اگر در مسیر درست باقی بمانیم و از جاده خارج نشویم، سرانجام به روشنایی خواهیم رسید

هفتمین جلسه از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی کمال‌الملک به استادی مسافر علی، نگهبانی مسافر پویا و دبیری مسافر علی اصغر با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه و تصاویر آن» در روز دوشنبه 25 خردادماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ شروع به کار کرد.

سخنان استاد:

دستور جلسه امروز «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. این کتاب، کتابی جامع و کامل است و حاصل سالیان سال تلاش و زحمات آقای مهندس می‌باشد. ایشان با نگارش این کتاب، راه درست و صراط مستقیم را به ما نشان داده‌اند.

این کتاب با زبانی ساده و روان نوشته شده و از مفاهیم و آموزه‌های قرآن کریم الهام گرفته است. هر آنچه در آن بیان شده، در راستای هدایت انسان از تاریکی به سوی نور و روشنایی است. بسیاری از افرادی که این کتاب را مطالعه می‌کنند، احساس می‌کنند که شرح حال زندگی خودشان در آن نوشته شده است.

این کتاب از وادی اول به ما آموزش می‌دهد که زمانی که وارد کنگره می‌شویم، باید هر آنچه از گذشته با خود حمل می‌کنیم را پشت در بگذاریم و با ذهنی باز وارد شویم. چرا که راهی که پیش از این طی کرده‌ایم، راهی نادرست بوده است. ساختار جسم، روان و جهان‌بینی ما مانند یک خانه کلنگی است که نیاز به بازسازی دارد. برای ساختن یک بنای مستحکم، ابتدا باید ساختمان فرسوده تخریب شود و سپس پله‌پله و به‌تدریج بنای جدید ساخته شود.

در روش درمان DST نیز این بازسازی حدود یک سال زمان می‌برد و هر پله آن ۲۱ روز به طول می‌انجامد. پس از طی این مسیر، انسان به روشنایی و رهایی می‌رسد.

وقتی وارد کنگره می‌شویم، باید با موج کنگره حرکت کنیم. اگر با این موج همراه نباشیم، ممکن است از مسیر خارج شویم. کافی است حرکت کنیم؛ زیرا در مسیر حرکت، راه پیش روی ما روشن می‌شود. همانند خودرویی که در تاریکی شب حرکت می‌کند و چراغ‌های آن فقط چند متر جلوتر را روشن می‌کنند، اما با ادامه حرکت، مسیر بیشتری نمایان می‌شود.

شاید انتهای جاده در ابتدا تاریک به نظر برسد، اما اگر در مسیر درست باقی بمانیم و از جاده خارج نشویم، سرانجام به روشنایی خواهیم رسید. زیرا اگر از مسیر منحرف شویم، معلوم نیست بتوانیم دوباره به جاده اصلی بازگردیم.

در این کتاب می‌آموزیم که انسان باید همواره در حرکت باشد. انسان موجودی پویا و روان است؛ همانند آب رودخانه که در مسیر خود با موانع و سنگ‌های فراوان برخورد می‌کند، اما هرگز از حرکت بازنمی‌ایستد و به راه خود ادامه می‌دهد.

بنابراین نباید بگوییم: «دیگر از من گذشته است» یا «دیگر نمی‌شود». انسان تا زمانی که حرکت می‌کند، امکان رشد و تغییر را دارد.

آقای مهندس در این کتاب مثال زیبایی از کشتی می‌زنند و می‌فرمایند: لنگر کشتی را بالا بکش و حرکت کن. اگر در یک نقطه متوقف بمانی، امواج دریا کشتی را نابود خواهند کرد. اما اگر حرکت کنی، به ساحل خواهی رسید. حتی اگر تنها یک تخته از کشتی باقی مانده باشد، با همان یک تخته نیز می‌توان به ساحل نجات رسید؛ به شرط آنکه حرکت کنیم و به خداوند توکل داشته باشیم.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، بسیار سپاسگزارم.