وادی‌ها چراغ راه را به ما نشان می‌دهند

جلسه هشتم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی چرمهین به استادی همسفر لیلا، نگهبانی همسفر شهناز و دبیری همسفر پروین با دستورجلسه وادی سیزدهم (پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است) و تأثیر آن روی من در روز دوشنبه ۰۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه امروز وادی سیزدهم می‌باشد؛ «پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است». وادی‌ها چراغ راه را به ما نشان می‌دهند و ما با قدرت اختیاری که داریم، می‌توانیم فکر کنیم و راه درست را انتخاب کنیم. این وادی می‌گوید هر چیزی که به اتمام برسد آغاز جدید شروع می‌شود. ممکن است ما از مرگ واهمه و ترس داشته باشیم؛ اما زمانی‌که به ما ثابت شود بعد از مرگ زندگی جدیدی را شروع می‌کنیم این ترس از بین می‌رود و به ما امید می‌دهد. اگر این پایان‌ها نباشد آغازهای جدیدی هم شکل نمی‌گیرد؛ بنابراین ما نباید از پایان چیزی ناامید شویم، بلکه باید خود را برای آغازهای جدید آماده کنیم. اگر زندگی بر وفق مراد ما نباشد؛ باید بپذیریم که خود را تغییر بدهیم.

برای تغییر خود و مسیر زندگی به مرحله تبدیل و ترخیص نیاز داریم که باید دانش و تجربه زیادی را کسب کنیم. برای تغییرات یوم‌الفصل نیاز است که به معنای روز جدایی است و این جدایی در دو مرحله شکل می‌گیرد که یکی ذره‌ذره و دیگری در یک مقطع و ناگهانی است. در شکل اول مانند این است که ما بخواهیم آرام‌آرام ضدارزش‌های خود را کنار بگذاریم؛ زیرا نمی‌توانیم به یک‌باره دروغ گفتن یا غیبت کردن را کنار بگذاریم. در شکل دوم مانند زمان تولد یک نوزاد یا مرگ که ناگهانی اتفاق می‌افتد، زمانی‌که نوزاد به دنیا می‌آید؛ باید آرام‌آرام زندگی را تجربه کند. در طول حیات هم مراحل مختلفی وجود دارد مانند زمانی‌که ما بزرگ می‌شویم، تکامل پیدا می‌کنیم و از کودکی به نوجوانی، جوانی، میانسالی و کهنسالی است.

با ورود به هر دوره‌ای مثلاً وارد شدن به دوره جوانی دیگر کارهای دوره کودکی را انجام نمی‌دهیم. زمانی‌که ما می‌خواهیم نقطه جدید را آغاز کنیم کیفیت آن بسیار مهم است مثلاً ما از روی لذت‌های زودگذر یک راهی را انتخاب نکنیم؛ زیرا سرانجام آن‌کار به ذلت و خواری ختم می‌شود؛ اما اگر راه خود را با دانش و آگاهی شروع کنیم این آگاهی به ما خط‌هایی را نشان می‌دهد که ما را به مسیر درست هدایت می‌کند؛ بنابراین تلاش در نقطه آغازین برای ما بسیار مهم است. شروع یک راه مهم است؛ اما ادامه دادن آن بسیار مهمتر است و این‌که چگونه آن را پایان می‌دهیم. ما با وجود اختیاری که داریم، می‌توانیم مسیر خود را عوض کنیم و خط دیگری را شروع کنیم.

آقای‌مهندس می‌فرمایند: «انسان‌ها می‌توانند موجودات چند‌بعدی باشند». انسانی که فقط در یک خط باشد مانند یک ورزشکار که فقط به ورزش خود اهمیت بدهد و خطوط دیگر زندگی را فراموش کند، نمی‌تواند در زندگی ارتقا پیدا کند. ما باید خطوط عشق، عقل و ایمان را با هم پیش بگیریم و ادامه بدهیم تا بتوانیم در کارهای خود موفق شویم و انسان دوبعدی بشویم؛ زیرا انسان تک‌بعدی مثل یک میمون است که فقط به خوراک و به دست آوردن غذای خود فکر می‌کند، زمانی‌که موز را در سوراخ تنگ به دست می‌آورد زمانی‌که می‌خواهد دست خود را از سوراخ بیرون بیاورد به فکر او نمی‌رسد که مشت خود را باز کند و موز را رها کند تا بتواند آزاد بشود، دقیقاً مثل زمانی است که ما به یک چیزی سفت چسبیده‌ایم و آن را رها نمی‌کنیم تا بتوانیم آگاهی‌های زیادی را کسب کنیم.

انسان دوبعدی ویژگی‌های خاصی دارد مثلاً آرامش خاصی در چهره او پدیدار می‌شود، خدمت کردن به انسان‌ها را دوست دارد و می‌تواند برای مشکلات خود راه‌حل پیدا کند. برای ارتقای سه خط عشق، عقل و ایمان خداوند نهر خمر را برای ما قرار داده است تا ما بتوانیم تعادل داشته باشیم و در زمان‌های مختلف هورمون‌های مختلفی را ترشح می‌کند مانند هورمون دینورفین، انکفالین و اندروفین. اگر این هورمون‌ها از حالت طبیعی خارج بشوند ما را دچار بیماری‌ می‌کنند. انسان‌های سه‌بعدی می‌توانند طی‌الارض انجام بدهند، تمام ویژگی‌های یک انسان دوبعدی را دارند و ادعایی ندارند.

مرزبانان کشیک: همسفر زینب و مسافر پرویز

تایپیست: همسفر نگار رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون پنجم)

ویرایش: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون دوم)