پایان هرنقطه سرآغاز خط دیگریست

جلسه دوازدهم از دور هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی نمایندگی معدن فیروزه با استادی راهنمای محترم مسافر رضا و نگهبانی موقت مسافر حسین و دبیری موقت مسافر حسین با دستور جلسه وادی سیزدهم و تاثیر آن روی من یکشنبه تاریخ 1404/11/5 ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر
از ایجنت و نگهبان محترم سپاسگزارم که استادی و مسئولیت جلسه را به من واگذار کردند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.
خیلی خوشحالم که امروز هم توفیق پیدا کردم که در این جایگاه قرار بگیرم و خداوند را شکر می‌کنیم که همه ما رهجویان کنگره ۶۰ هستیم. خوش‌آمد عرض می‌کنم به همه دوستانی که امروز در خانه و مدرسه خودشان حضور به هم رساندند، به کسانی که نیستند همکاری نداریم. امیدوارم همه ما جز کسانی باشیم که از وادی‌ها به‌اندازه ظرفیت خودمان برداشت و اجرایی کردیم و جز کسانی باشیم که به خویشتن خویش بها می‌دهیم و به‌صورت کلی هدفمان همان‌طوری که کنگره ۶۰ برای ما در نظر دارد این باشد که خودمان را بشناسیم و از بستری که برای دانایی ما فراهم شده کمال استفاده را ببریم. همان‌طوری که جناب مهندس هم در فرمایشات اخیرشان اشاره فرمودند ما اینجا گرد هم جمع شدیم که ابتدا خودمان و سپس دیگران را از بیماری اعتیاد نجات دهیم. به عقیده من شرط اول این که من انسان خوبی باشم این است که وجود داشته‌باشم کنگره ۶۰ این موجودیت را به من بازگردانده است و من تا ابد مدیون کنگره ۶۰ هستم. سوای این که پس از درمان هم چقدر حال من را خوب کرده و تا چه اندازه به من شادی حقیقی بخشیده و من را هشیار کرده که خودم را بشناسم.
در مورد دستور جلسه که پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست فقط این نکته را عرض کنم که پیام این وادی برای من این است که این نقطه عطفی برای دوره و شروع دوباره برای من مسافر است، من مسافر که سفر اولم را طی مدت ده‌تا یازده ماه به اتمام رساندم و به یوم الفصل رهائی رسیدم در نقطه آغاز سفر دوم قرار می‌گیرم که سال‌ها طول می‌کشد و برای هرکس اندازه و مقدار مشخصی دارد هر آغازی یک پایانی دارد. سی دی آغاز و پایان را که گوش می‌کردم این مطلب را دریافتم که من روزی به این دنیا می‌آیم و روزی هم از دنیا می‌روم، روزی که آغاز می‌کنم و روزی که از این دنیا می‌روم چه چیزی دریافت کرده‌ام و چه چیزی دستگیرم شد و از کجا شروع کردم و به کجا رسیدم. من به این دنیا آمدم که روزبه‌روز خودم را بشناسم، صرف‌نظر از این که چه چیزهایی به دست آوردم تا چه حد آرام شدم در این دنیا تا چه اندازه مفید بودیم؟ آیا آموزش گرفتیم و خدمت کردیم یا نه؟ از آغاز تا پایان کیفیت است که مهم است. ان‌شاءالله جز کسانی نباشیم که در پایان عمر با نادانی از این دنیا برویم و مورد غضب خداوند باشیم. بلکه جز کسانی باشیم که روزبه‌روز بیشتر و بیشتر با خودمان آشنا می‌شویم.
ممنونم که سکوت کردید و به صحبت‌های من گوش دادید.
تایپ و عکاس: مسافر ابوالفضل لژیون یکم
ویراستاری، نگارش متن و ارسال خبر: مسافر حسین لژیون دوم