مهندس می‌گویند هر کسی که مواد را ترک کرد نمیتوان به او لقب راهنما داد،

یازدهمین جلسه از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی کنگره ۶۰، نمایندگی قشم، با استادی مسافرپیمان، نگهبانی مسافرقاسم، و دبیری مسافرابوذر با دستور جلسه (هفته راهنما) روزپنجشنبه مورخ ۱۴اردیبهشت ۱۴۰۲ آغاز به کارنمود.

سخنان استاد؛
سلام دوستان پیمان هستم یک مسافر، خداوند را شاکرم که می‌توانم در این جایگاه خدمت کنم. یکی از نکاتی که باید بهش اشاره کنم و از بابت آن خوشحال هستم حضورکودکان در کنگره است، که نشان از امن بودن فضای کنگره دارد.

صحبتم را در مورد این دستور جلسه به‌این صورت آغاز می‌کنم که اگر زمانی در گذشته راجب معجزه با من صحبت میکردند تصورمن آن چیزی بود که در قرآن راجب به آن صحبت شده است، ولی زمانی که به کنگره ورود پیدا کردم و دیدم که انسان‌های که زمانی در تاریکی بودند و مثلث‌های مختلف جهالت و تاریکی را پشت هم طی می‌کنند وقتی وارد کنگره می‌شوند و سفر می‌کنند و رها می‌شوند و همان انسان‌ها تبدیل به کمک راهنما و راهنما می‌شوند این به نظر من معجزه است، این هفته را به بنیان کنگره ۶۰ تبریک می‌گوییم، به جانشین مهندس استاد امین و به همه دیده بانان و راهنماها و کمک راهنماها در سراسر ایران تبریک می‌گویم.

کنگره ۶۰ همانطور که می‌دانید بر اساس کمک فرد رها شده از دام اعتیاد به فرد در حال مصرف مواد متشکل شده است، یعنی همه کمک راهنماها در قسمت مسافران سابقه مصرف مواد را داشتند و آمدند و درمان شدند و پس از شرکت در آموزش‌ها و آزمون‌ها به این جایگاه خدمتی رسیده اند. کمک راهنما تا عاشق نباشد و خالصانه خدمت نکند نمی‌تواند فردی را به سمت رهایی هدایت کند، به این دلیل که اگر وقتی به کنگره می‌آید نقاب داشته باشد و یا بخواهد فیلم بازی کند، حالش خراب می‌شود و پشت نقاب‌ها غرق می‌شود، پس کمک راهنماهایی که در کنگره حضور دارند خالصانه و عاشقانه خدمت می‌کنند،

مهندس می‌گویند هر کسی که مواد را ترک کرد نمیتوان به او لقب راهنما داد، کمک راهنمایی در کنگره جایگاهی است که به مانند کیمیاگری می‌ماند، همه سفر اولی‌های همین شعبه بعد از رهایی می‌توانند جزو کمک راهنماهایه آینده باشند، البته با گذراندن آموزش‌ها و نوشتن سی دی‌ها و گوش به فرمان بودن واین خود کیمیاگری است که کسانی که درتاریکی بودند به نور و روشنایی دست می‌یابند و در صراط مستقیم قرار می‌گیرند، اوایل کنگره چون شناختی نداشتم وقتی می‌دیدم که یکسری اشخاصی با لباس‌های سفید و شال نارنجی و موهای مرتب در شعبه حضور دارند و جواب همه را با عشق میدهند این اتفاق برای من خیلی جالب و تعجب‌آور بود، از حسی که بعد از قبولی در آزمون کمک راهنمایی تجربه کردم یکی از قشنگ‌ترین و بهترین حس‌های بود که در زندگی تجربه کردم، بعد از چند ماه تلاش به همراه همسفر خود در آزمون شرکت کردیم و هردو نمره قبولی گرفتیم، و خیلی وقت‌ها با خودم فکر میکردم این شال برای گردن من خیلی سنگین است اما بعدها با آموزش‌ها متوجه شدم که با عشق و آموزش همه چیز شدنی است و خداوند بزرگ را شاکرم به خاطر این اتفاق زیبا، این که فردی بعد از تجربه و عبور از تاریکی‌های مختلف دوباره به آن جا برگردد تا بتواند کسانی که در آن تاریکی هستند را به سمت نور هدایت کند خیلی کار بزرگی است و این کار در کنگره به دست راهنماها و کمک راهنماها انجام می‌شود ممنون.

در ادامه عکس یادگاری جلسه مراسم تقدیر از کمک راهنمایه محترم آقا رضا ربیعی در لژیون قشم