عقاید پوسیده مانعی برای جلوگیری از پیشرفت انسان

سیستم کنگره۶۰ بر مبنای الگوبرداری است، یک الگوبرداری از همزادپنداری است وقتی که صحبتی با کسی می‌شود آن صحبت شامل حال همه ما می‌شود. مسافر و همسفر وقتی که وارد کنگره می‌شوند با مشکلات زیادی مواجه می‌شوند و در باور آن‌ها نمی‌گنجد که بتوانند این مشکلات را حل کنند. انسان‌ها زمانی که می‌خواهند تغییرات مثبت ایجاد کنند؛ یک نیروی وجود دارد که انسان را به طرف جلو ترقیب می‌کند و نیروی هم هست که نمی‌گذارد انسان به طرف ارزش‌ها حرکت کند.

 انسان همیشه در حال کش‌ومکش این دو نیرو قرار دارد، با وجود این‌که خدا را قبول داریم؛ ولی در باور ما نمی‌گنجد انسانی که این همه تخریب و خرابی دارد، بتواند به یک موجود خوب و سالم تبدیل شود و این احساس را، بیشتر همسفران در زمان ورود به کنگره نسبت به خود و مخصوصاً نسبت به مسافر دارند. در جهت تعلیم و تربیت، نکات زیادی است؛ یکی از این نکات این‌که وقتی می‌خواهید فردي را امتحان کنید و بشناسید، با او مخالفت کنید، در این صورت است که خودش را نشان می‌دهد.

 چون؛ تا زمانی که با آن‌ها هم عقیده باشید، در زمره دوستان آن‌ها هستنید؛ ولی به محض این‌که با آن‌ها مخالفت کنی، همه چیز را نابود می‌کنند، این شخص از تعادل لازم بر خوردار نیست. بعضی از انسان‌ها، می‌خواهند انسان‌های دیگر را هدایت کنند، در حالی که حتی قادر نیستند، با خانواده خود ارتباط درستی برقرار کنند، در حالی که در تعلیم و تربیت، همه‌چیز اول از خود ما شروع می‌شود. ما اگر انسان متعادلی باشیم، می‌توانیم انسان متعادلی را تربیت کنیم.

 وقتی می‌خواهیم حرفی بزنیم، باید مثلث زمان مناسب، مکان مناسب و کلمات مناسب یکی از کلیدی‌ترین مبحث‌ها می‌باشد. بهم‌ریختگی، فقط شامل حال یک مصرف‌کننده نیست، وقتی که ما یک سری اصول و تعالیم تربیتی را ندانیم، این مسیل خودش مشکل ساز می‌شود و کسانی که خود از تعادل لازم برخوردار نیستند، چگونه می‌توانند با دیگران رابطه درست برقرار کنند.

 قدرتی که بر کل هستی حکمفرما است و در راس آن خداوند قرار دارد، به گونه‌ای است که در این سیستم نیروهایی وجود دارد که در هستی هیچ چیزی از بین نمی‌رود.هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، یک ذره موفقیت به دست آوردیم، باید برای خود ما ارزشمند باشد، این باعث انرژی و خوشحالی فرد می‌شود و تشویق‌کردن و آموزش گرفتن باعث پیشرفت می‌شود البته به شرط این‌که به موقع و به اندازه باشد. 

بزرگترین گنج، گنج درون خود انسان است که پایانی ندارد، پس منتظر معجزه از بیرون نباشیم، بلکه باید حرکت کنیم و خود را ضعیف ندانیم، چون؛ در نظام طبیعت، ضعیف پایمال است. بزرگترین معجزه، قدرت درونی خود انسان است؛ اگر سر راه ما، یک سری موانع است، با دعا کردن موانع برداشته نمی‌شود، مگر این‌که تلاش و کوشش کنیم. یک سری خصلت‌های کهن و پوچ وجود دارد که بر پایه دلیل عقلی و علمی نیست و انسان در آن‌ها گیر کرده است، عقاید پوسیده‌ای که ما باید آن‌ها را از خود دور کنیم تا مانع از پیشرفت ما نشوند.

منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: راهنما همسفر رقیه
رابط خبری: همسفر مریم مرزبان خبری
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن