سپاس از راهبری که نور را به زندگی ما بازگرداند

جلسه دوازدهم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دانیال اهواز به استادی اسیستانت همسفر شهلا، نگهبانی پهلوان همسفر مهوش و دبیری دنور همسفر فاطمه با دستور جلسه «بنیان کنگره60» روز دوشنبه ۱۷ آذرماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۱۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

تشکر می‌کنم از عزیزانی که به من فرصت دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم. تبریک می‌گویم هفته‌ بنیان را خدمت آقای مهندس و خانواده‌ محترم ایشان که اگر نبودند و اگر آن اتفاق بزرگ در ۱۵ آذرماه سال ۱۳۷۶ شکل نمی‌گرفت، امروز هیچ‌ کدام از ما به این شکل در اینجا حضور نداشتیم. به خانواده‌ بزرگ کنگره۶۰ تبریک می‌گویم؛ از بابت این حضور، از بابت این فرصتی که در اختیار ماست تا حال خوب داشته باشیم و بتوانیم خدمت کنیم و حال خوبی را که نصیب ما شده است به دیگران نیز انتقال دهیم. از این بابت خداوند را سپاسگزارم. دستور جلسه‌ این هفته لژیون سردار هفته‌ بنیان است. همه‌ ما شاید بهتر از هر کسی در بیرون از این درها بدانیم و درک کنیم که سال‌ها افراد به دنبال راه درمان اعتیاد بودند و نمی‌یافتند. هرچه صحبت بود و هر چه تعداد روشی که وجود داشت، همه درباره‌ ترک کردن بود؛ اینکه شخص را ببرند و سم‌زدایی کنند، به کمپ ببرند، خون او را عوض کنند، ابالفضل‌درمانی کنند و بسیاری از روش‌های مرسوم دیگر و ما به‌ خوبی می‌دانیم که هیچ‌کدام از این روش‌ها سرانجام خوبی نداشتند. به قول آقای مهندس: شخصی بعد از ۲۰ سال برای ترک آمده بود و آقای مهندس به او گفتند: «تو ۲۰ سال خماری کشیده‌ای.» واقعا همین‌طور است. من خودم به چشم دیدم که مسافرم بارها می‌خواست درمان شود و همان‌طور که در بیرون می‌گفتند، فقط کافی بود اراده کند! مسافرم همان اراده‌ای را که می‌گفتند داشت؛ دو، سه ماه ترک می‌کرد اما بازگشت اتفاق می‌افتاد، چون جسم او پاسخگو نبود، چون صورت‌ مسئله پیدا نشده بود.

آقای مهندس در بهمن‌ماه ۱۳۷۵ حرکتی را آغاز کردند و از ماه مبارک رمضان الهام گرفتند؛ مواد مخدر مصرفی خود را نظم دادند تا در نهایت در ۱۵ آذرماه ۱۳۷۶ به درمان و رهایی رسیدند. به قول خودشان در پایان کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، این اتفاق «باوری در ناباوری» بود؛ برای خودشان، خانواده‌شان و برای ما نیز همین تجربه در روز رهایی تکرار می‌شود. با خود می‌پرسیم: آیا همه‌ چیز تمام شد؟ آیا واقعاً به همین راحتی بود؟ این فقط در کنگره۶۰ و با روش DST و داروی OT امکان‌پذیر بوده و انجام شده است. ما اینجا هستیم تا این صدای رهایی را به تمامی اعضای کنگره۶۰ و همه‌ کسانی که می‌گویند درمان وجود ندارد و مصرف‌کننده باید تا آخر عمر در اعتیاد بماند منتقل کنیم؛ اما در کنگره۶۰ آقای مهندس ثابت کردند که با روش DST می‌توان فرد را با هر میزان مصرف و هر سال تخریب، به درمان، رهایی و حال خوش رساند. بنیان یعنی ریشه و ریشه‌ این درخت، ریشه‌ سیستم کنگره۶۰ را که نگاه می‌کنیم می‌بینیم که آقای مهندس هستند و می‌بینیم این ریشه چه‌قدر قوی‌ است؛ برای هر موضوعی در این سیستم تفکر شده است. همین لژیون سرداری که امروز در آن نشسته‌ایم و هر ماه در تمام شعب کنگره۶۰ برگزار می‌شود، حاصل سال‌ها اندیشه است. در سی‌دی اخیر آقای مهندس فرمودند: شخصی در ورزش خواسته بودند ۲۰ میلیون تومان به ایشان بدهند و ایشان قبول نکردند. گفتند اگر آن ۲۰ میلیون را می‌گرفتیم، امروز این ساختمان‌ها و مکان‌هایی که به نام کنگره۶۰ و با پول خود اعضاء خریداری شده‌اند وجود نداشت. همین گل‌ریزان ماه گذشته با چه شکوهی برگزار شد؛ افراد با جان و دل و با هرآنچه داشتند در سبد بخشش گذاشتند و مشارکت خود را به حداکثر رساندند تا سهمی در رهایی‌ها داشته باشند.

در کنگره۶۰ پرونده‌ درمان اعتیاد سال‌هاست بسته شده و اکنون سخن از درمان بیماری‌هایی‌ست که هیچ درمانی در بیرون از کنگره و حتی در دنیا ندارند؛ مانند ام‌اس، صرع، سرطان و بسیاری از بیماری‌های دیگر. در بسیاری از خانواده‌ها به دلیل تغذیه‌ نامناسب، شیوه‌ زندگی جدید و مسائل مختلف، افراد به انواع بیماری‌ها مبتلا هستند و تنها درمان ممکن، درمان نگه‌دارنده است؛ اما آقای مهندس با مقالات و تحقیقات خود به دنبال درمان کامل این بیماری‌ها هستند؛ همان‌طور که یک فرد مصرف‌کننده درمان می‌شود و می‌تواند حتی در مزرعه‌ خشخاش کار کند و وسوسه نشود؛ پس ما این موضوع را درک کرده‌ایم. می‌دانیم اگر در اینجا از بخشش و کمک سخن می‌شود، پشت آن چه تفکری نهفته است. می‌دانیم که این کمک‌ها کجا هزینه می‌شود. می‌بینیم که افراد چگونه کمک می‌کنند و باز هم میل دارند بیشتر ببخشند. در بیرون از کنگره چنین چیزی دیده نمی‌شود؛ فرد بیرون اگر ۱ تا ۲ میلیون به خانواده‌اش بدهد، منتظر است پول را چه زمانی پس می‌گیرند! اما در کنگره۶۰ این‌گونه نیست؛ چون اعضا اتفاقی را که در حال وقوع است درک کرده‌اند. برای بیرونی‌ها شاید این‌طور به نظر برسد که اینجا جمعی از مصرف‌کنندگان‌اند که می‌آیند و ترک می‌کنند و می‌روند؛ اما ما می‌دانیم که در اینجا چه خبرهای بزرگی است. امروز باعث افتخار ماست که در کنگره هستیم و در آینده، وقتی کنگره به لطف خداوند جهانی شود، چه‌قدر به خود خواهیم بالید که سهمی هرچند کوچک در این مسیر داشته‌ایم. پس این لژیون‌های سردار و جلسات مربوط به آن اهمیت فراوان دارند؛ زیرا ما موظف هستیم پیام استحکام‌بخشی به ریشه‌ی سیستم را منتقل کنیم. اگر من نباشم، شخص دیگری می‌آید و جای من می‌نشیند و صندلی‌ام پر می‌شود. چه بهتر که فرصت خود را غنیمت بشمارم، قدر آن را بدانم، از مزه‌ آن بهره‌مند شوم و سهمی در این مسیر داشته باشم.

مرزبانان کشیک: همسفر شراره و مسافر امین
ویرایش و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دانیال اهواز