همسفرالهام به همراه مسافر امیر با آنتیایکس تریاک، هروئین و شیشه وارد کنگره شدند؛ مدت دوازده ماه و پانزده روز به روش DST و داروی OT به راهنمایی همسفر آزاده ومسافر حسین سفرکردند. همسفر الهام در رشته ورزشی تیروکمان و مسافر ایشان در رشته تنیس روی میز فعالیت دارند.
اینک درباب دستور جلسه «تحقیقات کنگره۶۰، مقالات و کنفرانسها» با ایشان گفتگویی ترتیب دادهایم؛ لطفاً با ما همراه باشید.
چه عاملی باعث شد مهندس حسین دژاکام بعد از رسیدن به درمان، به جای متوقف شدن، مسیر تحقیق و پژوهش را آغاز کنند و کنگره۶۰ را پایهگذاری نمایند؟
مهندس حسین دژاکام پس از سالها دستوپنجه نرم کردن با هیولای اعتیاد دریافتند که روشهای موجود، پاسخگوی درمان اصولی و پایدار نیستند و شناخت درستی از مسئله اعتیاد وجود ندارد. ایشان پس از تلاشهای فراوان، با بهرهگیری از روش DST و اپیوم، به درمان واقعی دست یافتند. با توجه به تجربیات ارزشمندی که در این مسیر کسب کردند، بهخوبی آگاه بودند که درمان اعتیاد تنها با روشهای فیزیکی و دارویی ممکن نیست؛ بلکه هر فرد مصرفکننده باید در سه بعد جسم، روان و جهانبینی به تعادل و بهبودی برسد.
تجربیات فراوان و حس انساندوستی درونی ایشان سبب شد تا آموختهها و دستاوردهای خود را با دیگر مصرفکنندگان به اشتراک بگذارند. همین روحیه خدمت و جستوجوی علمی موجب شد که در مسیر تحقیق و پژوهش گام بردارند و به درمان اصولی و علمی اعتیاد بپردازند. در ادامه این مسیر، تلاشهای ایشان به تأسیس کنگره۶۰ انجامید؛ نهادی که هدف آن ارائه روشی نوین، علمی و جامع برای درمان اعتیاد است.
نگاه کنگره۶۰ به درمان بیماریها چه تفاوتی با رویکردهای رایج پزشکی دارد و این تفاوت از کجا آمده است؟
به نظر من نگاه کنگره۶۰ به درمان بیماریها در تضاد با رویکردهای رایج پزشکی قرار دارد که بیشتر بر علائم و نشانههای بیماری تمرکز میکنند. کنگره۶۰ با دیدی جامعتر و عمیقتر به مسئله مینگرد و صرفاً به رفع موقت علائم بسنده نمیکند. تفاوت اصلی در صورتمسئله بیماریها نهفته است؛ زیرا این سازمان معتقد است که با قطع علائم، بیماری ریشهکن نمیشود؛ بلکه تنها برای مدتی فروکش میکند.
برای دستیابی به درمان قطعی، جستجو و رفع علت و ریشه بیماریها ضروری است. به همین منظور، درمان باید همزمان در دو جبهه انجام شود: تغییر جسم از طریق مصرف صحیح داروها، تغییر شخصیت و جهانبینی افراد از طریق آموزش. این تفاوت بنیادین، نتیجه تجربیات چندین ساله تلاش و کوشش در مسیر درمان اعتیاد است. در واقع، این تحقیقات نشان داد که درمان اعتیاد و بسیاری از بیماریهای روانی و لاعلاج، میتواند با یک روش و یک داروی مشخص (با پروتکل خاص) امکانپذیر باشد.
اگر بخواهید در یک جمله، پیام تحقیقات کنگره۶۰ در حوزه سلامت و بیماری را به مردم و جامعه علمی منتقل کنید، آن جمله چیست؟
سلامتی و درمان پایدار، تنها زمانی حاصل میشود که علت ریشهای بیماری، شناسایی شده و سپس جسم، روان و جهانبینی فرد به تعادل برسند؛ امری که مستلزم در نظر گرفتن عنصر زمان و پرهیز از هرگونه حرکت یا مداخله ناگهانی و سریع است.
با توجه به حضور مهندس دژاکام در کنفرانسهای بینالمللی، بازخورد جامعه علمی جهان نسبت به مدل درمانی و تحقیقات کنگره۶۰ چگونه بوده و آینده این مسیر را از منظر مهندس دژاکام چگونه میبینید؟
به نظر میرسد جامعه علمی و پزشکی در سطح جهان، مطالب کنگره۶۰ را با دقت و وسواس در حال بررسی قرار دادهاند. مدل درمانی کنگره۶۰ برای ایشان بسیار جالب و شگفتانگیز تلقی شده و مورد توجه و استقبال بسیاری از متخصصان قرار گرفته است. از منظر مهندس دژاکام، آینده این روش بسیار روشن است و با ادامه حرکت در این مسیر، دستیابی به درمان قطعی برای اکثر بیماریهای روانی و لاعلاج ممکن خواهد بود و این متد، پتانسیل بالایی برای پرداختن به درمان این بیماریها در سطح جهانی دارد.
تحقیقات کنگره۶۰ بیشتر روی چه بخشهایی متمرکز بودهاند و مهمترین نتیجهای که به آن رسیدهاند چه بوده است؟
تحقیقات کنگره۶۰ در درجه اول بر بیماری اعتیاد و سیستم شبه افیونی بدن متمرکز است. بخشهای اصلی این پژوهشها شامل بررسی سازوکار جسم و روان، بازسازی سیستمهای عصبی، و تغییر باورها و رفتارها در فرآیند درمان میباشد. مهمترین نتیجه این تحقیقات، اثبات این امر است که اعتیاد، یک بیماری قابل درمان است؛ با این توضیح که درمان موفق، تنها با قطع مصرف میسر نمیشود؛ بلکه مستلزم بازسازی همزمان جسم، روان و جهانبینی فرد است که این رویکرد منجر به کاهش چشمگیر میزان بازگشت به مصرف میگردد؛ اما تحقیقاتی که این روزها بیشتر مورد توجه مهندس دژاکام است، در حوزه بیماریهای لاعلاج از جمله سرطان قرار دارد.
اگرچه کنگره۶۰ به طور مستقیم وارد درمانهای پزشکی این بیماریها نمیشود؛ اما تحقیقات علمی جهانی بر روی مولکولها در این زمینه بسیار امیدوارکننده و اثربخش بودهاست. این تحقیقات نشان میدهند که میتوان با بهرهگیری از همان روش و داروی درمان اعتیاد (با پروتکل خاص)، به درمان اکثر بیماریهای لاعلاج پرداخت. این بخش از فعالیتها ماهیت پژوهشی و علمی داشته و مستقل از فرآیند درمان اعتیاد در کنگره۶۰ دنبال میشود.
کنگره۶۰ معمولاً با درمان اعتیاد شناخته میشود؛ اما تحقیقات نشان میدهد نگاه کنگره۶۰ محدود به اعتیاد نیست؛ این نگاه گسترده از کجا شکل گرفت؟
از نظر آقای مهندس پرونده اعتیاد بسته شده و ایشان به مهمترین مسائل از جمله اضافه وزن، بیماریهای روانی و لاعلاجی که حیات بشر امروزی را تهدید میکنند، میپردازند. پس از طی سالها تجربه، ایشان به این نتیجه رسیدند که مشکلات و بیماریهای زیادی وجود دارد که رابطه تنگاتنگی با یکدیگر دارد و اعتیاد تنها یکی از مشکلات پیچیده و اساسی انسان معاصر است. بنابراین به جای پرداختن صرف به مسئله اعتیاد، توجه بیشتری به سلامت جسم، روان و دیگر بیماریها کردند و به این درک رسیدند که اعتیاد، اضافه وزن ،افسردگی، اضطراب و اختلالات روانی دیگر به تنهایی با درمان فیزیکی و دارویی امکانپذیر نیست.
این دیدگاه زمانی شکل گرفت که ایشان با تجربههای متعدد دریافتند، درمان فرد امکان پذیر است و بدن قدرت ترمیم خود را دارد؛ به شرط آنکه زمان، روش و دارویی مناسب در اختیارش قرار بگیرد و همزمان تغییر در نگرشها و تقویت روابط اجتماعی فرد نیز صورت بگیرد. به این ترتیب، نگاه کنگره۶۰ به درمان، به تدریج از تمرکز بر یک رویکرد خاص در اعتیاد، به رویکردی کلیتر در زمینه سلامت روان، جسم و بهبود کیفیت زندگی تحول یافت.
کلام آخر
کنگره۶۰ حاصل سالها تحقیق و بررسی عمیق، نشان داده است که دستیابی به نتایج کامل در هر حوزه و بازگرداندن سلامتی به زندگی انسانها، مستلزم شناخت درست از ماهیت انسان و احترام به قوانین هستی است. مراتب سپاس خود را به جناب مهندس و خانواده محترم ایشان ابراز میدارم که با شجاعت و شهامت در این مسیر گام برداشتند تا رنج بشر کاهش یابد و زندگی برای بسیاری از انسانها معنایی دوباره بیابد.
انجام مصاحبه و تایپ: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفرلیلی (لژیون بیست و دوم)
رابط خبری: همسفر مریم (مرزبان خبری)
عکاس: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسر پریسا (لژیون بیستوششم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی شیخبهایی
- تعداد بازدید از این مطلب :
188