هر اقدامی در کنگره در حقیقت کمکی به خودم است

مقاله‌ای به قلم راهنمای محترم مسافر حمید، لژیون بیست و سوم در رابطه با «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من»

مقدمه:
کنگره۶۰ نهادی است که با تلاش خدمتگزاران خود، محتوای آموزشی و درمانی را در اختیار عموم قرار می‌دهد تا راه‌گشایی باشد برای افزایش دانش جامعه در زمینه بیماری اعتیاد. دستور جلسه این هفته با عنوان «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» فرصتی است برای بازاندیشی در مسیر درمان و خدمت. 

اهمیت دستور جلسات هفتگی؛
در کنگره ۵۲ دستور جلسه‌ی هفتگی برگزار می‌شود که دو کارکرد اساسی دارند: 
- جلوگیری از فراموشی گذشته و یادآوری شرایط ورود به کنگره. 
- به‌روز شدن اطلاعات و ارتقای دانش اعضا. 

این دستور جلسه به‌ویژه جنبه هشدار دهنده دارد و ما را به تفکر و بازنگری در مسیرمان وامی‌دارد. 

من، مسافر حمید، با مصرف روزانه سه گرم هروئین، یک تا دو بسته سیگار و چهارده سال تخریب وارد کنگره شدم. در آن زمان هیچ پناه و امیدی نداشتم؛ نه خانواده‌ام به بازگشت من باور داشتند و نه خودم. اما کنگره راه‌کارهایی ارائه داد که غیرممکن‌ترین کار، یعنی درمان اعتیاد، به ساده‌ترین و لذت‌بخش‌ترین شکل ممکن شدنی گردید. 

در ادامه دریافتم که بزرگ‌ترین کمک کنگره به من تغییر نگرش و جهان‌بینی بود؛ نگاهی تازه به جهان درون و بیرون. این تغییر آن‌قدر عمیق بود که هیچ معیار و مقیاسی برای اندازه‌گیری آن وجود ندارد. 

پس از دریافت این کمک‌ها، به بخش نخست دستور جلسه اندیشیدم: کمک من به کنگره. با همین تفکر وارد سفر دوم شدم و از همان ابتدا در بخش O.T و سایت خدمت کردم. سپس در لژیون سردار شرکت نمودم و پس از دو سال خدمت در O.T، به جایگاه راهنمای تازه‌واردین رسیدم. پس از سه سال نیز در جایگاه راهنمای D.S.T خدمت را ادامه دادم. 

در ابتدا تصورم این بود که با خدمت کردن، جبران خدمات کنگره را می‌کنم. اما در عمل دریافتم که حتی اجازه خدمت کردن، خود بزرگ‌ترین کمک کنگره به من است. هر اقدامی که برای کنگره انجام می‌دادم، در حقیقت کمکی بود به رشد و تکامل خودم.

نتیجه‌گیری:
از زمانی که به این درک رسیدم، خدمت در کنگره برایم اولویت شد. هر جا توانستم کاری انجام دهم، با علاقه پذیرفتم؛ زیرا می‌دانستم این خدمت در اصل برای خودم است. 

امید آن داریم که خداوند ما را یاری کند تا از دست نیرومندترین دشمن خودمان، که همان جهل و ناآگاهی خودمان است، در امان باشیم و هر روز قوی‌تر از دیروز به مقابله با نیروهای منفی برویم و هر لحظه به عشق و محبت نزدیک‌تر شویم.

تهیه و تایپ: مسافر مهدی لژیون هشتم
تنظیم و ارسال: گروه سایت

نمایندگی خواجو