اختیار کامل در مسئولیت ها

ما در وادی اول، دوم و سوم یاد گرفتیم که باید در ابتدا تفکر کنیم، هیچ‌وقت ناامید نشویم، سعی کنیم مسئولیت زندگی خودمان را به گردن دیگران نیندازیم، در وادی چهارم به ما یادآوری می‌شود که مسئولیت و مسئله‌های زندگی‌مان را حتی به گردن خداوند هم نیندازیم؛ بلکه مرز بین خودمان را باقدرت مطلق مشخص کنیم؛ چون مسئولیت‌ها همیشه دوطرفه است.

اگر ما آن نعماتی که خداوند خلق کرده یا کارهایی که به ما محول کرده است را انجام دهیم و منتظر نباشیم کسی دیگر آن را انجام دهد، یعنی مسئولیت خود را پذیرفته‌ایم. وقتی من مادر دو فرزند هستم باید جایگاه خودم را بشناسم و مسئولیت خودم را انجام بدهم، قبلاً من فکر می‌کردم مسئولیت زندگی من باخدا یا با پدر و مادرم است و همیشه در حال گله و شکایت از خدا و اطرافیانم بودم؛ زیرا توقع داشتم، خدا را شکر از وقتی که به کنگره ۶۰ آمدم با آموزش جهان‌بینی در کنگره تا حدودی جایگاه خودم را در زندگی پیدا کردم، یک شناخت کوچکی به خودم پیدا کردم؛ سعی می‌کنم در حد توانم مسئولیت و سهم خودم را انجام دهم و منتظر کسی نباشم؛ چون خداوند اگر جایگاهی در زندگی به من داده، ظرفیت و توانایی آن را هم داده است، فقط من باید آگاهی کسب کنم تا بتوانم وظیفه شخصی خودم را درست انجام بدهم و نتیجه عالی دریافت کنم. آن وقت خداوند سهم و نقش خود را ایفا می‌کند؛ زیرا خداوند مسئولیت خود را کامل می‌داند و قرار نیست هر خواسته‌ای که داریم از خداوند درخواست کنیم؛ بلکه ما خودمان باید برای حل مسئله زندگی خود تلاش و قدم برداریم.

خداوند از طریق القای افکار به ما کمک می‌کند؛ آقای مهندس حسین دژاکام فرموده‌اند: هر کس در مسیر صراط مستقیم قرار بگیرد، نیروی الهی به کمک او می‌آید؛ بنابراین ما باید بدانیم اگر با بی‌فکری برای خود مسئله‌ای به وجود می‌آوریم، نباید توقع داشته باشیم خداوند آن را حل کند؛ زیرا مسئولیت هر کسی به عهده خودش است.

وادی‌ها، مانند ستون‌ها و فونداسیون ساختمان جهان‌بینی هستند؛ یک سری قوانین هستند که در جهان ما حاکم اند و راه روشنایی، روش درست زندگی‌کردن را به ما می‌آموزند. وادی اول تا وادی چهارم ما را آماده می‌کند برای حرکت‌کردن در مسیر صراط مستقیم و ادامه زندگی در مسیر درست. وادی اول درست فکرکردن و تفکر سالم را به ما می‌آموزد، وادی دوم به ما امید زندگی‌کردن را می‌دهد، وادی سوم به ما می‌گوید: باید دانست، هیچ‌کس به‌اندازه خودمان به فکر ما نیست؛ بنابراین نباید منتظر خدا و اطرافیان باشیم تا به ما کمک کنند، وادی چهارم به ما می‌آموزد: در مسائل حیاتی مسئولیت به عهده خودمان است، یعنی هر مسئله‌ای که به زندگی ما مربوط است؛ فرقی ندارد، جسمی، روحی یا روانی اگر من به علت نادانی و ناآگاهی خودم از مسیر درست خارج شوم و مسئله‌هایی به وجود بیاورم، مسئول حل آنها خودم هستم نه قدرت مطلق؛ زیرا خداوند حق انتخاب داده و من باید خودم برای زندگی برنامه‌ریزی کنم و در حد توانم مسئولیت کارهای خودم را به عهده بگیرم؛ قدرت مطلق تمام امکانات زندگی را در اختیارم قرار داده است، این من هستم که تعیین می‌کنم چگونه از آنها برخوردار باشم، بستگی به دیدگاه من دارد.

خدا را شکر می‌کنم که معجزه خداوند در زندگی‌ام جاری است و تا حدودی هم جایگاه خودم را شناختم. سعی می‌کنم مسئولیت حیاتی خودم را به عهده بگیرم و به‌درستی انجام دهم که شایسته باشد. به کردار، گفتار و رفتار خودم دقت بیشتری می‌کنم؛ اگر من به سمت ضد ارزش‌ها بروم و توقع داشته باشم تمام مسائل زندگی من در مسیر ارزش‌ها حل شود، خودم هیچ تلاشی نکنم و فقط به خدا بسپارم، به نتیجه مطلوبی نخواهم رسید.

در نهایت من از این وادی آموختم که تمام مسئولیت کارها، رفتار و عملکرد خودم را بپذیرم؛ زیرا ما انسان‌ها باید بدانیم که اختیار کامل را در دست داریم؛ این من هستم که تعیین می‌کنم کدام مسیر را انتخاب کنم؛ مسیر ارزش‌ها یا ضد ارزش‌ها. اگر عمیقاً و به‌درستی اختیارات خودم را قبول کرده و به آنها پی ببرم، به‌آرامی و با اطمینان کامل برای تغییر خودم خالصانه و عاشقانه اقدام کنم که با ذات الهی سازگار باشد، در مقابل قدرت مطلق تسلیم باشم به تعادل رسیده و نتیجه عالی دریافت می‌کنم. همیشه آرامش دارم و از بهترین نعمت‌های خداوند هم برخوردار خواهم شد.

از آقای مهندس حسین دژاکام، سپاسگزارم که بستر آموزشی رایگان برای ما فراهم کردند و به ما کمک می‌کند تا زندگی سالم و آرامی را تجربه کنیم.

نویسنده: همسفر رقیه دبیر لژیون سردار
رابط خبری: همسفر الناز عضو لژیون سردار
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک