وادی چهارم با این جمله آغاز میشود: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» برداشت من از وادی چهارم این است که خداوند برای انسان قدرت تفکر، اختیار و حق انتخاب قرار داده است و از ما میخواهد که از این نعمتها به درستی استفاده کنیم. گاهی اوقات که با مشکلات روبهرو میشویم، به جای اینکه سهم و نقش خود را در بهوجود آمدن یا حل آن مشکل بررسی کنیم، همه چیز را به تقدیر، شانس، دیگران یا حتی خداوند نسبت میدهیم. این کار باعث میشود از مسئولیت فرار کنیم و در جایگاه یک فرد ناتوان باقی بمانیم.
از این وادی یاد گرفتم که من مسئول اصلی زندگی خودم هستم. اگر امروز در جایگاهی قرار دارم، بخشی از آن نتیجه تصمیمات، افکار و عملکرد خودم در گذشته بوده است. البته ممکن است عوامل بیرونی نیز تأثیر داشته باشند؛ اما تا زمانیکه مسئولیت خودم را نپذیرم، نمیتوانم تغییری ایجاد کنم. در زندگی نیز همین موضوع صادق است.
زمانیکه در کنار یک مصرفکننده زندگی کردم، تصور میکردم دیگران باید زندگی مرا نجات دهند یا شرایط خاصی باید فراهم شود تا من تغییر کنم؛ اما کنگره۶۰ به من آموخت که راهنما، سیستم درمان را نشان و آموزشهای لازم برای ادامه مسیر را میدهد. این من هستم که باید حرکت کنم، آموزش بگیرم، به دانستههایم عمل کنم و هیچکس نمیتواند به جای من زندگی کند.
نویسنده:راهنمای تازه واردین همسفر سوسن (لژیون سردار)
ویرایش:همسفر پرنیا رهجوی راهنما همسفر شهره(لژیون اول)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر شهره(لژیون اول)دبیراول سایت
همسفران نمایندگی صالحی۲
- تعداد بازدید از این مطلب :
0