English Version
This Site Is Available In English

گروه خانواده- کمک کنگره‌۶۰ به من و مسئولیت من در برابر آن

گروه خانواده- کمک کنگره‌۶۰ به من و مسئولیت من در برابر آن

کمک من به کنگره و کمک کنگره به من
«نِسیان» به معنای فراموشی است و در اصطلاح قرآنی غالباً به غفلت از خداوند و بی‌اعتنایی به اوامر الهی اطلاق می‌شود. اگر فراموشی بر اثر سوء اختیار و از روی عمد باشد، انسان معذور نیست و مستحق عقاب خواهد بود. فراموش کردن خدا، فراموش کردن آخرت و فراموش کردن خود، از جمله فراموشی‌های زیان‌باری است که در قرآن مورد مذمت قرار گرفته است.

انسان موجودی فراموش‌کار است و بسیاری از وقایع، رویدادها و وضعیت‌های زندگی خود را در گذر زمان از یاد می‌برد. او فراموش می‌کند که در گذشته در چه جایگاهی قرار داشته و امروز در چه جایگاهی ایستاده است. فراموش می‌کند که چه حس‌هایی را تجربه می‌کرده و اکنون چه احساساتی را در وجود خود لمس می‌کند و گاهی نیز از یاد می‌برد که چه کسانی و چه مکان‌هایی در سخت‌ترین شرایط زندگی به او کمک کرده‌اند.
هرچند فراموشی می‌تواند هم نتایج مثبت داشته باشد و هم منفی؛ گاهی فراموش کردن برخی رنج‌ها و تلخی‌ها برای ادامه مسیر زندگی مفید است، اما در مواردی نیز همین فراموشی می‌تواند بسیار مخرب و خطرناک باشد.

هدف از بیان این مقدمه آن است که اگر من در کنگره ۶۰ فراموش کنم در گذشته از طریق این مکان مقدس چه کمک‌هایی دریافت کرده‌ام و به واسطه آن‌ها چه تغییرات و جایگاه‌های درونی را تجربه کرده‌ام، این فراموشی می‌تواند ادامه مسیر مرا با خطر جدی مواجه کند. از آنجایی که انسان در مسیر تکاملی خود همواره بر سر دو راهی‌ها قرار می‌گیرد و نیازمند انتخاب و تشخیص درست است، گرفتار شدن در این حس مخرب، قطعاً او را به سمت سقوط و سرگردانی سوق خواهد داد.

اولین و مهم‌ترین کمک کنگره ۶۰ به من، کمک علمی است. کنگره ۶۰ صورت‌مسئله اعتیاد را به‌درستی به ما می‌آموزد و با استفاده از این علم، مفهوم واقعی اعتیاد را درک می‌کنیم. می‌آموزیم که اعتیاد چیست و مصرف‌کننده مواد مخدر در چه جایگاهی قرار دارد. کنگره ۶۰ با دانش خود، چگونگی درمان اعتیاد را آموزش می‌دهد؛ دانشی که نمونه آن در هیچ کجای دنیا وجود ندارد و راهی روشن و عملی برای درمان ارائه می‌کند.

از زاویه‌ای دیگر، تمام امکانات مادی کنگره ۶۰ از قبیل ساختمان، فضا، میز، صندلی، میکروفن، پذیرایی، امکانات ورزشی و ده‌ها عامل مادی دیگر فراهم شده است تا منِ مصرف‌کننده در نهایت آرامش و آسایش در کلاس‌ها حضور پیدا کنم و به رهایی برسم. آیا تا به حال با خود اندیشیده‌ام که اگر قرار بود این امکانات را به‌صورت شخصی و خصوصی فراهم کنم، چه هزینه سنگینی باید پرداخت می‌کردم؟

آیا تا به حال فکر کرده‌ایم که مسئولیت اداره و هدایت کنگره‌۶۰ به عهده چه کسی است؟ مهندس دژاکام؛ او کسی است که وقت خودشان را صرف رهایی ما و شما و دیگران از دام اعتیاد کرده‌اند. زندگی‌شان صرف رساندن پیام رهایی از دام اعتیاد با روش و متد صحیح به جهانیان شده است؛ این پیام که اعتیاد درمان دارد و درمان آن قطعی است.

او همه ما را دوست دارد، به همه ما عشق می‌ورزد، بیشتر از خود ما. از موفقیت و شادی ما شاد می‌شود و با غم و اندوه ما غمگین می‌شود. مطمئن باشید هیچ‌کدام از ما را در هیچ حالی فراموش نمی‌کند. چنین مسئول و نگهبان و یا به قول دیگران، چنین رئیسی را در کجا می‌توان پیدا کرد؟ آیا تا به حال فکر کرده‌ایم؟

این فهرست طولانی از انواع کمک‌ها به‌صورت رایگان در اختیار ما قرار می‌گیرد تا به رهایی برسیم، تا اعتیاد را درمان کنیم، تا خودمان را بشناسیم و سری در سرها پیدا کنیم؛ تا بگوییم من هم هستم. حال در ازای این همه دریافت سودمند، وظیفه من چیست؟
بر اساس علم فیزیک، انرژی از بین نمی‌رود بلکه از صورتی به صورت دیگر تبدیل می‌شود. قانون پایستگی انرژی می‌گوید که مقدار انرژی در یک سیستم تک‌افتاده (ایزوله، منزوی) ثابت می‌ماند. پیامد این قانون این است که انرژی از بین نمی‌رود و به وجود نمی‌آید، تنها از شکلی به شکل دیگر تبدیل می‌شود؛ مثلاً انرژی جنبشی به انرژی گرمایی تبدیل می‌شود.
این در مورد انرژی ثابت است. حال نگاهی می‌اندازیم به تاریخچه فعالیت کنگره‌۶۰ در سال‌های متمادی؛ آیا کنگره در این سال‌ها از پیشرفت دور بوده است یا به ارتقا رسیده است؟

امروز ما شاهد بیش از صدها هزار رهایی توسط این سازمان مردم‌نهاد و درمان از طریق متد DST هستیم. کنگره‌۶۰ نه‌تنها در درمان اعتیاد موفق بوده است، بلکه در درمان بسیاری از بیماری‌های روانی و سایکوسوماتیک و همچنین درمان انواع بیماری‌ها مانند کولیت اولسراتیو، نازایی و سرطان سینه در زنان نیز موفق بوده است. بنابراین این روند نشانه آن است که دریافت و پرداخت انرژی در این مکان به‌درستی انجام شده و سیستم روزبه‌روز در حال ارتقای چشمگیری می‌باشد.

خدای خودم را شاکرم که به واسطه مسافرم در این مکان مقدس قرار گرفتم؛ البته مقدس بودن از این حیث که درمان بیماری اعتیاد در این مکان انجام می‌شود و بسیاری از خانواده‌ها طعم شیرین رهایی را تجربه می‌کنند و به آرامش و آسایش می‌رسند.
حال این سؤال پیش می‌آید که در فضای دریافت این مسئله ارزشمند، من چه بهایی را می‌توانم پرداخت کنم؟ قطعاً اگر بالاترین بها را هم در ذهن خودم متصور شوم، باز هم نمی‌تواند جبران‌کننده باشد و هیچ بهایی قابل مقایسه با درمان اعتیاد و رسیدن به حال خوش من و قرار گرفتن در بهشت درونی‌ام نیست.

البته این موضوع را باید یادآور شویم که چرخ کنگره‌۶۰ هیچ زمانی از حرکت باز نخواهد ایستاد. اگر ما خدمت نکنیم، مطمئن باشیم دیگرانی خواهند آمد و پرچم را خواهند برافراشت. فکر نکنیم که اگر خدمت می‌کنیم سر کنگره منت گذاشته‌ایم؛ خیر. خداوند لیاقت و اجازه خدمت به بندگانش را به هر کسی نمی‌دهد.

اگر این لیاقت و اجازه به ما داده شده است، این خداوند است که سر ما منت گذاشته است تا بتوانیم خدمت کنیم؛ زیرا نتیجه خدمت چندین برابر به خود ما برمی‌گردد و این ما هستیم که منتفع می‌شویم. اگر خدمت می‌کنیم، این خدمت قبل از هر چیز برای خودمان و کمک به خودمان است.

در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» جمله بسیار مهمی وجود دارد از قول سردار با این مضمون که باید بدانیم ما همه برای خدمت و آموزش پا به حیات نهاده‌ایم؛ ابتدا آموزش، سپس خدمت درست انجام بدهیم. در این راه بسیار وقت لازم است. امیدوارم درباره این دستور جلسه به‌درستی تفکر کنم و همیشه یادآور شوم در هر جایگاه خدمتی که هستم، از چه تاریکی‌هایی عبور کرده‌ام و چه مراحلی را پشت سر گذاشته‌ام تا امروز به این آرامش و آسایش برسم.

منبع: سی‌دی‌های آقای مهندس و آموزه‌های کنگره۶۰
نویسنده: راهنما همسفر سمانه (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر مرضیه راهنمای تازه‌واردین
عکس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اندیشه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .