قضاوت آرامش درونی را مختل می‌کند

یکی از مفاهیمی که معمولا هر روز با آن مواجه می‌شویم، موضوع قضاوت است. ابتدا باید بفهمیم چرا وقتی دو نفر با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند یا از همدیگر بدشان می‌آید یا از هم خوششان می‌آید؟ علت، آن است که اگر انسان به دلیل یک ویژگی از کسی متنفر شود، مکمل آن ویژگی در وجود خودش قرار دارد؛ یعنی خود او هم آن صفت را در درون خودش دارد زیرا اگر آن ویژگی یا صفت را نداشت، قادر به تشخیص آن صفت خوب یا بد، در دیگران نبود! حال ممکن است در یکی کم و در یکی زیادتر باشد.

نکته مهم‌ اینکه اگه در من صفت خوب یا بدی وجود داشته باشد ممکن است به صورت پنهان باشد و الان مشخص نباشد و به صورت یک بذر در درون من نهفته باشد؛ اما در نهایت خودش را در آینده نشان خواهد داد و نشانه آن، این است که من از یکی خوشم می آید یا از یکی بدم می آید؛ به عبارتی در من و نیز در طرف مقابل، حس به‌وجود می‌آید. حالا یک احساسی در من به وجود آمده و از یکی بدم آمده یا خوشم آمده است! در نتیجه بر اساس یک سری اطلاعاتی که دارم با خود تجزیه و تحلیل می‌کنم و به یک نتیجه می‌رسم و در اثر آن نتیجه، دیگران را محکوم می‌کنم!

برای اینکه به نتیجه‌گیری خودم ایمان پیدا کنم، در وجود طرف مقابل به دنبال یک سری نقص‌ها و ایرادها می‌گردم و برای او مجازات‌هایی را در نظر می‌گیرم! مثلاً با خود می‌گویم: "او کینه‌جو است و من دیگر با او ارتباط ندارم"؛ سپس ارتباط خود را با او قطع می‌کنم؛ غافل از اینکه در خود من هم صفت کینه جویی وجود دارد. در این وضعیت، من قضاوت کرده و حکم صادر کرده‌ام و در ادامه یک سری سیگنال‌هایی از ذهن من مانند موشک به سوی طرف مقابل پرتاب می‌شود و جالب است که در بسیاری از مواقع، اگر او کیلومترها دورتر از من هم باشد، این سیگنال‌ها را دریافت می‌کند و او هم حس بدی نسبت به من پیدا می‌کند!

به عبارتی در اینجا ما نفس اماره را آزاد می‌گذاریم که هرطور دلش می‌خواهد، جولان دهد و ما را به هر سمتی که می‌خواهد بکشاند و هر لحظه دستور به انجام یک ضدارزش بدهد و برای ما نقشه‌هایی بکشد؛ بدون اینکه مانعی سر راهش باشد، هر روز شود!
اگر من بتوانم فرآیند قضاوت را متوقف کنم، نفس دیگر نمی‌تواند برای حرکت بعدی نقشه‌ای طراحی کند.

مشکل اصلی انسان در مسیر تزکیه و پالایش، پاک کردن تاریکی نیست؛ بلکه این است که ما تاریکی‌های درون خود را نمی‌بینیم و به همین دلیل تصور می‌کنیم ما فاقد این تاریکی‌ها هستیم و شروع می‌کنیم به دیدن تاریکی‌ها در افراد دیگر؛ در صورتی‌که خود ما دارای آن تاریکی هستیم.

قضاوت، آسیب‌های مختلفی به انسان وارد می‌کند از جمله: تخریب اعتماد بین ما و دیگران،  از دست دادن آرامش درونی، دور شدن از رشد شخصی خودمان و افزایش کینه و سنگدلی. ما قبل از اینکه کسی را قضاوت کنیم اگر او را دعا کنیم دل ما نرم‌تر خواهد شد و دیگر انسان سنگدلی نخواهیم بود.
درپایان از استاد امین برای مطالب ارزشمندی که از ایشان آموختم صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم.
 

منبع: سی‌دی قضاوت
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (عضو لژیون سردار)
رابط خبری: راهنمای تازه واردین همسفر محبوبه (عضو لژیون سردار)
ویرایش: راهنما همسفر افسون (عضو لژیون سردار)
ارسال: راهنما همسفر فرزانه دبیر سایت (عضو لژیون سردار)