English Version
This Site Is Available In English

وقتی احساس می‌کنیم کسی به ما کمک نمی‌کند، ناخودآگاه افکارمان به سمت خداوند می‌رود.(نمایندگی رز و ارغوان)

وقتی احساس می‌کنیم کسی به ما کمک نمی‌کند، ناخودآگاه افکارمان به سمت خداوند می‌رود.(نمایندگی رز و ارغوان)

هشتمین جلسه از دوره هفتاد و یکم سری کارگاه‌های آموزشی - خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی‌های ارغوان و رز، با استادی راهنما مسافر اعظم، نگهبانی همسفر روح‌انگیز و دبیری مسافر السا، با دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من؛ در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»، در روز یکشنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، اعظم هستم، یک مسافر.

ابتدا خداوند را شکر می‌کنم که امروز به همراه لژیون دهم از شعبه ارغوان، و لژیون هجدهم از شعبه رز،  خدمتگزار شما عزیزان هستیم.دررابطه‌با دستور جلسه این هفته، «وادی چهارم و تأثیر آن روی من»، در این وادی سعی می‌کنیم جایگاه و مسئولیت خداوند و همچنین جایگاه و مسئولیت خودمان را بشناسیم. در واقع، وادی‌های کنگره ۶۰ ستون‌هایی هستند که زیربنای جهان‌بینی که یکی از اضلاع مثلث درمان اعتیاد است، را به ما نشان می‌دهند و قوانینی را یادآوری می‌کنند که چه بخواهیم و چه نخواهیم، در جهان ما حاکم هستند.همان‌طور که می‌دانیم، جناب مهندس دژاکام؛ با آموزش‌ها و وادی‌ها، راه‌وروش درست زندگی‌کردن را به ما می‌آموزند تا بتوانیم در کنار یکدیگر با صلح و آرامش زندگی کنیم.

ما سه وادی را پشت سر گذاشته‌ایم. وادی اول، روش درست فکرکردن را به ما می‌آموزد. وادی دوم می‌گوید که ما بیهوده آفریده نشده‌ایم و نباید احساس پوچی و ناامیدی داشته باشیم؛ زیرا نیروهای منفی و بازدارنده دقیقاً همین را می‌خواهند که ما را به عقب برگردانند. وادی سوم می‌گوید؛ هیچ‌کس به‌اندازه خود ما به فکر ما نیست. یعنی زمانی که می‌خواهیم کاری را انجام دهیم، انتظار داریم دیگران به ما کمک کنند؛ اما وادی سوم می‌گوید؛ منتظر دیگران نباش، بلکه باید بار مسئولیت خود را به عهده بگیری و حرکت کنی تا به هدف و نتیجه مطلوب برسی.

گاهی اوقات، وقتی احساس می‌کنیم کسی به ما کمک نمی‌کند، ناخودآگاه افکارمان به سمت خداوند می‌رود و می‌گوییم حالا که کسی به ما کمک نمی‌کند، پس خداوند که ما را آفریده است باید مشکلاتمان را حل کند؛ بنابراین شروع می‌کنیم به طلب کمک از خداوند و می‌گوییم: خدایا مشکلات مرا حل کن، قرض و بدهی مرا پرداخت کن و بسیاری از خواسته‌های دیگر که همگی ما با آن‌ها آشنایی داریم. حتی بعضی‌اوقات برای خداوند شرط‌وشروط نیز می‌گذاریم.

وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» این قانون به ما می‌فهماند که؛ کلیه مسئولیت‌های زندگی بر عهده خود ماست و خداوند دراین‌خصوص مسئولیتی ندارد؛ زیرا زمانی که خداوند انسان را خلق کرد، تمام امکانات، ابزارها و اختیار تام را در اختیار او قرارداد تا با انتخاب و اختیاری که دارد، مسیر خود را پیدا کند.

پس می‌بینیم که خداوند به بهترین شکل ممکن کار خود را انجام داده است. معمولاً یک فرد مصرف‌کننده زمانی که برای درمان اعتیاد خود اقدام می‌کند، روحیه‌ای طلبکارانه دارد و انتظار دارد حالا که می‌خواهد اعتیادش را درمان کند، زمین‌وزمان به او کمک کنند و ناز او را بکشند؛ اما وادی سوم و چهارم می‌گویند: «نه، از این خبرها نیست.» در هر جایی که هستی، خودت هستی و خودت، و باید تمامی سختی‌ها و مشکلات را بپذیری. اگر پذیرش داشته باشی که مسیر را اشتباه رفته‌ای، آن‌وقت کم‌کم راه برایت هموار می‌شود؛ زیرا وعده خداوند دروغ نیست.

باید بدانیم که این مشکلات را نه خداوند و نه دیگران برای ما به وجود نیاورده‌اند؛ بلکه این خود ما بوده‌ایم که مشکلات را برای خودمان ایجاد کرده‌ایم و حالا نیز باید خودمان آن‌ها را حل کنیم.شاید بگوییم پس خداوند، دعا و رازونیاز چه نقشی دارند؟ همان‌طور که می‌دانیم، خداوند به انسان اختیار و حق انتخاب داده و او را بر سر یک دوراهی قرار داده است؛ یک راه، راه روشنایی، الهی، درستی و راستی، و راه دیگر، راه تاریکی، دروغ و پلیدی است. خداوند هر دوراه را برای ما مشخص کرده و فرموده است: حالا انتخاب با شماست.

خداوند می‌فرماید؛ اگر در مسیر صراط مستقیم و ارزش‌ها حرکت کنید و تلاش و کوشش داشته باشید، آن زمان دعاها و خواسته‌های شما آرام‌آرام برآورده خواهند شد. همان‌گونه که می‌فرمایند: «از تو حرکت، از من برکت.» بنابراین، هرگاه قدرت مطلق را صدا بزنیم، ما را یاری و هدایت خواهد نمود و از طریق القای افکار، راه درست را به ما نشان خواهد داد.

خوشبختانه در کنگره ۶۰ این بستر برای ما فراهم شده است تا به‌وسیله آموزش‌ها و راهنمایانی که در اختیار ما قرار گرفته‌اند، مسیر درست و نادرست را از یکدیگر تشخیص دهیم؛ بنابراین بایستی گوش‌به‌فرمان باشیم و سعی کنیم سطح آگاهی و توانایی‌های خود را افزایش دهیم؛ زیرا تمامی مشکلات ما ناشی از عدم آگاهی و انتخاب مسیرهای نادرست بوده است. در پایان، بایستی شکرگزار باشیم و به حرمت‌ها و قوانین کنگره احترام بگذاریم.

تایپ: راهنما مسافر اعظم - لژیون دهم نمایندگی ارغوان تهران
بازبینی و ارسال: همسفر فاطمه
عکس: مرزبانان خبری مسافر رقیه و مسافر فائزه 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .