English Version
This Site Is Available In English

از قطره به اقیانوس

از قطره به اقیانوس

جلسه چهاردهم از دوره اول لژیون سردار کنگره ۶۰ نمایندگی بندرعباس، با استادی مرزبان محترم مسافر عیسی، نگهبانی مسافر عنایت و دبیری مسافر حمید با دستور جلسه "وادی یازدهم: چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان، همه به بحر و اقیانوس می‌رسند" در روز یکشنبه 30 آذر ماه 1404 ساعت 16:00 آغاز  به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان عیسی هستم یک مسافر. در ابتدا از نگهبان جلسه تشکر می‌کنم که این فرصت خدمت را در اختیار بنده قرار دادند. دستور جلسه وادی یازدهم با عنوان «چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان، همه به بحر و اقیانوس می‌رسند» یک تمثیل عمیق و راهگشا برای مسیر حرکت انسان از تاریکی به روشنایی.

این وادی ما را به تفکر درباره مسیر، منبع و مقصد دعوت می‌کند.
در این تمثیل، هر چشمه جوشان نیازمند منبعی در بالادست است و این چشمه‌ها با پیوستن به یکدیگر، رودهای خروشان را شکل می‌دهند که در نهایت به دریا و اقیانوس می‌رسند. در ساختار کنگره ۶۰ نیز این منبع بالادستی، آموزش‌های صحیح و هدایت‌های بنیان‌گذار کنگره و ساختار منسجم آن است که از بالاترین سطح تا پایین‌ترین جایگاه، این جریان را زنده و پویا نگه می‌دارد.

رودهای خروشان در این وادی، تمثیلی از خود کنگره ۶۰ است. کنگره در آغاز مسیر خود با موانع، سختی‌ها و چالش‌های فراوانی روبه‌رو بوده و همانند رودخانه‌ای که از میان دره‌ها و کوه‌ها عبور می‌کند، این مسیر پر فراز و نشیب را طی کرده تا امروز به جایگاه کنونی خود برسد. این حرکت مستمر و پویا، حاصل صبر، استقامت و پایبندی به اصول بوده است.

اگر قرار باشد ما نیز به چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان تبدیل شویم، یعنی رشد هم‌زمان در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی. تنها با حرکت متعادل و هم‌زمان در این سه بخش است که انسان می‌تواند به پویایی، اثرگذاری و جوشش برسد.

افرادی که به چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان تبدیل می‌شوند، تنها به رشد فردی اکتفا نمی‌کنند، بلکه دیگران را نیز با خود همراه می‌سازند. نجات یک انسان، به‌معنای نجات یک جامعه است و این همان رسالتی است که در کنگره ۶۰ محقق شده و با تلاش جمعی خدمتگزاران، راهنمایان، مرزبانان و اعضا، انسان‌های بسیاری از تاریکی به روشنایی هدایت شده‌اند.

رسیدن به دریا در این وادی، به معنای بهره‌برداری درست از حیات و هستی است؛ یعنی رسیدن به مرحله‌ای که انسان بتواند با عشق، محبت و مسئولیت‌پذیری در جهان زندگی کند. زمانی که ما به انسان‌ها محبت می‌کنیم و به هستی عشق می‌ورزیم، این جریان به‌صورت متقابل به ما بازمی‌گردد. امید است خداوند به همه ما توفیق دهد تا با حرکت در این مسیر، به چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان تبدیل شویم و گامی هرچند کوچک در مسیر خدمت و رشد در کنگره ۶۰ برداریم.

تایپ، ویراستاری، عکس و ارسال: مسافر سجاد رهجوی راهنما مسافر علیرضا

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .