتان کلید مسیر اصلی راه خود را بیابید.» یعنی خودتان با تفکر راه خودتان را پیدا کنید. کلید؛ یعنی باز کردن حل مشکلات، وقتی می‌خواهیم از دری وارد شویم، باید کلید آن را داشته باشیم که درب را به راحتی باز کنیم، اگر کلید آن را نداشته‌ باشیم با مشکل مواجه می‌شویم.

هر کس بخواهد، اشتباهاتش را تقصیر دیگران بیندازد و یا بخواهد دیگران مشکلاتش را حل کنند، همیشه کلاهش پس معرکه است و همیشه درگیر و بدبخت است. باید تمام مسئولیت‌ها، توانایی‌‌ها و کار خودش را بپذیرد و هیچ وقت نگوید که دست خودم نیست، باید بپذیرد که مسئولیت همه‌ کارها بر عهده خود انسان است. آقای مهندس یک ضرب المثل می‌گوید: «همسایه‌ها یاری کنید تا من شوهر داری کنم.» یعنی بعضی انسان‌ها چنین تفکر و اندیشه می‌کنند که باید دیگران به آن‌ها کمک کنند تا بتوانند، مسائل و مشکلات خود را حل کنند و صورت حق به جانب هم به خود می‌گیرند و دچار اشتباه می‌شوند؛ ولی حاضر نیستند اشتباه خود را قبول کنند و می‌گویند که دست خودمان که نیست.

در این وادی همه‌ی ما باید بپذیریم که مسئولیت کارهای خودمان، بر عهده خودمان می‌باشد و هیچ‌کس به اندازه خود ما دلسوز ما نیست. همه‌ انسان‌ها تنها به دنیا می‌آیند و تنها هم از دنیا خواهند رفت. مهمترین تأثیر این وادی بر روی ما، داشتن ایمان قوی، نداشتن هیچ انتظاری از دیگران، پذیرش مشکلات برای رسیدن به صلح و آرامش و فهمیدن این که خودم، باید کلید اصلی حل مشکلات را بیابم، می‌باشد.

نویسنده: همسفر فاطمه، رهجوی راهنما همسفر زری ( لژیون یکم)
منبع: کتاب عشق؛ مهندس حسین دژاکام
رابط خبری: همسفر حمیده، رهجوی راهنما همسفر زری ( لژیون یکم)
عکس نوشته، ویراستار و ارسال: راهنمای تازه‌واردین، همسفر سمانه
همسفران نمایندگی گوجان