همیشه چیزهایی برای یادگیری وجود دارد

کشف قوانینی که به راستی و درستی دلالت دارند، علم نامیده می‌شود و این‌ها همان قوانینی هستند که در طبیعت جاری و برقرار هستند.
انسان نباید خودش را در یادگیری علم و دانش با دیگران مقایسه نماید؛ بلکه باید خودش را با خودش مقایسه کند؛ نباید ذهنش را با القا‌‌های منفی درگیر کند و باید بداند که انسان می‌تواند با دست‌های خود، برای خودش توانایی و یا ناتوانی فراهم کند.
لازمه علم و دانایی، آموزش است. علم؛ قابل انتقال است و باید محصول داشته باشد.
نیروهای تخریبی با تلقین به ذهن انسان می‌توانند، حس حسادت، نفرت و ... را به وجود آورند. به طور مثال: با زمزمه اینکه تو این‌قدر زحمت می‌کشی ولی موفق نمی‌شوی، در عوض او را ببین که با کمی تلاش موفق است؛ پس عدالتی وجود ندارد و ... این‌گونه است که حس انسان را بهم می‌ریزد.
وقتی انسان خودش را بسیار دانا بداند و بگوید: من همه چیز را می‌دانم و نیازی به یادگیری چیزی از کسی ندارم، آن‌جا نقطه سقوط شخص خواهد بود و اگر به او انتقادی شود بهم می‌ریزد. ما باید این را بدانیم که در هر نقطه‌ای از علم قرار داریم، باز هم چیزهایی برای یادگرفتن وجود دارد.
تکامل در جمع صورت می‌گیرد. آموزش به صورت انفرادی، امکان‌پذیر و تأثیر‌گذار نمی‌باشد؛ بلکه باید در جمع انجام شود تا تأثیر‌گذار و ماندگار باشد.
شاید انسان بتواند به تنهایی تفکر کند یا تجربه کند؛ ولی آموزش در تنهایی اتفاق نمی‌افتد. در یادگیری علم، یکسری مسائل نیز دخالت دارند؛ مثلاً اینکه زمین وجودی من به چه اندازه شخم زده شده و چقدر آماده دریافت است تا بتوانم آموزش بگیرم.
گاهی اوقات به قدری در زمین ما علف‌های هرز، سنگلاخ و کلوخ و ... وجود دارد که یادگیری اتفاق نمی‌افتد؛ در صورتیکه زمین بعضی از افراد کاملاً آماده و حاصلخیز است. در این هنگام است که وقتی یادگیری در فردی زودتر اتفاق می‌افتد، قیاس می‌کنم؛ چراکه نمی‌دانم هر کسی به هر جایگاهی رسیده است، بهایش را ذره‌ذره پرداخت کرده تا موفق شده به این مرحله برسد.
در قیاس، کار درست این است که ما خودمان را با خودمان قیاس کنیم؛ مثلاً از زمانی که به کنگره آمدیم و آموزش گرفتیم نسبت زمانی که هنوز به کنگره نیامده بودیم چقدر تغییر کرده‌ایم؛ البته ما می‌توانیم انسان‌ها را الگو و مدل خود قرار دهیم که این امر با قیاس کردن تفاوت دارد.
نکته دیگر این است که خواسته‌های ما با هم فرق می‌کند. یک نفر، تنها تلاش می‌کند که به رهایی برسد؛ ولی دیگری خواسته بالاتری دارد و می‌خواهد راهنما شود تا به دیگران خدمت کند؛ بنابراین باید زحمت و تلاش بیشتری داشته باشد.

منبع: «سی‌دی علم۱»
نویسنده: راهنما همسفر الهه (لژیون بیست و یکم)
تایپ: همسفر ناهید رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون بیست و یکم)
ویراستاری و ارسال: همسفر منصوره (لژیون هشتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو