علم پیچیده نیست و هر چیز کلیدی دارد. جناب آقای مهندس در مقاله اول بیان کردند که شایسته است درمان بیماری بر مبنای صورتمسئله اعتیاد طراحی گردد. صورتمسئله اعتیاد مقالهای است که توسط جناب آقای مهندس حسین دژاکام در اولین کنگره سراسری پزشکی راهکارهای اعتیاد در سال۱۳۷۸ نوشته و پذیرفته شده است. در این مقاله بررسی میشود که درمان اعتیاد از نظر جسمی در کوتاهمدت و یا با روشهای متداول امروزی مثل سقوطآزاد، طبسنتی، شلاقدرمانی و ... صحیح نمیباشد و به طور کامل انجام نشده که با یک آزمایش سوری (آزمایش ادرار) بیمار را رها نمایند. جناب آقای مهندس به مدت ۱۷ سال مداوم به تریاک اعتیاد داشتند و روزانه بهجز کشیدن تریاک، ۵ تا ۷ گرم شیره میخوردند و بارها اقدام به ترک کردند و موفق نشدند، از آنجایی که ایشان مهندس الکتروتکنیک و محقق بودند تحقیق خود را بر روی اعتیاد خود شروع کردند. اولین بار در سال۱۳۶۳ اقدام به ترک اعتیاد کرده بودند و ۱۲سال از این موضوع میگذشت و پس از شکستهای پیدرپی و مطالعات بسیار در مورد ترک اعتیاد اقدام به کاهش مواد مصرفی خود طبق برنامه نمودند و طی ۱۱ماه به صورت پلهای و تدریجی مواد مصرفی خود را تیپر کردند و درنهایت به صفر رساندند تا به آرامی جسم فرصت بازسازی خود را داشته باشد و با این روش، درمان در تاریخ
۱۵ /۹ /۱۳۷۶ به پایان رسید. سپس به دلیل تحقیقات فراوان بر روی تعداد زیادی از مصرفکنندگان موادمخدر توانستند کنگره۶۰ را بر همین اساس پایهگذاری نمایند و در این راستا به تحقیقات مطالعات خود ادامه دهند.
هرگاه به هر دلیلی فرد مصرفکننده مصرف خود را قطع کند و یا به او مواد نرسد عکسالعملهای نسبتا شدیدی در جسم او ظاهر میگردد که این عکسالعملها به دو دسته آشکار و پنهان تقسیم میشوند. تمام روشهای متداول امروزی مثل سقوطآزاد، شلاقدرمانی و ... در مورد عکسالعملهای آشکار نسبتا موثرند، چراکه در این مرحله فقط باید زمان کوتاهی بگذرد؛ اما برای درمان عکسالعملهای پنهان که به دلیل اختلال در تولید مواد شبهافیونی بدن است در صورت برنامهریزی صحیح میتوان با طی گذشت حدوداً ۱۱ماه به ۹۰درصد تعادل از نظر جسمی رسید و با تعادل جسم، روان هم به تعادل خواهد رسید و ۱۰درصد بقیه هم در طول زمان حل میشود و این بستگی به جهانبینی شخص دارد، شخص باید با آموزش نگرش خود نسبت به خودش و جهان پیرامونش را تغییر دهد و نقطه کور ترکهای اعتیاد امروزی نیز همین موضوع است. طبق تحقیقات جناب آقای مهندس ارزانترین، مدرنترین، کاملترین و بیخطرترین دارو برای درمان اعتیاد خود تریاک است و هدف ایشان از درمان این است که مصرفکنندگان بهطور کامل به درمان و تعادل برسند و برای درمان باید سه پارامتر جسم، روان و جهانبینی به طور همزمان و به موازات هم جلو بروند و چنانچه یکی از مولفهها ناقص باشد درمان صورت نمیگیرد. اگر شخصی در جهانبینی خود به پوچی برسد حتی اگر مشکل جسم و روان او (طی ۱۱ماه) حل شده باشد به احتمال خیلیزیاد به اعتیاد خود بازگشت خواهد کرد، جهانبینی به خود فرد بستگی دارد و زمانش برای افراد مختلف متفاوت است.
مصرفکنندگان به سه گروه تقسیم میشوند و برای درمان هر گروه راه حلی مجزا بیان شده است: ۱) گروه نامزدهای اعتیاد که بهصورت تفریحی موادمخدر مصرف میکنند و تصور میکنند هرگز مصرفکننده نخواهند شد، در صورتیکه این افراد مصرفکنندگان آینده خواهند بود و این گروه بهتر است از نظر اطلاع، شناخت و آگاهی به صورت واقعی محاسن و معایب اعتیاد را برایشان بشکافیم تا بدانند آنچه نمیدانند و این کار توسط برگزاری جلسات سخنرانی ارگانها، سازمانها، رسانهها و ... به واسطه افرادی که مردم حرفهای آنها را پذیرا هستند بایستی انجام شود، نه افرادی که به مصرفکنندگان ناسزا میگویند. ۲) گروه دوم مصرفکنندگانی هستند که از اعتیاد خود خرسندند و خیال میکنند ماده جادویی یافتند و از آن لذت میبرند و دیگران که از آن ماده استفاده نمیکنند کمخرد هستند. برای این گروه هیچ کاری نمیتوان انجام داد مگر اینکه از نظر اندیشه، نقطه تفکری در آنها به وجود بیاوریم تا شاید روزی این نقطه تفکر بزرگتر شود و یا اعتیاد آنها را باید مهار کرد و مقدار مواد مصرفی آنها را کاهش داد و از بین بد و بدتر، بد را انتخاب کرد. ۳) مصرفکنندگانی که دائماً از اعتیاد خود رنج میبرند و خواستار رهایی هستند و هرچه تاکنون تلاش کردهاند راهی برای درمان اعتیاد خود پیدا نکردهاند و ما میتوانیم برنامهای نسبتاً مشخص و صحیح برای درمان آنها اجرا نماییم که این گروه خود به سه دسته شاغل، بیکار و آخرخطی تقسیم میشود.
شاغل: کسانی هستند که مشغول به کار هستند مثل کارمندان، کارگران، دانشجویان، محصلان و... روش درمان تدریجی به این گروه پیشنهاد میشود، چون در اثر ترک سریع عملاً قادر به انجام کارهای روزمره خود نیستند؛ بنابراین مجدداً به مصرف مواد روی میآورند. بیکار: این گروه هم که هیچکاری ندارند، میتوانند هم از روش ترکهای سریع و هم از روشهای درمان تدریجی استفاده کنند؛ ولی تا ۱۱ماه نمیتوان مسئولیتهای سنگینی را به آنها واگذار نمود. آخر خطی: کسانی هستند که همهچیز خود، خانواده، دوستان، سرمایه و... را از دست دادهاند و حتی جایی برای خوابیدن ندارند.این گروه بایستی به مراکز ویژهای هدایت شوند و تا یکسال هیچ مسئولیتی به آنها واگذار نشود و اگر رو به بهبود رفتند از طریق کمکهای غیرنقدی مورد حمایت قرار بگیرند.
نویسنده: همسفر زهرا (لژیون یکم)
ویرایش: راهنمای تازهواردین همسفر مریم
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر خدیجه
همسفران نمایندگی اسلامشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
3020