آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است. در این بخش تأکید میشود که محبت واقعی فقط یک احساس یا کلمه نیست؛ بلکه باید در عمل دیده شود اگر محبتی در رفتار انسان جاری نباشد و به خدمت کردن، مسئولیتپذیری، گذشت، صبر و رعایت قانون منجر نشود در حقیقت ظرفی خالی است.
بسیاری از انسانها محبت را با وابستگی، تعصب، ترحم یا حتی ترس از تنهایی اشتباه میگیرند؛ در حالیکه محبت حقیقی باعث رشد و تعالی و قدرت گرفتن انسان میشود، نه ضعف و تخریب انسان. محبت واقعی آزادی میدهد؛ اما رها نمیکند، حمایت میکند، وابسته نمیسازد، سختگیری میکند؛ اما از روی دلسوزی و برای ساخته شدن است.
اگر راهنما سختگیری میکند اگر قوانین کنگره دقیق و منظم هستند و آموزشها همراه با نظم و چارچوب است همه از روی محبت است؛ زیرا هدف ساختن انسانی قوی، مسئول و آگاه است نه انسانی وابسته و شکننده. محبت حقیقی باعث میشود انسان به سمت نور حرکت کند و از تاریکی فاصله بگیرد، مسئول اعمال خود باشد و برای بهتر شدن تلاش کند.
در این دیدگاه عشق و محبت زمانی ارزشمند است که به عمل سالم و سازنده تبدیل شود و بتواند هم به خود فرد و هم به دیگران آرامش و رشد بدهد؛ بنابراین پیام اصلی این بخش آن است که محبت باید در رفتار روزمره دیده شود، در نحوه صحبت کردن، رعایت حرمتها، خدمت کردن بیمنت، آموزش گرفتن و آموزش دادن، نظم داشتن و قانونمدار بودن اگر این نشانهها وجود نداشته باشد آنچه باقی میماند فقط ادعاست و ادعا بدون عمل همان ظرف تهی است که محتوایی در آن نیست؛ پس انسان باید یاد بگیرد محبت را زندگی کند نه اینکه فقط درباره آن صحبت کند و زمانی که محبت به مرحله عمل برسد هم خودش رشد میکند و هم محیط اطرافش سرشار از آرامش و تعادل میشود.
منبع: وادی چهاردهم بخش دوازدهم
نویسنده: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر فیروزه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر فیروزه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون هشتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج بهشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
28