با شناخت خودمان از دروازه‌های خود عبور کنیم

وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» ما در این وادی، جایگاه و مسئولیت خودمان و جایگاه و مسئولیت قدرت مطلق را تا حدی مشخص می‌کنیم. قبل از آگاهی از این‌که خداوند چه جایگاهی دارد، ما از زیر بار مسئولیت خودمان شانه خالی کرده و کلیه بار مسئولیت زندگی خودمان را به‌صورت حق‌ به‌جانب و به‌عنوان یک حرکت نمادین عرفانی، واگذار به خداوند می‌کردیم.

این‌که از روی تنبلی در گوشه‌ای بنشینیم و از خداوند بخواهیم که مشکلات و نواقص شخصیت ما را حل کند؛ بگوییم تو بزرگی، تو قدرت مطلقی و همه چیز را به تو واگذار می‌کنیم تا تو برای ما این مشکلات و بیماری‌ها را حل کنی؛ درصورتی‌که این طرز فکر اشتباه است. مثلاً اگر من به شخصی بدهکار باشم و در گوشه‌ای بنشینم و منتظر بمانم که خداوند آن بدهکاری من را تسویه کند، سخت در اشتباهم؛ بلکه باید خودم تلاش و کوشش کنم تا بتوانم آن بدهکاری را تسویه کنم.

بعضی‌ها هم به خداوند اعتقاد ندارند و به شانس معتقدند؛ ولی ما باز هم روی شانس نمی‌توانیم حساب باز کنیم، بلکه فقط روی وجود و اندیشه خودمان می‌توانیم حساب کنیم. قدرت مطلق، انسان را بر سر یک دوراهی قرار داد تا انسان خودش مسیرش را انتخاب کند؛ یک راه پندار، گفتار و کردار راستین و راه دیگر، فسق و فجور و دروغ است. خداوند پایان هر مسیر را مشخص نمود و انسان، مسئولیت هر اعمالی را که انجام می‌دهد برعهده خود او است.

اگر بخواهیم نیروی مافوق را بشناسیم، بهتر است که شناختی نسبتاً واقعی به آن پیدا کنیم. بعضی از انسان‌ها از روی احساس یک مسئله را قبول می‌کنند یا از روی تعصب آن را می‌پذیرند؛ این مسئله همیشه برای انسان مشکل ایجاد می‌نماید. این قدرت مطلق نظام‌دهنده هستی، آن‌قدر عظیم و بزرگ است که ما نمی‌توانیم آن را رؤیت کنیم؛ مثل این موضوع که روی کره زمین ایستاده‌ایم؛ ولی نمی‌توانیم کل آن را ببینیم؛ به‌هرحال برای شناخت این نیرو، بایستی اول از دروازه خودمان عبور کنیم؛ یعنی خودمان را بشناسیم.

انسان دارای سه مرحله از نفس است: نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه. نفس اماره، نفسی است که به انسان در هر کاری، بدون تفکر و اندیشه امر می‌کند. نفس لوامه که انسان بعد از کار بد، خودش را سرزنش می‌کند و یک قدم جلوتر از نفس اماره است. نفس مطمئنه که هر کس به این مرحله از نفس دست پیدا کند، به فرمان عقل نزدیک می‌شود. با خواندن این وادی نتیجه می‌گیریم که باید مسئولیت کارمان را خودمان بپذیریم و برای حل مشکلات، تلاش و کوشش کنیم و در آخر کار از قدرت مطلق یاری بخواهیم.

منبع: کتاب عشق وادی چهارم
نویسنده: راهنما همسفر سهیلا (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر آی‌سودا دبیر اول سایت
ارسال: همسفر رخساره نگهبان  سایت
همسفران نمایندگی تخت‌‌جمشید شیراز