لژیون سردار، تجلی حرمت، مسئولیت و قدردانی

امروز یکشنبه ١۴٠۵/٠۴/٠٧ جلسه نهم از دوره هفتم جلسات لژیون سردار کنگره ۶٠ زاهدان، به استادی مسافر رحیم،  نگهبانی مسافر جواد، دبیری مسافر محمدرضا و خزانه‌داری مسافر علیرضا ساعت ١۵:٣٠ آغاز بکار کرد و در پایان جلسه با حضور پهلوان محترم مسافر جواد سجادی انتخابات دوره جدید برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، رحیم هستم، مسافر.

خدا را شاکرم که امروز این فرصت را پیدا کردم تا در شهری جدید و در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم. برای من این یک تجربه ارزشمند است و افتخار می‌کنم که از آموزش‌ها و تجربیات شما بهره‌مند شوم. از نگهبان، دبیر و خزانه‌دار جلسه نیز بابت فراهم کردن این فضای آموزشی صمیمانه تشکر می‌کنم.
دستور جلسه امروز «حرمت کنگره ۶۰ و اینکه چرا رابطه کاری و مالی در کنگره ممنوع است» می‌باشد. به نظر من باید همیشه نگاه ویژه‌ای به دستور جلسات کنگره داشته باشیم، چون اگر آن‌ها را فقط بشنویم و در زندگی اجرا نکنیم، تأثیر چندانی نخواهند داشت.
در کنگره با سؤال‌های زیادی روبه‌رو می‌شویم؛ چرا باید به کنگره بیاییم؟ چرا باید آموزش ببینیم؟ چرا باید سی‌دی بنویسیم؟ چرا باید در لژیون سردار شرکت کنیم؟ این «چراها» اتفاقی نیستند. هر کدام از آن‌ها قرار است ما را به شناختی عمیق‌تر از خودمان، جهان هستی و خداوند برساند. وقتی به آموزش‌های کنگره نگاه می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم که جهان یعنی حیات و زندگی؛ اما فقط زنده بودن کافی نیست. مهم این است که در مسیر زندگی رشد کنیم و به تکامل برسیم. خداوند نیز از انسان می‌خواهد که در مواجهه با مشکلات قوی‌تر شود و به تکامل برسد، نه اینکه درجا بزند.
جمله‌ای در کنگره وجود دارد که همیشه برای من درس بزرگی بوده است: «افراط و تفریط خواسته نیروهای منفی است و تعادل، یک قانون است.» تمام آموزش‌های کنگره در جهت رسیدن به همین تعادل است.
در پرده کنگره نوشته شده است: «معرفت، یعنی شناخت نسبت به خود، در صور آشکار و پنهان.» این شناخت به‌تدریج و با آموزش به دست می‌آید. شناخت قوانین جاری زندگی و جامعه یک بخش از مسیر است، اما مهم‌تر از آن، عملی کردن این آموزش‌هاست. مصرف‌کننده‌ها معمولاً انسان‌های مهربان و بخشنده‌ای هستند، اما خیلی وقت‌ها بلد نیستند چگونه درست محبت کنند. گاهی آن‌قدر بی‌حساب می‌بخشند که در نهایت هم خودشان آسیب می‌بینند و هم دیگران. کنگره به ما یاد می‌دهد چگونه زندگی کنیم، چگونه مرزهای خود را حفظ کنیم و چگونه بدون آسیب زدن به خود، به دیگران خدمت کنیم.

حرمت از واژه «حریم» می‌آید. به همین دلیل، وقتی نگهبان جلسه حرمت را قرائت می‌کند، همه می‌ایستیم و با دقت گوش می‌دهیم. این فقط یک رسم نیست؛ تمرینی است برای اینکه احترام به قوانین و حریم‌ها را در بیرون از کنگره نیز اجرا کنیم. این آموزش‌ها به ما کمک می‌کند تفاوت بین خدمت کردن و فداکاری بی‌جا را بشناسیم و حریم خود، خانواده و دیگران را حفظ کنیم. اگر با دقت به مسیر کنگره نگاه کنیم، می‌بینیم که پس از سفر اول، مسئولیت‌های مختلفی مانند دبیری، مرزبانی و سایر خدمت‌ها به ما سپرده می‌شود. این مسئولیت‌ها برای کسب جایگاه نیست؛ برای یاد گرفتن مسئولیت‌پذیری است. ما در برابر خود، خانواده و جامعه مسئول هستیم و باید به گونه‌ای زندگی کنیم که هم خودمان و هم دیگران فرصت یک زندگی سالم و آرام را داشته باشند.
مهندس دژاکام می‌فرمایند: «شما کار خودتان را درست انجام دهید؛ شما خودتان کتاب زنده هستید.» یعنی اگر آموزش‌ها را در زندگی اجرا کنیم، دیگر نیازی به تبلیغ کنگره نیست؛ رفتار و عملکرد ما بهترین معرفی‌کننده راه کنگره ۶۰ خواهد بود.

نگارش: مسافر مهدی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس: مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
ارسال: مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)