از یک نقطه، یک خط تازه

جلسه سیزدهم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بنیان مشهد به استادی راهنما همسفر زهره، نگهبانی پهلوان همسفر زینب و دبیری دنور همسفر مریم با دستور جلسه «وادی سیزدهم؛ پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است.» روز دوشنبه 6 بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت 13:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

بسیار خوشحال هستم توفیق دوباره حاصل شد که برای باری دیگر در جایگاه استادی جلسه لژیون سردار قرار بگیرم و در جمع شما عزیزان از تک‌تک افراد آموزش بگیرم. عنوان دستور جلسه امروز وادی سیزدهم پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است.

همان‌طور که می‌دانیم در هستی و جهان پایان‌های متفاوتی وجود دارد و همه ما پایان‌های زیادی را در زندگی‌‌مان تجربه نموده‌ایم؛ اما مشاهده کردیم که با همه این‌ها زندگی ادامه دارد و هر چیزی که تمام شود چیزی دیگر شروع خواهد شد. اعتقاد و باور به این قانون که پایان هر چیزی سرآغاز چیز دیگری است می‌تواند امیدی را در دل ما زنده نگه دارد؛ زیرا اگر ما تصور کنیم که پایان هر چیزی به‌معنای تمام شدن و پایان واقعی آن است؛ قطعاً یأس و ناامیدی در ما ایجاد می‌شود و در حقیقت باعث می‌شود یک سهل‌انگاری برایمان داشته باشد و به زبان عامیانه‌تر به نقطه‌ای برسیم که از خودمان بپرسیم قرار است چه شود و یا اصلاً درس بخوانم که چه شود؟ یا این‌که چرا باید آدم خوبی شوم و کلاً از این قبیل سوال‌ها از خودمان بپرسیم. اکنون اگر بخواهیم با دید وسیع‌تری به این قضیه نگاه کنیم و به یک موضوع مهم‌تری بسط دهیم و روی بحث مرگ تمرکز کنیم می‌گوییم مرگ پایان همه چیز است؛ قطعا خطوطی که برای زندگی‌مان انتخاب می‌کنیم خطوط متفاوت‌تری است و مرگ را وقتی پایان زندگی بدانیم شاید به گونه‌ای دیگر برای زندگی‌مان برنامه‌ریزی کنیم و آن خطوطی را که می‌خواهیم نتوانیم ترسیم کنیم؛ اما وادی سیزدهم می‌گوید این‌گونه نیست، پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری‌ است‌. هیچ چیزی پایانی برایش وجود ندارد؛ مگر این‌که یک آغازی دیگر به‌وجود بیاید و در انسان با اختیاری که به آن داده شده می‌تواند خطوطی که در زندگی‌اش وجود دارد را به هر گونه‌ای که دوست دارد ترسیم کند و هر جایی‌که احساس کرد آن خطوط باب میلش نیست و یا به آن صورتی‌که می‌خواهد نقاشی نشده صبر کند و یک آغاز جدید برای خودش داشته باشد و خطوط را به صورتی‌که می‌خواهد ترسیم کند.

در زندگی به‌نظر من یکی از سرآغازهایی که می‌توانیم برای خودمان داشته باشیم و به واسطه آن خطوط زیبایی را در زندگی‌مان نقش دهیم و به واسطه آن خطوط از یک انسان تک بعدی که دائماً در حال گریه و شکایت است و از پس مشکلات زندگی‌ خود برنمی‌آید تبدیل به یک انسان دو بعدی و کم‌کم به یک انسان سه بعدی تبدیل شود‌ که خود همین قضیه می‌تواند عضویت در لژیون سردار باشد.

قبل از این‌که با کنگره۶۰ آشنا شوم همیشه برای خودم پس‌انداز می‌کردم؛ اما بعد از مدتی با خودم گفتم پس‌انداز می‌کنی که چه شود؟ یعنی هدفی برای پس‌انداز نداشتم و قید تهیه چیزهایی که دوست داشتم را می‌زدم و بسیاری از چیزهایی که می‌خواستم را نمی‌خریدم و جاهایی که باید حضور می‌داشتم حاضر نمی‌شدم، بعدها به این ناامیدی رسیدم، بهایی که بابت پس‌انداز می‌دهی ارزشش را ندارد و گویی بهای بیشتری در حال پرداخت هستی تا این‌که وارد کنگره۶۰ شدم و با لژیون سردار آشنا شدم، زمانی که عضو لژیون سردار شدم، تازه متوجه شدم پس‌انداز واقعی یعنی چه؟ آن پس‌اندازی که درونش هدف باشد به قول خودمان یک در دنیا و هزار در آخرت نصیب‌مان می‌کند. پس‌انداز واقعی یعنی چه؟ آغاز را با عضویت در لژیون سردار درون زندگی‌ام شروع کردم و در واقع خطوط تازه‌ای را در زندگی‌ام ترسیم کردم که این خطوط همچنان ادامه داشت تا سال قبل؛ قبل از جشن گلریزان جلسه لژیون سردار که تشکیل شد من در دعای آخر خواسته‌ای از خدا داشتم و در دلم گفتم خدایا من درآمدی مستقل ندارم، شاغل نیستم، خانه دارم و اینک دوست دارم سال دیگر دنوری را تجربه کنم و به همین منظور آغاز تازه‌ای در من شکل گرفت، پس‌انداز کردن را هدفمندتر شروع کردم و توانستم مبلغ بیشتری را تا جشن گلریزان امسال پس‌انداز کنم و به‌عنوان پیش پرداخت دنوری پرداخت نمایم و اکنون به برکت این لژیون توانستم چند قسط دیگرش را پرداخت کنم امیدوارم که بتوانم این خط را به زيباترين شکل در زندگی‌ام ترسیم کنم و آغازی برای خط زیباتری در لژیون سردار سال آینده شود.

تایپیست: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بنیان مشهد