English Version
This Site Is Available In English

همسفر بال پرواز مسافر است

همسفر بال پرواز مسافر است

جلسه چهاردهم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ ویژه جشن همسفر نمایندگی‌ امین‌ قم به‌ استادی راهنما همسفر ثریا، نگهبانی همسفر اعظم و دبیری همسفر نرگس با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از ایجنت، گروه مرزبانی، نگهبان و دبیر جلسه تشکر می‌کنم که به من اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. این جشن با شکوه را خدمت آقای مهندس، خانم آنی بزرگ، خانم آنی کماندار، خانم شانی، استاد امین و تمام همسفران آقا و خانم تبریک عرض می‌کنم. اگر بخواهم در مورد تاریخچه ورود همسفران به کنگره۶۰ توضیح دهم در اوایل جلسات با حضور تعداد کمی از مسافران تشکیل می‌شد و خانواده‌هایی که مسافران خود را به کنگره می‌آوردند باعث ایجاد ازدحام در کوچه می‌شدند و این موضوع باعث شد که آقای مهندس با تفکر خود مکانی را برای همسفران مهیا کنند و آموزش‌هایی که در اختیار مسافران قرار داده می‌شد به همسفران نیز ارائه شود.

از نظر علم کنگره۶۰ بیماری اعتیاد یعنی جایگزینی مزمن موادمخدر خارجی به جای مواد‌‌مخدر طبیعی جسم که در این فرآیند جسم، روان و جهان‌بینی فرد مصرف‌کننده از تعادل خارج شده است و در قسمت سیستم‌ایکس و روان تخریب به‌ وجود آمده است. علائمی مثل افسردگی، گوشه‌گیری، عدم میل به زندگی در فرد ظاهر شده و در قسمت جهان‌بینی و تفکرات، تغییرات ایجاد می‌شود در نتیجه نوع خاصی از نگرش در فرد مصرف‌کننده به وجود می‌آید که به آن جهان‌بینی افیونی می‌گوییم. شخص دائماً در افکار منفی خود سیر می‌کند و تمام افراد جامعه، خانواده‌ و حتی خداوند را مقصر اصلی مصرف‌کننده شدن خود می‌داند و دلیل اعتیاد خود را به خاطر مشکلاتی می‌داند که دیگران برای او به وجود آورده‌اند، خود را یک فرد مظلوم جلوه می‌دهد و فکر می‌کند تا زمانی که دیگران بسیج نشوند و مشکلات او را حل نکنند قادر به درمان اعتیاد خود نیست. این‌‌ موارد نمونه‌هایی از تفکرات غلط و جهان‌بینی یک فرد مصرف‌کننده است.

حال ممکن است برای ما سؤال پیش آید که چه زمانی فرد مصرف‌کننده می‌تواند به درمان برسد؟ فرد تا زمانی که نخواهد هیچ شخصی نمی‌تواند به او در مسیر درمان کمک کند؛ اما زمانی که خواهان رسیدن به رهایی باشد با متد DST و داروی اپیوم در یک مقطع زمانی حداقل 10 ماه به درمان می‌رسد، حال سؤال برای ما پیش می‌آید که آیا انسان‌های دیگر می‌توانند در این مسیر به شخص مصرف‌کننده کمک کنند؟ اعتیاد درمانگر ندارد، درمانگر تنها شخص مصرف‌کننده است؛ یعنی بیشترین بار مسئولیت به دوش خود اوست؛ اما افرادی از اقوام نزدیک او می‌توانند در این مسیر او را همراهی کنند که به این افراد همسفر گفته می‌شود.

جایگاه همسفر در کنگره۶۰ به چه معناست و چه نقشی بر عهده اوست؟ کسی که مسافر را در این مسیر همراهی می‌کند در واقع بال پرواز مسافرش است. او نمی‌تواند مدام مسافر خود را چک کند، بعضی از همسفرها مثل یک بازرس عمل می‌کنند و دائماً دوربین را به سمت مسافر خود زوم می‌کنند و کوچک‌ترین حرکت‌های او را از زاویه منفی نگاه می‌کنند، ساعت خواب، تغییر رنگ چهره او را با دید منفی ارزیابی کرده و مدام مسافر خود را قضاوت می‌کنند و برای او حکم صادر می‌کنند. همه این‌ موارد به این دلیل است که به مسافر اعتماد ندارد.

اعتماد یکی از اصلی‌ترین و اساسی‌ترین عواملی است که می‌تواند رابطه درست و صحیح یک همسفر با مسافر را تشکیل دهد. زمانی که به مسافر اعتماد می‌کنیم مسافر می‌تواند این مسیر را با تمام توان و تلاش خودش با موفقیت سپری کند؛ اما وقتی که مسافر در فضای بی‌ اعتمادی قرار می‌گیر‌د شاید این مسیر را طی کند طبیعی است که حس و انگیزه لازم در آن به وجود نیاید. وقتی که من می‌پذیرم همسفر شخصی باشم که قرار است از این تاریکی خارج شود؛ بنابراین باید بدانم که سفرش را از یک یخبندان و جاده لغزنده با ماشین فرسوده آغاز کرده است.

به‌عنوان همسفر من هم باید تخریب‌های اعتیاد را بدانم و در این شرایط به او اعتماد کنم و آرامش را برایش فراهم کنم. مرهمی بر دردهایش باشم، نه نمک بر زخم‌هایش؛ باید بدانم که در این مسیر تخریب‌هایی هم به من وارد شده است و من هم برای رسیدن به تعادل نیاز به آموزش دارم؛ چرا که ترکش‌های اعتیاد در زمان مصرف مواد‌مخدر مسافرم به من هم اصابت کرده است. من در کنار نقش همسفر بودن نوعی مسافر هم هستم و سفر خودم را از ترس به شجاعت، از تاریکی به روشنایی، از جهل به دانایی و از ناامیدی به امیدواری‌ شروع کرده‌ام؛ پس مسئولیت من خیلی حساس‌تر و سنگین‌تر از مسئولیت مسافرم است.

در کنگره‌۶۰ به مسئله شکرگزاری این‌گونه نگاه می‌کنیم که وقتی می‌خواهیم از خالق خودمان تشکر کنیم؛ باید اول از مخلوق خداوند تشکر کنیم؛ چرا‌ که خداوند از طریق انسان‌ها به ما کمک می‌کند. هفته همسفر هر سال در دستور‌ جلسه سالانه قرار داده شده است تا مسافرها از حمایت و پشتیبانی همسفران خودشان به نحو‌ احسنت قدردانی و تشکر کنند. قدردانی فقط به لفظ و سخن نیست، بلکه باید در عمل هم ثابت شود. من همسفری بودم که 5 سال مسافر در کنگره‌‌۶۰ نداشتم و هر سال آرزوی من این بود که جشن همسفر مسافرم در کنار من حضور داشته باشد و وقتی که اسم لژیون من صدا زده می‌شود من تنها نباشم و جا دارد که از ایشان تشکر کنم، با اینکه آموزش ندیده بود و خودش کنگره نمی‌آمد هر سال جشن همسفر در کنارم حضور داشت. ان‌شاءالله که سفر ویلیام را آغاز کند و با موفقیت به پایان برساند؛ امیدوارم که در کنار هم جشن خیلی خوبی برگزار کنیم.

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر محمد
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر بهاره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امین قم

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .