امر روزهداری یکی از فرامین الهی است که خداوند انسان را به انجام دادن این امر بزرگ تشویق میکند؛ زیرا تأثیر آن بسیار است بهگونهای که با استفاده از آن انسان میتواند نفس اماره خود را تربیت کند. در کنگره روزه گرفتن را نه بهعنوان یک مسئله عبادی بلکه ازنظر علمی مورد بررسی قرار میگیرد و آگاهی انسانها را از تأثیر به سزای آن روی سیستم ایکس، عملکرد و هماهنگی اجزای بدن بالا میبرد. همین امر سبب میشود که افراد بسیاری به انجام این فریضه الهی تشویق بشوند؛ اما چیزی که برای یک مصرفکننده مواد مخدر مهم است، مسئله جدانشدنی روزهداری و مصرف مواد است؛ زیرا اگر مواد مصرف کند، امکان روزه گرفتن وجود ندارد.
در بهمنماه ۱۳۷۵ آقای مهندس دژاکام که حدود 17 سال اعتیاد و چندین دفعه ترکهای مختلفی را تجربه کرده بودند، بدون اینکه تفکری برای ترک یا درمان داشته باشند تصمیم به روزهداری کردند. با روزه گرفتن ایشان متوجه شدند که مواد مصرفی در وعده افطار و سحر نظم خاصی گرفته است. این موضوع برای ایشان جالب بود، پس تصمیم گرفتند این نظم مصرف را در وعدههای دیگر نیز به کار ببرند. در این میان ایشان از اساتید خود یاری خواستند و آنان نیز به ایشان سفارش کردند که به کار خود ادامه بدهد. ایشان سعی کردند وعدههای نامنظم و نامشخص خود را تثبیت کنند، بهعبارتدیگر مقدار مواد و زمان مصرف خودشان را مشخص کردند، سپس مقدار مصرف خود را کاهش دادند.
این تصمیم مهم آقای مهندس باعث شد که خودشان را در معرض اصلاح الهی قرار دهند و از آن دوران تاریک، تیکآف انجام دادند که سبب آرامش درونی این مرد بزرگ شد. تیکآف کردن، انرژی بسیار و تفکر درونی میخواهد و باعث میشود از تمام افرادی که در آن زمان مصرفکننده بودند سبقت بگیرند. این عمل کورسویی از نور و باوری عظیمی در تاریکیها و ناباوریها بود. درنهایت پس از 11 ماه در 15 آذرماه 1376 موفق شدند مصرف تریاک خود را قطع کنند و به درمان و رهایی برسند. این نوع درمان با ترکهای قبلی ایشان تفاوت بسیاری داشت؛ زیرا دیگر هیچگونه نیازی به مصرف مواد در خودشان احساس نمیکردند.
شروع کنگره و کشف متد DST از ماه مبارک رمضان آغاز شد. آقای مهندس بیان کردند: «قدرت و توانایی در دانستن تنها کافی نیست، عمل میتواند دانستهها را زیبنده سازد تا به دل آنان که خواستار و نیازمند هستند بنشیند». متد DST راهگشایی برای تمام جوامع بشریت شد و ما امروز شاهد آن هستیم که این متد در علم پزشکی چه تأثیر بسیاری گذاشته و ادامهدار است. از بزرگواری این مرد شریف است که نهتنها خودشان به درمان رسیدند؛ بلکه خواستار درمان و نجاتدهنده انسانهای بیشماری شدند که سالها در اعتیاد رنج میبرند و در منجلاب اعتیاد غرقشده بودند.
مسئله روزهداری و نمازخواندن دو فرامین الهی است که انسان با نماز سیستم روحی و روانی خود را به تعادل میرساند و با روزهداری سیستم فیزیولوژی او بازسازی میشود. وجه اشتراکی بین پروتکل DST با روزهداری وجود دارد. فردی که روزه میگیرد، ساعات زیادی نوشیدنی و مواد غذایی مصرف نمیکند و در حالت بیحالی و ضعف به سر میبرند؛ اما در ساعات پایانی روزهداری و نزدیک به افطار احساس میکند حالش بهتر شده است؛ زیرا سیستم ایکس او تحریکشده و در ساعات آخر شروع به ترشح مواد بیوشیمی میکند، بهگونهای که فرد در درونش احساس خوبی به دست میآورد. فردی هم که در حال درمان است، احساس خماری دارد؛ اما زمان نزدیک به ساعات مصرفی وعده خود، احساس خماری سبب راهاندازی سیستم شبه افیونی فرد میشود.
سفر اولیها میتوانند روزه درصدی بگیرند، البته این کار با مقدار و زمان مصرف OT در ساعات معین باید اجرا شود. سفر دومیها نیز روزه استاندارد میگیرند و حتی افرادی که روزه نمیگیرند، آقای مهندس بیان کردند: «بهتر است در ساعاتی از روز از خوردن و آشامیدن خودداری کنند». خداوند را شاکر و سپاسگزاریم که در بستری آموزش میگیریم که با قرار گرفتن در مسیر صراط مستقیم میتوانیم گوشبهفرمان خداوند بزرگ باشیم و از زندگی خوبی بهرهمند شویم.
نویسنده: راهنما همسفر عطیه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر عطیه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
418