اعتیاد مسمومیت مزمن نیست بلکه جایگزینی مزمن است

همه انسان‌ها تصور می‌کنند که بهترین راه کوتاه‌ترین راه است درنتیجه به‌درستی یا نادرستی آن توجه ندارند، راهی را می‌روند که زودتر به خواسته‌های خود برسند لذا مشق‌هایشان همیشه ناتمام و بی‌محتوا باقی می‌ماند و مجبورند دوباره بنویسند، غذای نیمه‌پخته و یا خام قابل خوردن نیست.
زمانی که بشر پدیده‌ای بنام اعتیاد را شناسایی کرد تا به امروز همواره به دنبال راهی برای از بین بردن به این وابستگی بوده است.
در زمان‌های قدیم طبیبان از داروهای گیاهی آن زمان برای از بین بردن علائم ناشی از قطع مصرف مواد مخدر استفاده می‌کردند. با گذشت زمان با تولید داروهای شیمیایی کم‌کم استفاده از این داروها، جایگزین داروهای گیاهی شد. اولین دارویی که برای درمان اعتیاد ساخته و عرضه شد، دی استیل مورفین یا هروئین بوده است که بعدها اعتیاد به هروئین معضل بزرگی شد.

زمانی که اولین فرد توانست با استفاده از داروی اُپیوم با متد DST اعتیاد خود را درمان کند، معادلات درمان اعتیاد دگرگون شد.
اکنون سال‌هاست که ما درمان قطعی اعتیاد را می‌دانیم و برای ما اعتیاد یک بیماری مرموز -لاعلاج و پیش‌رونده نیست، زیرا که جسم، روان و جهان بینی ما به تعادل رسیده است و خوب می‌دانیم که OT، اُپیوم تینکچر یا شربت تریاک، تنها داروی درمان اعتیاد است که اعتیاد ما را سنگین‌تر نمی‌کند و با اطمینان می‌گوییم که OT سبک‌ترین و کم عارضه‌ترین و سالم‌ترین داروی درمان است، درنتیجه بهترین راه همیشه کوتاه‌ترین راه نیست. متد DST ، اصل زمان را در درمان اعتیاد بسیار مهم می‌داند و معتقد است حداقل زمان برای درمان اعتیاد 10 ماه است.
کنگره 60 معتقد است که مواد مخدر برای انسان‌های سالم که مصرف‌کننده مواد نیستند، تخریب ایجاد می‌کند و مصرف آن باعث خارج شدن تعادل در سیستم بدن و درنتیجه مسمومیت می‌شود که برای نجات بیمار باید اقدامات پزشکی انجام شود اما مواد مخدر برای فرد مصرف‌کننده حکم دارو را دارد که اگر مصرف نکند باعث از تعادل خارج شدن یا سندروم محرومیت از مواد مخدر قرار می‌گیرد.
امروزه در جامعه ما روش‌های زیادی برای ترک اعتیاد وجود دارد که یکی از آن‌ها سم‌زدایی هست که بسیار متداول است اما سم‌زدایی در علم پزشکی زمانی انجام می‌شود که شخصی توسط مار و یا حشره‌ای گزیده شده باشد ولی برای کسی که مصرف‌کننده مواد هست، دیگر مواد مصرفی سم محسوب نمی‌شود که بخواهد سم‌زدایی کند که توسط کنگره ۶۰ این نظریه به اثبات رسید.
فرد مصرف‌کننده با مصرف مواد در طی سالیان، تخریب‌های زیادی به جسم خود وارد کرده است و این عقلانی نیست که در چند ساعت با سم‌زدایی مسئله اعتیاد از بین برود.
اعتیاد مسمومیت مزمن نیست بلکه جایگزینی مزمن است، جایگزینی مواد مخدر بیرونی بجای مواد مخدر طبیعی.
درمان اعتیاد  ازنظر کنگره شصت یعنی راه‌اندازی سیستم x و به تعادل رسیدن جسم، روان و جهان بینی.
اگر ما صورت‌مسئله اعتیاد را بشکافیم و نسبت به آن شناخت داشته باشیم، روش‌هایی را برای درمان اعتیاد بکار نمی‌گیریم که بیماران اعتیاد را به‌جای درمان بیمارتر کند.
متد DST با استفاده از زمان مناسب و داروی مناسب، پروسه درمان را هم‌زمان با تمرکز روی سه مؤلفه جسم، روان و جهانبینی پیش می‌برد و در کنار اصل زمان از بهترین داروی موجود یعنی OTنیز استفاده می‌کند.
در متد DST عملیات درمانی و کاهش پله‌ای مصرف را طوری پیش می‌برد که شخص نه‌تنها با مشکل مواجه نمی‌شود بلکه بدون نیاز به استراحت به امور زندگی خود رسیدگی می‌کند.

نویسنده: همسفر نرگس لژیون خانم پروین (لژیون هفتم)

تایپ: همسفر زیبا رابط وبلاگ لژیون خانم پروین (لژیون هفتم)

ویرایش و ارسال: همسفر زهرا لژیون خانم اسرین (لژیون بیست و سوم)

همسفران نمایندگی آکادمی