شیشه چیست و با مغز انسان چه می کند!

شیشه ای که در حال حاضر در بازار قاچاق مواد محرک ایران وجود دارد، بیشتر به صورت کریستال های ریز (مانند شکر) است که در تکه های کوچک یک لوله پلاستیکی (نی نوشابه) جاسازی شده و سر و ته آن بسته می شود، این ماده به شکل های دیگری از جمله بلورهای شفاف و تیز و ... نیز عرضه می شود.

قاچاقچیان مواد با این شعار که «شیشه حاوی مورفین نیست پس اعتیاد آور نیست!!» مصرف آن را تبلیغ می کنند و متاسفانه تعدادی از افراد ناآگاه، خواسته یا ناخواسته در دام این ماده خطرناک گرفتار می شوند.
 

واقعیت این است که شیشه یک ماده محرک بسیار اعتیاد آور است، به طوری که در بسیاری از مقالات پزشکی، قدرت اعتیادزایی آن را بیشتر از مواد محرکی مانند کوکائین می دانند.
 

به خاطر داشته باشیم که در حال حاضر درمان اعتیاد به شیشه و مواد محرک، مشکل ترین درمان در زمینه درمان سوء مصرف مواد است.

این ماده به چهار صورت کشیدنی، استفاده از طریق بینی، خوردنی یا تزریق ممکن است مورد سوء مصرف قرار گیرد، برای کشیدن آن از پایپی شیشه ای که مخصوص این کار است، لامپ، چراغ خودرو و ... استفاده می کنند.

سوء مصرف شیشه، ترشح دوپامین، سروتونین و نوراپی نفرین را در سیناپس های عصبی در مغز به شدت افزایش می دهد و منجر به تحریک سلول های مغز می شود، شخصی که به سوء مصرف شیشه روی می آورد، در ابتدا علائم تحریک کننده ای را تجربه می کند.
 

در ابتدا سوء مصرف شیشه باعث می شود که تجربه های لذت بخش با شدت بیشتری احساس شوند، برای مثال، اگر شما از شنیدن یک موسیقی لذت می برید و محو آن می شوید شخصی که ماده محرک استفاده کرده است، روی نت های آن موسیقی پا می گذارد.

سوء مصرف طولانی مدت شیشه منجر به ایجاد بدبینی شدید، خشونت، کاهش شدید حافظه، توهم های شنوایی و بینایی، سایکوز (جنون آنی) و بسیاری اختلال های عصبی دیگر و در نهایت مرگ می شود.
 

با سوء مصرف شیشه، به علت ترشح زیاد نوروترنسمیترها، بعد از اندک زمانی، انتهای اعصاب مغز تحلیل می رود و مغز نمی تواند روند طبیعی خود را داشته باشد و بیمار علائم خوبی تجربه نمی کند، بلکه فقط به خاطر ترس از عوارض ترک شیشه (که مربوط به کارکرد ضعیف مغز است) اقدام به سوء مصرف آن می کند.

برگرفته از ماهنامه ایران پاک
منبع: وبلاگ لژیون مهدی حیدری