راه سختی که به آرامش ختم می‌شود

مشارکت مکتوب همسفر مدینه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)  درمورد دستور جلسه: «قضاوت و جهالت»

مشارکت من درباره «قضاوت و جهالت» است.

قضاوت کردن به چیزهای زیادی بستگی دارد که شاید ما از آن‌ها آگاهی نداشته باشیم؛ مثل صبر، بالا بردن آگاهی و آموزش دیدن. اگر این موارد را داشته باشیم و اعتمادمان نیز بیشتر شود، می‌فهمیم که نباید قضاوت کنیم.

قضاوت فقط درباره دیگران نیست؛ گاهی درباره خودمان و مسیرمان هم قضاوت می‌کنیم؛ مثلاً اینکه به کنگره بروم یا نه، تلفن بزنم یا نه، قرمه‌سبزی درست کنم یا نه، یا پولی را که می‌خواهم جایی خرج کنم، خرج کنم یا نه.

ما انسان‌ها دو راه بیشتر نداریم؛ راه مثبت و راه منفی، راه فسق و فجور یا راه تقوا، راه ظلمت یا راه نور، راه شیطانی یا راه الهی که با تعابیر مختلف بیان می‌شوند. بسیاری از کارهای ضدارزشی ما نیز از همین قضاوت‌های نادرست سرچشمه می‌گیرد.

قضاوت کردن مانند یک شعبده‌بازی است. خداوند در اینجا یک شعبده به کار برده است؛ گنج در ویرانه قرار دارد و باید آن را جست‌وجو کنیم. این شعبده همین است که انسان وقتی می‌خواهد حرکت کند، قضاوت کند یا راهی را انتخاب کند، ممکن است پا در گلستان بگذارد اما سر از کویر و جهنم درآورد، یا برعکس، پا در کویر بگذارد و سر از گلستان دربیاورد.

پس پیش روی انسان دو راه قرار دارد؛ راه آسانی که به سختی منتهی می‌شود و راه سختی که به آسانی ختم می‌شود. وقتی به انسان اختیار داده شد، قدرت انتخاب و قضاوت نیز به او داده شد.

اما درباره جهالت؛ جهالت یعنی ناآگاهی و نادانی. منیت، ترس و ناامیدی زمینه‌ساز جهالت هستند. وقتی جهالت باشد، نتیجه آن نداشتن امنیت است، اما اگر دانایی باشد، امنیت نیز به وجود می‌آید.

مسافران ما نیز به دلیل نادانی و جهالت به مصرف مواد روی آوردند، اما وقتی به رهایی رسیدند، ذره‌ذره آموزش دیدند و به دانایی رسیدند. مانند چراغی که روشن می‌شود و با روشن شدن آن، تاریکی از بین می‌رود؛ مواد مخدر نیز به‌تدریج از زندگی آن‌ها کنار رفت.

برای جاهل بودن هیچ هزینه‌ای لازم نیست، اما برای رسیدن به عدالت، درست قضاوت کردن و کسب دانایی، باید هزینه پرداخت و آموزش دید.

وقتی خداوند یا نیروی برتر انسان را آفرید، اعلام کرد که موجودی به نام انسان خلق شده است که تمام عناصر موجود در خاک، مانند کلسیم، پتاسیم، منگنز، آهن و دیگر عناصر، در کالبد فیزیکی او نیز وجود دارد. چیزی در بدن انسان نیست که در خاک وجود نداشته باشد.

اما خداوند یک ویژگی را فقط به انسان عطا کرد؛ ویژگی‌ای که به جمادات، نباتات و حیوانات داده نشده است، و آن قدرت تشخیص راه از چاه و انتخاب سرنوشت خویش است؛ اینکه خودمان تعیین کنیم راه فسق و فجور را برویم یا راه تقوا را.

رابط‌خبری: همسفر مدینه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
عکس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول)
ویرایش: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اندیشه