کسانی که آموزش میگیرند وسی دی می نویسند راه رسیدن به مقصود وهدف برایشان هموارتر است...

جلسه سوم از دور پانزدهم سری  کارگاه‌های آموزشی کنگره 60؛ شعبه لویی پاستور با استادی کمک راهنمای محترم آقای میثم، نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری مسافر اسماعیل، با دستور جلسه "نقش سی‌دی و نوشتن آن در آموزش" در روز چهارشنبه مورخ 12 آذر 1399 رأس ساعت 16 آغاز به کارکرد.

سلام دوستان میثم هستم یک مسافر از نگهبان عزیز ممنونم که بنده را دعوت کردندتادر این جایگاه خدمت کنم وخیلی خوشحالم که درخدمت شما هستم.

موضوع دستور جلسه این هفته نقش نوشتن سی دی  درآموزش ودرمان هست. اگر بخواهیم دقیق بررسی کنیم، اگر کسی علاقه ای به نوشتن سی دی یا خواندن کتاب ها و آموزش های کنگره۶۰ ندارد، به اصطلاح فقط در صور ظاهر سفرمی کند. مثلاشخصی فقط می آید و نامه داروی خود را می گیرد و حتی به موقع هم داروی خود را میخورد و طبق اصول هم داروی خود را کاهش می دهد و درنهایت هم رها می شود، اما اگر دقیق به این موضوع نگاه کنیم به نظر من شخصی که در چنین حالتی به کنگره می آید باچنین حالتی ادامه می دهد وحتی رها می شود،جزء رهایی های کنگره محسوب نمی شود، چون از معیارهایی که کنگره برای یک مسافر تعیین کرده خیلی فاصله دارد.

یکی از معیارهای کنگره ۶۰ مثلث درمان هست، یعنی: جسم ،روان و جهان بینی. که کنگره مشخص کرده که هرکدام از این اضلاع باید باهم رشد کنند و این مطلب پیش پا افتاده ای نیست، یعنی اینطور نیست که من خودم تشخیص بدهم که جسم از روان مهم ترهست یا جهان بینی از جسم مهم ترهست... همه اضلاع این مثلث باید به موازات یکدیگر رشد کنند و مساله درمان را پیش ببرند. من بارها به رهجوهای خودم گفته ام که اگر کسی به سروقت دارو خوردن اهمیت می دهد، به همان اندازه و همان جدیت هم باید برای نوشتن سی دی اهمیت قائل شود، چون اعتیاد در صور پنهان ما تخریب بیشتری ایجاد می کند. مسافر نمی تواند بگوید که من دارو را مصرف میکنم وجسم رابه تعادل می رسانم... این تفکر غلط هست.

استاد امین در سی دی قیاس فرمودند: اگر میخواهید ساختار اعتیاد ازبین برود و یک ساختار جدید جایگزین آن بشود، مشرو ط بر این هست که دانایی افزایش پیدا کند، یعنی اگر این اتفاق رخ ندهد، اعتیاد همچنان سر جای خودش باقی هست.خود من هم با تعداد زیادی برخورد کردم که دوباره به جهان اعتیاد برگشتند  و دلیل این اتفاق فاصله گرفتن از آموزش ها و اهمیت ندادن به آموزش هاست. چنین افرادی از دیدگاه کنگره اصلا رها نشده اند و اینجاست که آموزش ها  و نوشتن سی دی ها وکاربردی کردن آنها تاثیر خود  را نشان می دهد.

خیلی از افراد برای نوشتن سی دی بهانه های مختلف می آورند، مثلا می گویند که "وقتی برای نوشتن ندارند" و یا می گویند "نوشتن برایمان سخت است"، اما اگر به تدریج این کار را انجام دهند، مثلا در طول روز ۱۵ تا۲۰ دقیقه برای نوشتن وقت بگذارند و به مرور این زمان را افزایش بدهند و این عمل را به عنوان یادگیری وآموزش تلقی کنند، کم کم نوشتن برایشان آسان تر وراحت تر می شود به طوری که یک سی دی را درطول ۳یا ۴روز و مدتی بعد ظرف مدت ۲تا ۳ روز بنویسند. از طرف دیگر شخص با انجام این کار هر روز در حال یادگیری هست. حتی روزهایی که در کنگره حضور ندارد از آموزش فاصله نمی گیرد، بااینکه این کار فواید بسیاری دارد اما تا کسی تجربه نکند متوجه این فواید نخواهد شد.

کسانی که به طور پیوسته آموزش می بینند وسی دی می نویسند در همه حال به خود مشغول هستند و بیشترین تمرکز و انرژی را روی خود معطوف می کنند و مدام درحال رشد کردن هستند اما کسانی که برعکس عمل میکنند و به همه چیز و همه کس می پردازند الا به خودشان و وجود خودشان، رشد نمیکنند و همیشه از رسیدن به قله و تکامل دور و دور تر می شوند. اما کسانی که آموزش می گیرند وسی دی می نویسند، راه رسیدن به مقصود و هدف برایشان هموارتر است.

در آخر هفته بنیان را به تمامی اعضای کنگره ۶۰، مخصوصا اعضای نمایندگی لویی پاستور تبریک میگویم.

از اینکه به صحبت های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم...

عکس و صوت جلسه: مسافر فرامرز 

خلاصه نویسی و تایپ : مسافر مهدی 

ویرایش و ارسال : مسافر بهمن