خداوند از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است

جلسه دهم از دوره‌ پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شهباز به استادی راهنمای تازه واردین همسفر سمیه، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیر موقتی همسفر طاهره با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که در این جایگاه قرار گرفتم. از راهنمایانم همسفر مریم، همسفر معصومه و همسفر سمیرا تشکر می‌کنم. از وادی اول تا وادی سوم برای ما از تفکر سخن گفته‌اند و در وادی چهارم می‌آموزیم که مسئولیت زندگی بر عهده خودمان است. زمانی که به کنگره آمدم، برداشت من از وادی‌ها سطحی بود؛ اما امروز بیشتر از آن زمان وادی‌ها را درک می‌کنم و باور دارم که کلید بسیاری از قفل‌های زندگی‌ام به دست خودم است. همچنین فهمیدم که هر چه در کنگره آموزش بیشتری بگیریم، به همان اندازه به آرامش و دانایی نزدیک‌تر می‌شویم.

عنوان وادی چهارم این است: «در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» در این وادی سعی می‌کنیم جایگاه و مسئولیت خداوند و مسئولیت خودمان را تا حدودی مشخص کنیم. مسئولیت امری دوطرفه است. گاهی اوقات انتظارات زیادی از خداوند داریم و از صبح تا شب از او می‌خواهیم که بهترین زندگی، بهترین خانه و بهترین ماشین را داشته باشیم و گویی خداوند را با چراغ جادو اشتباه گرفته‌ایم. برای این‌که قدرت مطلق را بهتر بشناسیم؛ ابتدا باید درون خودمان را بشناسیم.

وقتی شناخت بیشتری نسبت به خود داشته باشیم، به تعادل بیشتری می‌رسیم؛ پس شناخت مسئله بسیار مهمی است و هر چه خداوند را بیشتر بشناسیم، تغییرات بزرگی در زندگی ما ایجاد می‌شود. خداوند زمانی که انسان را خلق کرد، او را بر سر دو راهی قرار داد و اختیار انتخاب را به او سپرد، انتخاب بین مسیر ارزش‌ها و مسیر ضد ارزش‌ها. قبل از ورود به کنگره، تجربه‌های غلط بسیاری در زندگی داشتیم؛ اما با آموزش‌های جهان‌بینی کنگره برای ما مشخص شده است که بیشترین مسئولیت بر عهده خود ماست. برای خروج از مشکلات باید تلاش کنیم، حرکت کنیم، تفکر داشته باشیم و امید خود را حفظ کنیم.

اگر در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم، خداوند و نیروهای القاءکننده به ما کمک می‌کنند. وقتی گفته می‌شود خداوند از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است، من نیز باید در صراط مستقیم حرکت کنم تا ارتباط من با آن نیروها برقرار شود؛ اما اگر در مسیر ضد ارزش‌ها مانند کینه، دروغ و سایر اعمال نادرست قرار بگیریم از خداوند فاصله می‌گیریم. تنها با نماز خواندن و عبادت ظاهری نمی‌توان به خداوند نزدیک شد؛ بلکه باید تزکیه و پالایش را از خود آغاز کنیم.

آقای مهندس در سی‌دی جبر و اختیار می‌فرمایند: «اگر کینه‌ای در دل داشته باشیم؛ مانند این است که آتشی را در دهان خود نگه داشته‌ایم و این آتش دائماً ما را از درون نابود می‌کند.» اگر بد دیگران را بخواهیم، قبل از هر چیز حال خودمان خراب می‌شود. ایشان در مورد نفس نیز صحبت می‌کنند و می‌فرمایند: «که سه مرتبه نفس وجود دارد: نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه.»

نفس تعیین‌کننده موجودیت انسان است، در ظاهر و باطن، در خواب و بیداری؛ همان‌طور که حیوان برای حفظ بقای خود به صورت غریزی عمل می‌کند، انسان نیز در مرحله نفس اماره تحت فرمان خواسته‌های نفسانی قرار دارد. انسانی که در مرحله نفس اماره باشد، ممکن است در کوتاه‌مدت به خواسته‌های خود برسد؛ اما در نهایت نتیجه‌ای جز شکست و بدبختی نصیب او نخواهد شد.

در مرحله نفس لوامه، انسان از نفس اماره عبور می‌کند و به دانایی و آگاهی بیشتری دست پیدا می‌کند؛ اگر کار خلافی انجام دهد، بلافاصله پشیمان می‌شود و وجدان او به واکنش درمی‌آید. در مرحله نفس مطمئنه، انسان کار غیرمعقول انجام نمی‌دهد و خواسته‌های او منطقی و معقول است و به قدرت مطلق نزدیک‌تر می‌شود. امیدوارم بتوانم وادی چهارم را در زندگی خود به کار بگیرم و از آموزش‌های آن بهره‌مند شوم.

مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر محمد
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
عکاس: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر مریم 
همسفران نمایندگی شهباز