گروه خانواده_ صبر مسیر رشد همسفر

مشارکت همسفران نمایندگی اندیشه در مورد دستورجلسه «هفته‌ی همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران»

همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول):

هفته‌ی همسفر فرصتی شد تا دوباره به خودمان و مسیر سفر عزیزانمان نگاه کنیم. وقتی ما همسفر هستیم، صبر و عشق ما نقش بسیار مهمی دارد.ممکن است بعضی روزها با سختی‌ها و چالش‌های زیادی روبه‌رو شویم؛ اما هر قدمی که با آگاهی و آرامش برمی‌داریم، نه‌تنها به خودمان، بلکه به عزیزانمان نیز کمک می‌کند.

در این هفته یاد گرفتم که صبر یعنی درک مسیر و نترسیدن از سختی‌ها، نه فقط تحمل کردن. تلاش ما، حتی اگر به نتیجه‌ی فوری نرسد، باز هم ارزشمند و اثرگذار است.پس با عشق و آرامش ادامه بدهیم، به خودمان و یکدیگر فرصت بدهیم و اجازه بدهیم رشد کنیم.

همسفر زهرا (ب) رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم):

من هیچ‌چیز نمی‌دانم؛ انسان همیشه باید علم و دانش خود را ارتقا دهد؛ زیرا جهانی بزرگ و پر از ماجرا پیشِ رو دارد. من در مسیری بسیار زیبا و بی‌انتها قدم برداشته‌ام؛ مسیری سرشار از آگاهی، علم و دانش.

در این مسیر، کسی مرا همراهی می‌کند که به او مسافر می‌گویند؛ مسیری دونفره با نظم و قوانین خاص خود. راه به دو نیم تقسیم می‌شود و هرکدام مسیر خود را طی می‌کنیم تا به آگاهی کامل برسیم، سپس در ادامه‌ی راه دست یکدیگر را بگیریم و مسیر را به‌خوبی ادامه دهیم.

به نظر من، مشارکت همین حس است؛ این‌که بدانی هر قدم کوچک من و مسافرم، بخشی از آن وسعت عظیم مشترک‌مان خواهد بود. در این اتحاد، احساس می‌کنی هیچ تلاشی بیهوده نیست.
خداوندا، سپاسگزارم که در این راه مرا یاری می‌کنی.

هسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول):

ترس از آینده، انسان را به ناامیدی و ویرانی می‌کشاند. تنها کسی می‌تواند از آینده نترسد که به خداوند توکل کند. اگر انسان از بیرون کره‌ی زمین به زندگی نگاه کند، ترس تمام وجودش را فرا می‌گیرد؛ اما با توکل به خداوند، در همین زمین می‌تواند به زندگی ادامه دهد.

حس، تمام موجودات هستی را در بر می‌گیرد. در هستی چیزی وجود ندارد که فاقد حس باشد؛ اگر حس نبود، محبتی جاری نمی‌شد و همه یکدیگر را رها می‌کردند.

انسان تا آخر عمر و حتی پس از مرگ نیز دارای حس است. اگر حس وجود نداشت، هیچ حرکتی انجام نمی‌شد. انسان علاوه بر حواس پنج‌گانه، نسبت به فرزند، همسر، پدر و مادر و دیگران نیز دارای حس است.
انسان‌ها در این دنیا مسافرند، سفری از تولد تا مرگ، از ازل تا ابد. کسانی که در کنار ما هستند، همسفران این سفرند و همسفر در کنگره نیز همین معنا را دارد.

همسفر در کنگره باید به دانش و آگاهی برسد تا بتواند به مسافر خود کمک کند. او باید حس خود را به تعادل و خوبی برساند تا حال مسافر نیز خوب شود. این حس خوب است که ما را با دیگران همسفر می‌کند. مسافر و همسفر باید حس مشترک داشته باشند و در کنگره۶۰ نیز بر پایه‌ی همین حس است که همسفر انتخاب می‌شود تا بتواند به مسافر خود کمک و یاری برساند.​

همسفر نازنین رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول):

من همسفر هستم و وقتی عنوان «همسفر» را می‌پذیریم، مسئولیت‌های زیادی را بر عهده می‌گیریم. یکی از مهم‌ترین نقش‌های همسفر، همراهی همیشگی با مسافر است، در کنار او بودن، صبور بودن و اعتماد داشتن. اعتماد، یکی از ارکان اساسی برای شکل‌گیری یک رابطه‌ی سالم و سازنده میان مسافر و همسفر است.همسفر باید بتواند مسافر خود را نسبت به گذشته‌اش ببخشد و از صمیم قلب به او محبت و عشق بورزد.

حضور و حمایت همسفر می‌تواند موجب تقویت اعتمادبه‌نفس مسافر و ایجاد آرامش و قوت قلب در او شود.البته این نقش زمانی به‌درستی ایفا می‌شود که همسفر آموزش‌های لازم را دریافت کرده باشد و با تخریب‌های ناشی از اعتیاد آشنا باشد تا بتواند به‌درستی مرهمی برای دردهای مسافر خود باشد.

همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول):

مصرف مواد مخدر و اعتیاد، مشکلی بود که سال‌ها دست از زندگی ما برنمی‌داشت؛ یا مواد به دنبال مسافر من بود یا مسافر من به دنبال مواد. در هر صورت، اعتیاد برای ما چیزی جز ناامیدی، تخریب، درگیری، از دست دادن مادیات و مهم‌تر از همه تخریب جسم مسافرم و دوری از عزیزانمان نداشت.

اما خداوند با محبت همیشگی خود، لطفش را شامل حال ما کرد و اجازه داد از تاریکی اعتیادی که سراسر زندگی‌مان را فرا گرفته بود، به سمت نور حرکت کنیم. وصف این تغییرات به زبان نمی‌آید؛ اما با ورود به کنگره۶۰ آن را با تمام وجود در قلبمان حس کردیم؛ حسی که بسیاری از مسافران و همسفران دیگر نیز آن را تجربه کرده‌اند.

من تنها این را می‌دانم که راه درمان اعتیاد برای ما، کنگره۶۰ بوده است. پیش از آمدن به کنگره، مراکز ترک اعتیاد بسیاری را تجربه کردیم تا مسافرم هرچه زودتر خوب شود؛ اما حالش نه‌تنها بهتر نشد، بلکه هر روز بیشتر در باتلاق اعتیاد فرو می‌رفت.

با ورود به کنگره۶۰ که به همت جناب مهندس دژاکام بنیان نهاده شد و با کمک راهنمایان، کمک‌راهنمایان و همه کسانی که از دل و بدون چشم‌داشت خدمت می‌کنند، حال مسافرم روزبه‌روز بهتر شد و امروز طعم آرامش را در زندگی‌مان احساس می‌کنیم.
از جناب مهندس دژاکام، راهنمایان عزیز و همه کسانی که در این مسیر دست ما را گرفتند، صمیمانه سپاسگزارم.

عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول)
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی اندیشه