پنجمین جلسه از دوره چهارم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی امیرکبیر، به استادی مسافر وحید، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر صمد با دستور جلسه «وادی سیزدهم: پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست» دوشنبه 6 بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان وحید هستم مسافر، ابتدا از آقا مجتبی نگهبان جلسه و استاد عزیزم آقا حامد تشکر میکنم که فرصت و اجازه خدمت به بنده دادند.
دستور جلسه در مورد وادی سیزدهم است؛ پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست. من هر روزه با این وادی سروکار دارم یعنی هر روز باید نقطه پایان بگذارم و دوباره خط دیگری را شروع کنم مثل روز اولی که یکی از دوستانم به من گفت: اگر میخواهی مصرفت را ترک کنی و درمان شوی به من زنگ بزن؛ که من در آن روز نقطه پایان اعتیاد را ثبت و مسیر کنگره را شروع کردم؛ همانطور که میدانیم فاصله یک فرد سالم با اعتیاد فقط یک دود میباشد و من هم با خارج شدن از مسیر، شاید نقطه پایان کنگره را بگذارم.
این وادی به من میگوید که باید همیشه حواسم باشد تا نقطهها را به بهترین شکل ترسیم کنم؛ همانطور که در جزوه جهانبینی گفته شده است که این نقطهها خطی را تشکیل میدهند که خط زندگی من است. من فکر میکنم که از روز اولی که به دنیا آمدهام، این نقطه گذاریها شروع شده است و تا زمانی که این دنیا را ترک میکنم این روند ادامه دارد.
وادی سوم و هفتم خیلی برای من تاثیرگذار بود؛ وادی سوم باعث شد متوجه بشوم که میتوانم در کنگره به درمان برسم و فهمیدم که ایمان این نیست که منتظر بمانم تا همه چیز آماده و مهیا بشود، ایمان یعنی من شروع به حرکت در مسیر کنم و بعد نتایج خوب اتفاق میافتند.
وادی هفتم میگوید که رمز و راز کشف حقیقت در 2 چیز است، یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت میکنیم. همیشه میگویند جوری زندگی کن که انگار آخرین روز زندگیَت است، من میتوانم برداشتهای مختلفی از این جمله داشته باشم؛ یک مدل برداشت این است که من چرا باید کار کنم؟ چرا فقط استراحت نکنم؟ چرا به کسی که بدهکارم قرضم را بپردازم؟ اما میتوانم با این دید نگاه کنم که آخرین روز زندگیم است؛ پس باید دیگر به کسی بدهکار نباشم و به نحوی زندگی کنم که فردا با نام نیک از من یاد شود.
صائب تبریزی میگویند:
عشق ما را پی کاری به جهان آورده است
ادب این است که مشغول تماشا نشویم
- تعداد بازدید از این مطلب :
34