عبادت به‌ جز خدمت خلق نیست.

«به نام قدرت مطلق، الله»
دل نوشته مسافر اکبر از لژیون دوازدهم راهنمای محترم مسافر احمد از نمایندگی فردوسی مشهد
در باب دستورجلسه (وادی چهاردهم )

آنچه باور است محبت است، آنچه نیست ظروف تهی است.

بزرگی می‌گفت اگر عشق خالق را نداری، عشق مخلوق مهیا کن تا قدر این کلمات، تو را حاصل آید و بازهم می‌گفت عاشق را حساب با عشق است. با معشوق چه حساب دارد. عاشق در این مرحله به‌کل هستی. موجودات و انسان‌ها تا حدی که امکان دارد و یا فرصت دارد خدمت می‌کند و عاشق آن‌ها است و دوستشان دارد.
دست‌هایی که کمک می‌کنند مقدس‌تر ازلبهایی هستند که دعا می‌کنند بنابراین اگر کسی بگوید من فقط به قدرت مطلق عشق می‌ورزم و با مخلوقین او کاری ندارم و حتی اگر بتواند به آن‌ها اذیت و آزار هم برساند ولی همیشه در حال عبادت باشد. به عقیده من در انحراف کامل به سر می‌برد پله‌های رسیدن به عشق خالق عشق بلاعوض به مخلوقین اوست. عبادت به‌جز خدمت خلق نیست. به تسبیح و سجاده نیست.

وادی چهاردهم یا وادی عشق. همان چیزی است که ما را اینجا گرد هم آورده است اساس کار در کنگره 60 بر مبنای عشق و محبت است. عشق یک مثلث دارد که ما آن را به‌عنوان محبت می‌شناسیم و اجزای آن عشق و محبت و عقل است که این سه مؤلفه باید هم‌زمان باهم باشند تا یک فرد بتواند به محبت واقعی برسد انسان‌هایی که محبت ندارند وجودشان از محبت و دوست داشتن دیگران خالی است درست مانند ظروف خالی، اگر وجود ما ظرف باشد هرچه از علم و دانش درون آن باشد ولی محبت نباشد یعنی اینکه خالی است... افکار منفی و ضد ارزش‌ها دشمن محبت هستند و هر وقت می‌آیند محبت را از وجود ما خارج می‌کنند
، وقتی محبت وارد می‌شود افکار منفی و ضد ارزش‌ها از وجود ما خالی می‌شود.

تصویربردار : مسافر کاظم از لژیون سوم

تنظیم وارسال : مسافر علی لژیون یکم