ذهن نگران و پریشان از قضاوت

قبل از این‌که من وارد کنگره شوم یک سری صفت‌ها و کارها را که از نظر خداوند و کتاب آسمانی نهی شده بود را می‌شنیدم و می‌خواندم؛ ولی علت نهی آن‌ها را به‌درستی درک نمی‌کردم و اگر بر فرض مثال کسی کار اشتباهی انجام می‌داد یا قوانینی که خداوند فرموده را نقض می‌کرد می‌گفتند گناه دارد؛ به معنای واقعی من متوجه این مسئله نمی‌شدم، یعنی چه گناه دارد؟ اصلاً گناه چیست؟

کارهایی مثل غیبت‌کردن، تهمت‌زدن، قضاوت‌کردن، حرف ناشایست بیان‌کردن و ... بعدها که وارد کنگره شدم و از آموزش‌های کنگره بهره گرفتم و به صحبت‌های آقای مهندس حسین دژاکام گوش کردم متوجه شدم آن کاری که به خود و اطرافیانت بخواهد صدمه یا ضربه‌ای وارد کند گناه محسوب می‌شود.

این هفته دستور جلسه در رابطه‌ با قضاوت و جهالت است. قضاوت به معنی صادرکردن حکم برای افراد یا تصمیم‌گرفتن است. جهالت هم از جهل و نادانی سرچشمه می‌گیرد و کار انسان‌های نادان است، انسان نادان به‌جای این‌که انرژی خود را صرف زندگی دیگران و قضاوت آن‌ها کند، می‌تواند صرف خودسازی خود کرده و دائماً در مورد کارهای دیگران حکم صادر نکند.

دکتر امین دژاکام در سی‌دی قضاوت می‌فرمایند: اگر صفت یا ویژگی‌ را در کسی احساس کردید، آن صفت و ویژگی به‌صورت آشکار یا پنهان درون خود شما هم وجود دارد؛ باید بدانیم قضاوت‌کردن یک حس منفی است و باعث به‌هم‌ریختگی انسان می‌شود؛ اگر بخواهیم دائماً درباره کارها و رفتارهای دیگران قضاوت کنیم، از خود غافل می‌شویم و آن احساس بد خودمان را توجیه می‌کنیم؛ اگر من می‌خواهم قضاوت کنم بهتر است درباره خودم باشد، نقاط ضعف و قوت خود را بشناسم و در خود حل یا تقویت کنم؛ اما اگر درباره دیگران باشد باعث تخریب می‌شود.

قضاوت‌کردن تنها کار خداوند است و اگر کسی در این مقام قرار می‌گیرد باید از علم، آگاهی و عدالت برخوردار باشد و آن جایگاه بسیار بالایی است. اگر من بخواهم کسی را از روی جهل و ناآگاهی قضاوت کنم وارد تاریکی‌ها می‌شوم و انرژی خود را صرف تخریب دیگران می‌کنم؛ شاید در ابتدا فکر کنم انرژی کسب می‌کنم؛ ولی چندین برابر آن از من گرفته می‌شود. همه قضاوت‌ها برگرفته از ذهن من انسان است.

قبل از این‌که اتفاقی بیفتد ذهن مدام نگران و پریشان منتظر آن اتفاق است، پیش‌دستی کرده و این قضاوت را انجام می‌دهد. این نوع قضاوت‌کردن هم از روی جهل و نادانی انسان‌ها است و برای اين‌که انسان بتواند از این ضد ارزشی دوری کند، نیاز به کسب آموزش و دانایی دارد؛ این دانایی، آرامش انسان را فراهم می‌کند.

انسان‌ها دارای دو صور آشکار و پنهان هستند ما نباید از روی صور آشکار انسان‌ها را قضاوت کنیم، این در حالی است که ما اصلاً از صور پنهان آن‌ها هیچ اطلاع و درکی نداریم. چه کسانی می‌توانند قضاوت کنند؟ ابتدا خداوند بهترین قاضی است، بعد از آن کسانی که علم، آگاهی و عدالت را به اجرا در می‌آورند و در جایگاه قاضی هستند؛ شغلشان ایجاب می‌کند که باتوجه‌به کشفیات، دانسته‌ها و آگاهی‌شان بتوانند قضاوت کنند و در این قسمت امکان دارد بنا به دلایلی قضاوت اشتباهی هم انجام دهند. پدرها و مادرها می‌توانند درباره فرزندان خود قضاوت داشته باشند و همین‌طور رب و مربی که می‌توانند در جایگاه قاضی، شاگردان خود را قضاوت کنند.

نویسنده: راهنمای تازه واردین همسفر محبوبه
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک