اعتیاد یک مسیری برای تکامل همسفران

جلسه دوازدهم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی مسافران و همسفران کنگره60 ویژه جشن همسفر نمایندگی ستارخان به استادی ایجنت همسفر اعظم، نگهبانی راهنما همسفر مرضیه و دبیری راهنما همسفر مریم با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز چهارشنبه 10 دی‌ماه 1404 ساعت 17:00 آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا وظیفه خود می‌دانم تشکر کنم از بنیان کنگره60 آقای مهندس و خانواده محترمشان که اگر از خودگذشتگی این خانواده نبود، هیچ‌ کدام از ما در این جایگاه و این مکان حضور نداشتیم. هفته همسفر را خدمت تمامی همسفران کنگره60 تبریک عرض می‌کنم و از گروه مرزبانی و ایجنت مسافران و گروه مرزبانی همسفران آقا و خانم هم تشکر می‌کنم که این جشن پرشکوه را تدارک دیدند.

دستور جلسه این هفته در مورد همسفر است که همسفر از دو واژه هم و سفر تشکیل شده و به‌معنی همراه است؛ اما چه نوع سفری؟ سفری از ظلمت به نور، از نادانی به دانایی، از ترس به شجاعت و از کفر به ایمان. این‌ها کلماتی هستند که بارها و بارها در کنگره می‌شنویم؛ ولی وقتی‌که عمیقاً به آن نگاه می‌کنیم می‌بینیم این سفری که هر کدام از ما انجام دادیم که مسافر با حضورش در این سفر و من همسفر که در کنارش قرار می‌گیرم، چه دلیلی می‌تواند داشته باشد؟

در کتاب خدا آمده‌ است که من از وجود خودم در بنده‌ام دمیده‌ام و آن چیزی که خداوند در وجود تک‌تک ما دمید، عشق و محبت بود که از ذات مقدسش در وجود ما دمید تا آن انشعاب اصلی شکل گرفت و ما روی این کره خاکی تمرین می‌کنیم که چه‌طور می‌توانیم دوباره به آنجایی که انشعاب یافته‌ایم برگردیم؟ شاید همان سفری باشد که هر کدام از ما انجام می‌دهیم.

مسافری که تاریکی را در دوران مصرفش با تمام وجودش حس کرده و یک همسفری که ترس را تجربه کرده، بی‌مهری دیده، به او بی‌توجهی شده و مورد قضاوت و تهمت قرار گرفته و در دوران مصرف مسافر هر روز تصور می‌کرده که قید زندگی را بزند و برود؛ ولی حالا به هر دلیلی طبق مثلث خواست، تقدیر و فرمان الهی مسیرش به کنگره باز شده است. مسافران در کنگره حضور پیدا کردند و بعضی از همسفران زودتر از مسافرانشان پایشان به کنگره باز شد.

کنگره60، یک فرق نگاهی به ما داد که یک معتاد یا مصرف‌کننده عنوان مسافر به‌خود گرفت و ما هم که همراهشان بودیم، همسفر شدیم. همسفران وقتی‌که وارد کنگره می‌شوند سراسر وجودشان را ترس فراگرفته است؛ ترس از دست دادن زندگی و عزیزانشان یا به‌قدری ناامید هستند که مثل کوه یخ می‌مانند به‌طوری که هیچ نوری در وجود این افراد نیست یا این‌که انکار می‌کنند و با منیت بالا می‌آیند که به مسافر بگویند: من آمده‌ام که نگویی همراه نشدم؛ به‌عبارتی با مثلث جهالت وارد کنگره می‌شوند. چرا جهالت؟

چون هیچ تعریفی از اعتیاد نمی‌دانند؛ همان‌طور که یک مصرف‌کننده اصلاً نمی‌دانست که برای چه مصرف می‌کند و چرا نمی‌تواند کنار بگذارد؟ در کنگره متوجه شد که سیستم ایکس او دچار مشکل شده است. در جریان آموزش قرار می‌گیرد و این موضوع را می‌پذیرد. همسفر نیز وقتی وارد کنگره می‌شود یکی دوماه که می‌گذرد، یاد می‌گیرد و به آرامی یخ او باز می‌شود که ماجرا از چه قرار است. همسفر از ترس شروع به تفکر می‌کند، از آن منیت به‌طرف آموزش حرکت می‌کند، فرمان‌بردار می‌شود و از آن ناامیدی به امید می‌رسد. حرکت می‌کند، سی‌دی می‌نویسد، مشارکت می‌کند و حال خودش و مسافرش خوب می‌شود.

طبق فرمایش استاد سردار: غم بزرگ، انسان را یا به بالاترین درجه و صعود یا به پایین‌ترین درجه نزول می‌رساند. اعتیاد چیزی بود که توانست مسافران و همسفرانی که ماندگار شده و آموزش گرفتند را به بالاترین درجه برساند؛ یعنی اعتیاد یک مسیری برای تکامل همسفران و مسافران شده‌است. این تکامل فقط مختص کسانی است که در کنگره می‌مانند و آموزش می‌گیرند، اجرایی کرده و خدمت می‌کنند و به آن عشقی که ابتدای صحبتم گفتم می‌رسند؛ همان عشقی که از وجود خداوند نشأت گرفته بود و به جایی می‌رسند که حتی با دیدن نم‌نم باران و جوانه‌های کوچک عشق می‌ورزند و شاد می‌شوند؛ به‌دلیل این‌که معنای عشق و محبت را متوجه می‌شوند.

حالا چرا این هفته این‌قدر ارزش‌گذاری و جزء دستور جلسات شده‌ است؟ همان‌طور که دکتر امین هم گفتند: نمایندگی‌‌ می‌تواند قوی باشد که همسفرانش حضور قوی و پررنگ داشته باشند، آموزش بگیرند و خدمت کنند. من از مسافرانی تشکر می‌کنم که پشتوانه همسفرشان هستند تا همسفر بتواند خدمتش را به‌درستی انجام دهد. همسفران به کنگره لطافت و شادابی می‌بخشند. این هفته را به تک‌تک همسفران کنگره60 تبریک عرض می‌کنم. آن همسفرانی هم که بدون مسافر در کنگره حضور دارند، مطمئن باشند که در این هفته پاداش خودشان را به بهترین شکل ممکن از نیروهای الهی دریافت خواهند کرد. نکته دیگر این‌که تنها موضوعی که در کنگره60 توانسته تعاریفی، مثل ماندن و خدمت کردن را برای ما معنا کند، همان واژه محبت است که در ابتدای نوشتار استاد می‌خوانیم: «تنها پیوند محبت ما را به‌هم متصل نگاه خواهد داشت».

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

مرزبان کشیک: همسفر مهدیه
عکاسان: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دهم) و راهنمای ویلیام همسفر گندم (نگهبان سایت)
تایپیست: راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم)
ارسال: راهنمای ویلیام همسفر گندم رهجوی راهنما همسفر شهناز (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ستارخان